Groot, gek & gevaarlijk: DZ Mafia terroriseert Frankrijk

Het is 13 april 2025, even na 23.00 uur als de gendarmerie van het slaperige provinciestadje Agen een opvallende melding binnenkrijgt: op het parkeerterrein van L’Ecole nationale d’administration pénitentiaire staan maar liefst zeven personenauto’s in de fik. Ook op het parkeerterrein van de gevangenis in Réau, even ten zuiden van Parijs, gaan die nacht twee voertuigen van bewaarders in vlammen op. Toeval, concludeert de Police Nationale.

Maar als de volgende nacht opnieuw 21 auto’s in brand vliegen en een gevangenis in Toulon wordt beschoten met een AK-47 is er geen twijfel meer mogelijk: dit is een gecoördineerde actie. En het blijft niet bij die ene nacht, blijkt al snel. Gedurende de hele maand april branden auto’s van gevangenisbewaarders uit en worden in het hele land woningen van cipiers beklad. In Toulouse wordt een medewerkster op ziekteverlof zelfs voor haar huis aangevallen door gemaskerde mannen.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

‘We maken je dood, we f*cken je helemaal op, DDPF!’ roepen ze, voordat ze een paar fikse trappen uitdelen en ervandoor gaan. Op 24 april tikt de teller het honderdste geweldincident aan. Justitieminister Gérald Darmanin spreekt van niets minder dan ‘terroristische acties’.

Overspoeld door drugs

Over een motief tast de Franse politie lange tijd in het duister. Het enige spoor? De mysterieuze ‘DDPF’-tags, die op elke plaats delict achtergelaten worden. Op Telegram volgt al snel opheldering: een kanaal genaamd Défense des droits des prisonniers français (‘Bescherming van de rechten van Franse gevangenen’) plaatst een video die inzoomt op de brievenbus van een van de getroffen cipiers. Even later volgt een shot van zijn auto, waar de vlammen uit slaan. ‘Weet dat wij geen terroristen zijn, wij zijn hier om mensenrechten binnen de gevangenissen te verdedigen,’ vertelt de voice-over terwijl op de achtergrond de titelsong van de serie Camorra te horen is. ‘De oorlog, die bent ú begonnen, meneer Darmanin, wij willen enkel dat de mensenrechten gerespecteerd worden.’

Hoewel initieel rekening werd gehouden met een actie uit ultralinkse hoek beweegt het justitieel onderzoek zich al snel richting de georganiseerde misdaad. Zo nam het Franse parlement vlak voor de aanslagen een omvangrijk wetpakket aan dat de strijd tegen drugscriminaliteit moet helpen opvoeren. Deze veelbesproken loi narcotrafic verzwaart onder andere de straffen op drugshandel, introduceert een ‘D.E.A. à la française’ en voorziet de bouw van zwaarbewaakte isolatiecellen naar Italiaans antimaffiamodel.

‘Ze hebben geen zin om terecht te komen in de gevangenissen die ik nu creëer’, verklaarde minister Darmanin eind april op radiozender France Inter. De aanvallen zouden volgens hem een ‘duidelijke reactie’ zijn op de nieuwe regeringsstrategie met slechts één doel: de betrokkenen intimideren.

De politieke wil om drugscriminaliteit in Frankrijk harder aan te pakken komt niet uit de lucht vallen. In een alarmerend rapport waarschuwde de Franse Senaat vorig jaar dat het land wordt ‘overspoeld’ door drugsbendes, die inmiddels ‘opereren zonder enige financiële, territoriale of morele grenzen’. Volgens de onderzoekers kent het land meer dan vierduizend actieve dealpunten en werd in 2024 bijna 111 ton drugs in beslag genomen – ruim 70 procent meer dan in 2023. 

Ook het aantal geweldsdelicten neemt snel toe: waar in Nederland en België het aantal bedreigingen en liquidaties sinds 2019 daalde, stegen ze in Frankrijk juist naar recordhoogte. In de havenstad Marseille vielen in 2023 alleen al 49 doden door drugsgerelateerd vuurgeweld – ruimschoots meer dan de veertig liquidaties in Nederland tijdens de Mocro Maffia-oorlog, die zich over vijf jaar uitstrekte.

