Rentons oude kamer heeft nog steeds het behang met die ouderwetse treintjes. Shots blijkt net zo onverstaanbaar als in 1996. En de drugs, ja, die zijn er ook nog. Twintig jaar na Trainspotting is er een vervolg, dat net zo knallend op je zintuigen slaat.

Fotografie Universal

Drugs

Anno 1996 mopperden moraalridders dat Trainspotting drugsgebruik zou verheerlijken. Wij keken de film nog eens met dat in het achterhoofd en vragen ons toch écht af waarom je na het zien daarvan aan de heroïne zou willen. Dan ben je serieus niet goed snik. Of je moet Sick Boys-woorden voor waar aannemen (‘Personality, that’s what counts, right? That’s what keeps a relationship going. Like heroin. Heroin’s got a great fucking personality’).

Er gaan ondertussen elke denkbare soorten drugs doorheen – je moet wat als je blut bent – toch blijft vooral heroïne de geest verruimen. De roes die dat ten gevolge heeft noemen de heren ‘Better than sex’, maar als je daarna met kapotte aderen in een vuil krot van een woning ligt te vegeteren, heb je daar bar weinig aan. Tot zover deze tuchtelijke waarschuwing, mochten je ouders dat in het verleden nagelaten hebben. In T2 is het drugsgebruik wat minder frequent en verwoestend (de leeftijd, hè), we kregen er echter nog net zo min zin van om een familieverpakking spuiten aan te schaffen.

Lees alles over Trainspotting op Blendle.