Begin jaren 90 stond dj Paul Elstak (51) aan de wieg van de hardcore. Een uitstapje naar de happy hardcore werd hem door de echte gabbers niet in dank afgenomen, want die hielden niet van commerciële muziek. Hij vocht zich terug in de scene en staat op 15 april voor het eerst met een eigen show in Ahoy. ‘Met Rainbow in the Sky kan ik nog jaren vooruit.’

Fotografie Corné van der Stelt

Je zit drie decennia in het vak. Toen je begon met draaien was ik zes. Zit er een houdbaarheidsdatum op een dj?
‘Dat is moeilijk te zeggen. Ik ben van de eerste generatie house-dj’s, en we moeten nog steeds bepalen wat onze houdbaarheid. Sommige jongens merken het, die worden alleen nog maar gevraagd voor retrofeesten. Je merkt het vanzelf: als er weinig boekingen binnenkomen, dan moet je echt iets anders buiten het draaien om gaan zoeken. Ik heb het zelf nog zo druk met draaien dat ik er niks bij kan doen. Daarbij heb ik het geluk dat mijn hits uit de jaren 90 evergreens zijn geworden. Nummers als Rainbow in the Sky en Luv U More worden nooit oud, daar kan ik nog jaren mee vooruit. De Rolling Stones treden toch ook nog steeds op?’

Rainbow in the Sky staat in de Top 2000 op plek 615, tussen George Michael en David Bowie in. Da’s best bijzonder, niet?
‘Ik vind het helemaal niet raar dat ie erin staat. In de Top 2000 mag best wat happy hardcore, dat is een grote stroming geweest.’

Wat vind je zelf je beste nummer?
‘Dat vind ik moeilijk om te zeggen. Die oude nummers heb ik nou al zo vaak gehoord… Nu vind ik Kind van de Duivel de beste. Promised Land vind ik het leukst om te draaien, maar da’s nou net het enige nummer dat ik niet zelf gemaakt heb.’

Wat heb jij er dan aan gedaan om het jouw nummer te maken?
Lachend: ‘Nou, er staat gewoon DJ Paul Elstak voor.’

Echt? Je favoriete eigen plaat is niet van jou?
‘Het nummer lag er al, hij was van Koen en Addy. Ze hebben ’m wel verdjpaulelstakt.’

Schrijf je je nummers zelf, los van de samples?
‘Rainbow in the Sky is gebaseerd op The Sunshine After the Rain van Berri, uit 1994 (wat weer een cover was van Ellie Greenwich uit 1968, red.) Ik zat in het vliegtuig een andere tekst te maken op dat nummer. Toen ik het schreef dacht ik: wat een stomme, simpele tekst… Maar je ziet het, uiteindelijk werkt het gewoon.’

Lees het hele interview met DJ Paul Elstak op Blendle.