En hoewel drugs- en criminele bendes al decennialang vaste prik zijn in de banlieues van Parijs, Marseille of Lyon, verspreidt drugsgeweld zich nu ook naar kleinere gemeenten. Zelfs The New York Times uitte onlangs haar verbazing over ‘meldingen van liquidatie, afpersing en ontvoeringen’ in provinciestadjes als Morlaix, Poitiers of Sète – alle niet groter dan vijftigduizend zielen. Inmiddels zouden acht op de tien Franse gemeentes problemen ondervinden met drugsgeweld. Lokale overheden slaan dan ook alarm. ‘Op het Franse platteland is het tegenwoordig makkelijker een dealer te vinden dan een huisarts,’ verklaarde de landelijke directeur van de gendarmerie bij een congres van Franse burgemeesters eind 2024.

Verschuiving van de routes

Achter de explosie van het Franse drugsgeweld schuilen diverse internationale trends. Waar de drugshandel in het strategisch gelegen Frankrijk voorheen draaide om de import en doorvoer van Marokkaanse cannabis, speelt de laatste jaren cocaïne een steeds grotere rol. Zo is de laatste jaren de hoeveelheid onderschepte cocaïne spectaculair gedaald in de havens van Rotterdam, Antwerpen en Hamburg, maar volgens de Rotterdamse Zeehavenpolitie hangt dit vooral samen met een verschuiving naar havens in Zuid-Europa.

Cijfers bevestigen dit beeld: in 2024 onderschepte de Franse douane een recordhoeveelheid van 53,5 ton cocaïne – ruim het dubbele van het jaar ervoor. Tussen 2005 en 2023 zou het cocaïnegebruik onder Fransen zelfs vertienvoudigd zijn, meldt het Franse CBS. Genoeg aanleiding voor de directeur van de Franse drugsbestrijdingsdienst OFAST om te spreken van een ‘witte tsunami’.

‘Op het Franse platteland is het tegenwoordig makkelijker een dealer te vinden dan een huisarts,’ aldus de landelijke directeur van de gendarmerie

De situatie op de Amerikaanse markt speelt hier een belangrijke rol: de VS worden de afgelopen jaren overspoeld met het uiterst verslavende fentanyl, waardoor Zuid-Amerikaanse kartels hun cocaïneroutes grotendeels richting Europa hebben verlegd. De Franse Antillen, gelegen tussen Cuba en Venezuela, vormen hiervoor een perfecte springplank. ‘Wij zijn dé toegangspoort voor cocaïne geworden voor een haven als Le Havre,’ verzucht Patrice Camberou, hoofdofficier van justitie op het eiland Martinique, in Le Monde. Van de 52 ton cocaïne die in 2024 werd onderschept, kwam 33 ton via deze route Le Havre binnen.

En deze ‘tsunami’ van wit poeder brengt nieuwe problemen met zich mee. De marges op cocaïne liggen immers veel hoger, waardoor Franse bendes over steeds meer financiële slagkracht beschikken. Zo kost een kilo cocaïne in Zuid-Amerika tussen de 28.000 en 30.000 euro, maar levert hij in Europa tussen de 65 en 70 euro per gram op. Met een winstmarge van 4000 tot 6000 procent is cocaïne ‘zonder twijfel een van de meest lucratieve businesses ter wereld’, aldus de Franse minister van Economische Zaken. Dit feit werd nogmaals bevestigd toen de politie de ‘boekhouding’ van een dealpunt in Marseille vond. Uit het handgeschreven kladblok bleek dat die ene flat 47.000 euro omzet per dag draaide – goed voor zo’n 17 miljoen euro per jaar.

Een recentelijk uitgelekte politienota waarschuwt nadrukkelijk voor de consequenties van deze toenemende kapitaalkrachtige groepen. Franse drugsbendes zoeken ‘bewust de confrontatie op met de staat’ en vormen een ‘reëel gevaar voor vertegenwoordigers van overheidsinstellingen’. De voorbeelden zijn inmiddels legio: in mei 2024 vielen twee politiedoden bij een zeer gewelddadige ontsnappingspoging van drugsbaron Mohamed Amra tijdens een gevangenentransport in Normandië.

Een paar maanden later werden in Marseille twee mannen opgepakt terwijl ze met een geladen vuurwapen rond het huis van een gevangenisdirecteur liepen. Uit politieonderzoek bleek dat drugsbendes een prijs op zijn hoofd hadden gezet. En begin dit jaar verhinderde de politie in een dorpje bij Dijon nog maar net de ontvoering van een advocaat die zich met drugszaken bezighield. Zonder actie, waarschuwt minister van Binnenlandse Zaken Bruno Retailleau, zou Frankrijk dreigen te ‘mexicaniseren’.

