Veel toeristen zijn bang geworden om naar Kos te gaan. Het Griekse eiland werd getroffen door een aardbeving en kampt nu met naschokken. Op het Journaal zag ik een verslaggever die naar Schiphol was gereden om reizigers te interviewen. Hij wilde weten of ze geen angst voelden, een legitieme vraag die bij meer mensen in het land leeft. Gek genoeg werd keer op keer de schouders opgehaald. ‘Volgens het reisbureau is het allemaal geen probleem.’

Hoewel vliegmaatschappijen naar eigen zeggen steeds vaker door bezorgde vakantiegangers worden gebeld, laten ze alle vluchten doorgaan omdat het gevaar geweken zou zijn.

Hier is iets opmerkelijks aan de hand. Want de vermaarde Griekse seismoloog Christos Papaioannou van het Institute of Engineering Seismology and Earthquake Engineering in Thessaloniki beweert juist het tegendeel. Hij wordt in veel internationale media opgevoerd. Zijn conclusie: Kos moet rekening houden met nieuwe naschokken en aardbevingen.

Dat lijkt me geen prettig vooruitzicht voor iemand die zijn koffers pakt om naar het Griekse eiland te vertrekken. En toch gaan ze allemaal. Ik vond dat onverklaarbaar, tot ik eens verder ging lezen. Op een site van een reisbureau kwam ik dit tegen: ‘Annuleren is niet mogelijk. En omboeken naar een andere bestemming is in het drukke hoogseizoen erg moeilijk omdat vliegtuigen propvol zitten.’ Nou, lekker dan.

Touroperators zijn onbuigzaam: het is slikken of stikken. Of, om het nog specifieker te maken: de toeristen moeten hun verlies nemen, of accepteren dat ze daar op Kos mogelijk met aardbevingen te maken zullen krijgen. Nu ben ik een groot voorstander van het kapitalisme, maar deze houding van belanghebbenden in de reisbranche is toch wel erg cynisch.

Als de accommodaties en hotels elders, in andere landen, reeds volgeboekt zijn, moet er in elk geval een alternatief voor een latere periode komen, desnoods de zomervakantie van 2018.

Ik snap dat de vakantiekosten niet meer worden teruggestort, maar geef de toeristen dan in elk geval een humaan perspectief. Nu moeten ze wel op een risicovakantie gaan, omdat ze anders hun zuurverdiende centjes en vakantiegeld in rook zien opgaan.

In het Journaal verklaarde iemand op locatie trouwens ook: ‘Sunweb zegt dat ons hotel veilig is, maar er is niemand geweest om te controleren of dat zo is. En de hoteleigenaar raadt ons af om in het hotel te slapen. Iedereen is heel bang en wil gewoon naar huis.’ Dus niet alleen erheen reizen, is mogelijk een levensgevaarlijk avontuur geworden, maar ook daar wegkomen, wordt de mensen onmogelijk gemaakt. Of ze moeten het zelf regelen.

Ik weet het niet, hoor. Voor de reisbureaus en vliegtuigmaatschappijen is het natuurlijk allemaal een ingewikkelde kwestie, zij hebben hier ook niet om gevraagd, maar iets meer daadkracht en empathie zou helemaal niet verkeerd zijn. Ze proberen vooral hun eigen schade beperkt te houden. Er zouden nu ook extra vliegtuigen kunnen worden ingezet om mensen daar weg te krijgen.

Maar daar zegt TUI over: ‘Het is hun eigen keuze als ze nu weg willen. Dan moeten ze 150 euro betalen voor hun ticket. Buitenlandse Zaken heeft het reisadvies niet aangepast.’ Tja. Lekkere reclame voor de reiswereld, zou ik zeggen.