Ozcan AkyolAfgelopen weekend was er weer de nodige onrust in de Haagse Schilderswijk. Deze keer organiseerde Pro Patria, een gelegenheidsgroep die op Facebook werd opgetrommeld, een Mars van Vrijheid, wat inhield dat ze hun ongenoegen lieten blijken over het feit dat radicale moslims het hier voor het zeggen krijgen. Het liep behoorlijk uit de klauwen: de sympathisanten van ISIS, die barbaarse club uit Irak, wilden een tegengeluid laten horen en deden dat vooral met agressie.

De stenen vlogen door de lucht, de ME knuppelde er flink op los en bloggers renden voor hun leven. Al met al een trieste vertoning in een land waarin we eigenlijk niets tekortkomen.

Ik keek eens op de Facebookpagina van Pro Patria, een klein en weinig bont gezelschap, dat vooral in de ban is van angst: ‘Nog even en ze nemen ons land over!’ En: ‘Ik wil geen baardmannen die vertellen hoe wij moeten leven!’ Wat verder opviel, is dat deze groep niet zo extreem-rechts is als ik aanvankelijk dacht.

Sharia
Goed, er staat ook een aantal berichten van NVU-fans op de site, de moderne nationaal-socialisten, maar die nam ik niet zo serieus, al was het maar omdat deze patriotten amper hun eigen taal beheersen. Bovendien is de deelname van Hitler-bewonderaars nogal ironisch: de Führer was net als fundamentalistische moslims ook niet echt fan van Joden.

In elk geval wilden blanke autochtone burgers – zo zag de groep eruit – laten blijken dat ze niet langer toestaan dat doorgeslagen islamisten in Nederland een kalifaat oprichten. Ik weet niet zeker of ze écht geloven dat zoiets kan plaatsvinden, maar echt reëel is het allemaal niet. Er is geen enkele politieke partij of beweging in Nederland die het standpunt verkondigt dat we de sharia moeten invoeren. Als een partij met die opvattingen wordt opgericht, moet zij eerst tijdens verkiezingen een meerderheid zien te behalen of anders een coalitiepartner vinden. Dat gebeurt nooit.

Debielen
Pro Patria protesteerde dus vooral tegen de aanwezigheid van mensen met een andere religie en de manier waarop zij zich profileren. Dat dit alles wordt verpakt in een anti-ISIS-demonstratie is begrijpelijk, maar met oprechte drijfveren heeft het niks te maken, want de militante terreurbeweging opereert alleen in Irak en Syrië. Maar niet voor lang, want Amerika maakt momenteel korte metten met de groep.

Dat brengt ons bij die debielen uit Nederland die zich zogenaamd met ISIS verbonden voelen. Het gaat om een kleine groep uitkeringstrekkers, klaplopers en notoire onruststokers die van alle geneugten willen genieten die een westerse samenleving biedt, maar intussen de vrome moslim zijn. Ik dacht het niet. Het merendeel loopt achter meisjes aan, pleegt kleine of grote criminaliteit en zit regelmatig in een coffeeshop. Dat ze nu zogenaamd voor ISIS zijn, is kleingeestige baldadigheid. Als deze jongens zich in Irak melden, met de mededeling dat ze mee willen strijden, worden ze keihard uitgelachen, daarna volgt waarschijnlijk een nekschot.

Straffen
De schermutselingen in Den Haag hebben niets te maken met een terroristische organisatie die genocide pleegt op de Yezidi’s, dat arme volk dat bang een berg opklom omdat het wordt opgejaagd door zwaarbewapende jihadisten.

Vorige maand ging het zogenaamd om Gaza, nu om ISIS en over een paar weken vinden we wel iets anders om duidelijk te maken dat we elkaar niet mogen. Een paar Nederlanders haten moslims. Een paar moslims haten Nederlanders. Het is de strijd van de onderbuik die vooral op internet wordt gevoerd, want laten we wel wezen: afgelopen weekend liepen er honderdvijftig demonstranten voor Pro Patria mee en bestond de groep islamitische belagers uit amper honderd dwazen. Dus zo breed worden deze gevoelens nu ook weer niet gedragen. Gebrek aan daadkrachtig bestuur in Den Haag zorgt ervoor dat de situatie voortduurt. Burgemeester Jozias van Aartsen is terecht de kop van Jut. Aangezien de relschoppers in de Schilderswijk vooralsnog een kleine groep vormen, kan hij het probleem eenvoudig in de kiem smoren. Praat met dat volk. Geef ze flinke straffen.

Want volgende maand vinden ze iets anders, en dan is er weer stront aan de knikker.

Want er was ook nog die duivelse terugreis naar Amsterdam. Misschien toch maar een auto.

Özcan Akyol schreef de schelmenroman Eus. Elke week staat hij met een column in Nieuwe Revu. Volg hem ook op Twitter via @OzcanAkyol.