Premium

Foutje, bedankt: babykiekjes op een seksfeest

Marith schrijft voor Nieuwe Revu over wat ze meemaakt, zowel op haar werk, als op persoonlijk vlak. Deze week bezoekt ze erotisch feest BLS, precies twaalf weken nadat ze een baby kreeg.
Marith Iedema

Duncan en ik zitten samen op de bank, voor ons uit te staren. ‘Ik ben moe,’ zegt hij. ‘Joh,’ antwoord ik. Natúúrlijk is hij moe. Dat zijn we allebei chronisch sinds de geboorte van onze zoon, twaalf weken geleden (al voelt het als een jaar). Duncan richt zich op en kijkt me smekend aan. ‘Oh nee. Nee, nee,’ zeg ik snel, voor hij kan uitspreken wat hij wil uitspreken.

Toen we erachter kwamen dat ik zwanger was, beloofden we elkaar plechtig: we worden geen ouders die hun oude leven bij het grofvuil zetten. Feestjes, etentjes die uit de hand lopen, seks; alles blijft op het menu staan. We hielden woord. Tijdens de 24 uur per week dat baby F. bij zijn oma en opa verblijft, kiezen we altijd vertier boven een rustige avond en een nacht ongestoord slapen. Mijn moeder merkte laatst op: ‘Ik geloof niet dat er veel kersverse ouders bestaan die in het weekend zó laat naar bed gaan als jullie.’

Ik knikte zombie-achtig en krabde mezelf eens achter de oren; verstandige mensen, die ‘normale’ ouders. Want ik moet erkennen: je oude party-leven volhouden, terwijl je nieuwe baby-leven je alle hoeken van de kamer laat zien, voelt als ongetraind een marathon lopen, er komt geen einde aan.

Ouderwets dansen

Vanavond is het weer raak. Ik reserveerde weken geleden kaarten voor erotisch feest Big Little Secrets (BLS) ‘The Sleepover’, dat plaatsvindt in een hotel waar alle bezoekers blijven slapen. In de club op de eerste verdieping kan (op gepaste afstand) ouderwets gedanst worden. En je kan er seksdates plannen voor later, op de hotelkamer. Vooral het dansen leek me wel wat. Op het moment dat ik reserveerde althans. ‘Oké, we zijn doodop,’ geef ik toe. ‘Maar als we ons daaraan overgeven, komen we nooit meer de deur uit en groeien we geheid uit elkaar.’ Duncan kreunt zacht en mompelt: ‘oké, oké.’

Van vermoeidheid is geen sprake meer. Lang leve de combinatie van adrenaline, goede muziek en alcohol!

Zo komt het dat ik drie uur later, in een doorzichtige kanten jurk, beweeg op de maat van een lekker housenummer, met Duncan in pak aan mijn zijde. Van vermoeidheid is geen sprake meer. Lang leve de combinatie van adrenaline, goede muziek en alcohol! Ver bij onze baby uit de buurt vervallen bijbehorende rolpatronen. Duncan voelt weer als mijn geliefde, niet als medeverzorger en teamgenoot. En dat was precies de reden waarom we deze afspraak maakten. Dat morgen zwaar wordt is een feit. Maar morgen is ver weg. Een knap koppel zoekt toenadering, maar druipt na een kort gesprek af. Voor een partnerruil is het veel te vroeg.

Beeldschone vrouw

Duncan denkt daar al net zo over. Zijn lichaam werkt als vanouds, anders dan bij mij het geval is, maar zijn hersenen niet. Die zijn veranderd sinds baby F. Vaders die nauw betrokken zijn bij de zorg voor hun kind schijnen gevoeliger te worden: hun oestrogeengehalte neemt toe, terwijl ze juist minder testosteron aanmaken. Als ik terugkom van de wc, zie ik daarvan het levende bewijs. Duncan staat te praten met een beeldschone vrouw, die duidelijk in hem geïnteresseerd is. Van een afstand observeer ik hoe hij met een verliefde grijns de ene na de andere babyfoto laat zien. De femme fatale baalt zichtbaar. ‘Ze vond baby F. knap,’ zegt Duncan trots als hij mij ziet.

Na af loop van het feest kiezen veel van de aanwezigen voor een spannend vervolg, maar wij houden het voor gezien. Want feesten is leuk. En seks ook. Maar er gaat niks boven slapen. Volgende week gaan we op tijd naar bed, spreken we af. Dit keer écht.

Je hebt zojuist een premium artikel gelezen.

Online onbeperkt lezen en Nieuwe Revu thuisbezorgd?

Abonneer nu en profiteer!

Probeer direct

Laatste nieuws