Meryl Streep heeft meer prijzen gewonnen dan ze puistjes op haar clitoris heeft, en dat wil volgens Hollywoodinsiders wel wat zeggen. Ze wordt geprezen om haar veelzijdigheid, wat erop neerkomt dat ze bijzonder veelzijdig is in slecht, ridicuul, en tenenkrullend acteren.

— Pas op: satire! Elke week fileert de onderschatte Vlaamse schrijver Herman Brusselmans een overschat persoon uit de wereldgeschiedenis. ‘Een stilistische oefening in iemand uitschelden’, zoals hij het zelf noemt. Dat kun je grappig vinden, of niet. Illustratie: Steve Nestorovski. —

Ze werd geboren op 22 juni 1949 in Summit, New Jersey, als dochter van Jimmy Streep, een organisator van feestjes en partijtjes voor mensen die de letter W niet konden uitspreken, en Janice Streep-Applestrope, een astronome die in 1963 voorspelde dat er voor 1965 nog een ander jaar zou komen en daarmee in New Jersey grote faam vergaarde.

Meryl wilde even beroemd worden als haar moeder, eerst ook als astrologe, waarbij ze voorspelde dat er tegen 2082 minder antilopen zouden zijn dan rhesusapen, en toen niemand dat geloofde stapte ze over naar het acteren, zoals de meeste losers die verder van geen hout zagemeel weten te maken.

Ze begon met kleine rolletjes, onder andere dat van een poetsvrouw bij Sioux-indianen, dat van een prostituee die zich specialiseerde in het seksueel bedienen van mannen zonder zaadleiders en dat van een autocoureur die niet tegen de geur van benzine kon.

Alle films waarin ze deze wanprestaties neerzette, flopten big time, en ze dacht eraan om haar carrière reeds te beëindigen en werk te zoeken als conceptualistische ataviste, tot ze werd opgevoerd in de kutfilm Kramer vs. Kramer, een tranentrekker over een jongetje wiens ouders scheiden. Wat je als kijker wilde doen was een bazooka bovenhalen en zowel het jongetje als de ouders los door de muur vlammen.

De pest was dat door deze rol de weg van Streep geplaveid werd met succes, wat een normaal mens moeilijk kan geloven, maar ja, de wereld is nu eenmaal de speelplaats van de talentlozen. Ze won met het Kramer-gedrocht een Oscar en ze won er godverdomme nog een met Sophie’s Choice, waarin ze in een concentratiekamp moest kiezen welk van haar twee kinderen gedood moest worden en welk mocht blijven leven. De kijker dacht: laat allebei de kinderen leven en schiet Meryl Streep dood!

Ook in haar privéleven stond Streep niet stil. Ze baarde zomaar eventjes vier kinderen van haar echtgenoot Don Gummer, een beeldhouwer die werkt met kattenbraaksel, zwaluwenstront en snot uit de neus van z’n echtgenote en z’n koters. Die echtgenote ging maar door met de boel naar de vaantjes helpen in wel 200 films, en in mijn geval hol ik iedere keer dat Streep in een film verschijnt gillend het pand uit.

Het enige wat ze op haar conto kan schrijven is dat ze de beroerdste actrice is sinds de griet die in een stomme film uit 1921 zodanig stotterde dat haar vals gebit uit haar smoel viel. Streep is een ramp.