Premium

Wordt er nog een beetje geneukt?

Marith schrijft voor Nieuwe Revu over wat ze meemaakt – zowel op haar werk, als op persoonlijk vlak. Deze keer: zwangerschap en seks. ‘Dat ik geen zin heb, is logisch. Maar hoe verklaart hij zijn gebrek aan lust?’
Marith Iedema

J eugdvriendin I. en ik drinken samen thee. Géén koffie, zoals vroeger, want we zijn zwanger en ik heb vandaag mijn toegestane portie cafeïne – érg welkom in deze tijden van vermoeidheid – al genuttigd. Eén kopje per dag; het is slechts een van de vele veranderingen waar ik tegenwoordig mee moet dealen. Net zoals tien keer per nacht wakker worden om drie druppels te plassen, borsten die aanvoelen alsof Badr Hari ze heeft gebruikt als stootkussens en totáál geen zin in seks.

‘Hoe zit dat laatste bij jou?’ vraag ik nieuwsgierig. I. slaakt een diepe zucht. Seks. Ze moet er niet aan dénken. Ik vertel dat de zaken er bij mij al net zo droevig voorstaan. Maar lang niet elke vrouw verliest haar libido. Sterker nog: sommige dames worden hartstikke hitsig van zwanger zijn. Vorige week stelde ik dezelfde vraag aan zwangere S. Werd er nog een beetje geneukt? Ze begon te glunderen en vertelde mij haar jaloersmakende – en vrij uitzonderlijke – verhaal. Haar geliefde kan niet van haar afblijven, en dat komt goed uit want ze weet niet waar ze het zoeken moet van geiligheid. 

Twee, drie keer per dag

Er volgde een gedetailleerd verslag. S. en de aanstaande vader doen het sinds ze zwanger is en niet meer werkt twee keer per dag, soms zelfs drie keer. Drie keer! ‘Nou, mij niet gezien,’ zegt I. als ik haar dit vertel. Haar vriend is trouwens ook nauwelijks uit op seks. ‘Hoe is dat bij jou?’ wil ze weten.

Ik denk even na. Tja. Goede vraag. Ook mijn geliefde toont weinig tot geen interesse in seks, besef ik. Blijkbaar heeft mijn zwangerschap ook een negatief effect op zijn seksdrive.

Eigenlijk vind jij ons seksloze leven wel lekker makkelijk, hè?

Ik weet dat er genoeg mannen bestaan die helemaal wild worden van een zwangere vrouw. Het is zelfs een geliefd pornogenre. Ik ontvang dagelijks berichten van hitsige types die aanbieden seks met me te hebben ‘voor het geval jouw man dit niet wil’.

Als Duncan en ik die avond gaan slapen, vraag ik hem hoe het eigenlijk zit met zijn libido. Hij kijkt me aan en aarzelt zichtbaar. Dan mompelt hij iets over ‘druk en stress’. Daarmee neem ik geen genoegen. Ons leven was ook voor mijn zwangerschap druk en stressvol. Veel mannen durven niet meer, vertelde mijn verloskundige laatst. Ze zijn bang hun ongeboren kind te raken met hun penis. Maar Duncan weet dat dit onmogelijk is. ‘Dus wat is het dan?’ vraag ik geïrriteerd. Dat ik geen zin heb, dat is logisch, maar hoe verklaart hij zijn gebrek aan lust? Het is nou niet zo dat hij initiatief toont, en ik hem – ziek, zwak en misselijk – herhaaldelijk afwijs. ‘Eigenlijk vind jij ons seksloze leven wel lekker makkelijk, hè?’ 

Kerstsokken

Ik word ineens boos, zoals dat vaker gaat, de afgelopen door hormonen geregeerde weken. Terwijl ik verder mopper, maak ik me klaar om in bed te stappen. Als Duncan me nu al niet meer ziet als seksueel wezen, hoe moet dat straks dan, als ik nog meer op een zeekoe lijk? Of na de bevalling? Als ik mezelf in de spiegel aanschouw, stop ik abrupt met praten. Ik draag mijn bh óver een gigantisch verwassen T-shirt (dat doe ik al weken), want dan doen mijn bosten minder pijn. Daaronder draag ik kerstsokken (want die zijn lekker warm) en om het af te maken drapeer ik mijn pluche badjas – die nu op de grond ligt – over het geheel. Het ding was ooit blauw, maar al jaren grijs. Het kwartje valt: ik zou ook niet geil worden van mezelf. Hier moet verandering in komen. Zodra ik me weer iets beter voel. 

Je hebt zojuist een premium artikel gelezen.

Online onbeperkt lezen en Nieuwe Revu thuisbezorgd?

Abonneer nu en profiteer!

Probeer direct

Laatste nieuws