Leon Verdonschot: 'Renate Eringa verdient als tijdelijk directeur van de NOS 28.800 euro per maand'

Beste NOS-bestuurder Renate Eringa,

Met sommige vrienden heb je geen vijanden meer nodig, met sommige bestuurders al helemaal niet. We hebben in Nederland een kabinet dat bestaat uit vier partijen die niet heel veel ophebben met de publieke omroep. Als er weer ergens geld vandaan moet worden getrokken, bleek laatst opnieuw, vinden ze de publieke omroep al snel een gemakkelijk te plunderen geldpot.

Ik vind een goede, kwalitatieve publieke omroep essentieel voor een democratie. Maar als de partijen die daar anders over denken, die in één geval zelfs de publieke omroep willen afschaffen, en als het tegengeluid gemarginaliseerd is, moet je volgens mij één ding doen: zorgen dat je je tegenstanders geen wapen in handen geeft. 

Het domste wat je dan kunt doen, lijkt me, is nieuw leven blazen in een discussie die al heel vaak is gevoerd, namelijk die over zelfverrijking aan de top van de publieke omroep (een andere is uiteraard die over grensoverschrijdend gedrag binnen de publieke omroep). Precies dat deed u, toen bleek dat u als tijdelijk directeur van de NOS 28.800 euro blijkt te verdienen. Per maand. Meer dan de premier van dit land. In de mediawereld, waar freelancers hooguit kunnen dromen van een vast contract. 

Fascinerend, om niet te zeggen verbijsterend, was de reactie van de NOS: die wees erop dat de betaling ‘binnen de bestaande regelgeving mogelijk is’. Lees: we hebben een truc uitgehaald om de regels te omzeilen, en die truc heeft gewerkt. Er is op ieder terrein van de samenleving binnen de bestaande regelgeving van alles mogelijk. Maar als het goed is, zijn er meer begrenzingen aan menselijk gedrag dan bestaande regelgeving. Morele overtuigingen, bijvoorbeeld. Of principes. Of een streven naar een eerlijke verdeling van publiek geld. Allemaal afwegingen die je misschien niet meteen zou verwachten op de Zuidas, maar wel bij een publieke omroep.

Fascinerend, om niet te zeggen verbijsterend, was ook de reactie van uzelf. U stelde: ‘Had ik van tevoren geweten dat dit zoveel emoties zou oproepen, dan had ik dat nooit zo gewild.’ Wat een zin. Als u niet had geweten dat een jaarsalaris van 3,5 ton voor een bestuurder van een publieke omroep ‘zoveel emoties’ zou oproepen, heeft u óf gedacht dat niemand het jaarverslag van de NOS zou lezen, óf u heeft geen enkel benul van maatschappelijke verhoudingen. En als u het nooit had gewild, had u het niet moeten doen. Maar u wilde het geld wel, maakt deze zin duidelijk, maar niet de ophef. Welnu, de prijs van het geld ís de ophef. 

Uw oplossing: voorlopig werkt u zónder beloning. Wauw! Van graaier naar caritus binnen een dag. Van vraatzucht naar vrijwilliger, zonder met de ogen te knipperen. 

Op het zelfreinigend vermogen van de NOS reken ik niet meer, op het aanblijven van ‘zoveel emoties’ van het personeel wel. Moge dat snel leiden tot uw vertrek. U komt vast elders snel aan de bak, temeer nu u bereid bent gratis te werken.