DZ vs. Yoda

Met afstand de beruchtste bende van la Douce opereert onder het label ‘DZ Mafia’. Geïnspireerd door hun Nederlands-Marokkaanse collega’s, staat ‘DZ’ voor El Djazaïr, de Arabische aanduiding van Algerije, waar veel betrokkenen hun roots hebben. De oorsprong van DZ ligt in de cocktail die de buitenwijken van Marseille al decennia typeert: armoede, sociale isolatie en een onderwereld die wortelt in een lange criminele traditie. Zo was de stad in de jaren zestig en zeventig het kloppende hart van de ‘French Connection’, een fameus smokkelnetwerk dat opium uit het Midden-Oosten via Marseille naar New York verscheepte. Hoewel president Nixon in de jaren zeventig de route ontmantelde, is drugssmokkel nooit helemaal uit de Zuid-Franse havenstad verdwenen.

Als in 2006 de laatste grote gangster Farid Berrahma – alias ‘de grillmeester’ – omkomt bij een liquidatie, breekt in de stad een strijd los om de verkooppunten die hij voorheen controleerde. Twee gangs komen als winnaars uit deze strijd: enerzijds verovert de clan rond Félix Bingui – alias le Chat – de zeer lucratieve dealpunten van La Paternelle, anderzijds krijgt de clan rond Mehdi Laribi de buitenwijk Brassens in handen. Aangezien hij als kind ooit het hoofdpersonage Rachitique speelde in de film Khamsa (2008) opereert Laribi onder het pseudoniem ‘Tic’. Zijn onafscheidelijke broer Lamine – ook betrokken bij de clan – staat te boek als ‘Tac’. Tic en Tac, dus. Het is hun gang die de basis van de latere DZ Mafia vormt.

De opkomst van DZ blijft niet onopgemerkt: de Italiaanse maffiakenner Roberto Saviano noemt de bende ‘op dit moment sterker dan de Siciliaanse Cosa Nostra’

De Laribi-broers weten hun dealactiviteiten al snel uit te breiden, maar worden in 2011 opgepakt wegens betrokkenheid bij de ‘Barbecue Marseillaise’ – een driedubbele moord op leden van een rivaliserende gang, waarvan de lichamen verkoold in een uitgebrande auto worden teruggevonden. Tac moet er 25 jaar de cel voor in, waarna zijn broertje alleen aan het roer overblijft. Deze Tic groeit in 2020 uit tot een ondergronds fenomeen als de coronapandemie de volledige aanvoer van drugs stillegt.

‘Te midden van een piek in de vraag zaten veel dealers zonder aanbod, maar Tic had nog voorraad over van de ramadanmaanden, toen er minder verkocht was,’ vertelt de Marseillaanse misdaadjournalist Philippe Pujol in september 2024 tijdens een lezing in de stad. Tics dealpunten worden in korte tijd the place to be voor narcoticaminnend Marseille. Toevalligerwijs had Algerije in 2019 de Afrika Cup gewonnen, waardoor de muren van de buitenwijk Brassens vol staan met graffititekeningen van Algerijnse vlaggen. Tic besluit hierop in te spelen en doopt zijn gang om tot DZ Mafia. ‘Bandieten met een merk en een marketingstrategie,’ verklaart Pujol.

Na jarenlang vreedzaam naast elkaar te hebben geopereerd, escaleert in 2023 de rivaliteit tussen DZ en de clan rond Bingui, die zich om vergelijkbare marketingtechnische redenen heeft omgedoopt tot ‘Yoda’. De directe aanleiding voor het conflict is een ruzie in een nachtclub in Bangkok, waar Bingui en Laribi slaags zouden zijn geraakt om een vrouw. Terug in Marseille ontaardt hun persoonlijke vete al snel in dodelijk geweld: een golf van liquidaties en wraakacties eist binnen één jaar maar liefst 49 dodelijke slachtoffers onder jonge koeriers, handlangers en leden uit de hogere rangen van de gangs. Een absoluut record voor de stad, dat breed werd uitgemeten in de Franse media en leidde tot felle maatschappelijke reacties.

De rust keert pas terug in oktober 2023 wanneer Yoda-leider Bingui in Casablanca wordt gearresteerd en uitlevering aan Frankrijk volgt. Met het verdwijnen van hun grootste rivaal ziet DZ haar kans schoon: de bende breidt haar activiteiten razendsnel uit en beheert inmiddels tot in Bretagne dealpunten. Tegelijkertijd diversifieert de organisatie haar inkomstenbronnen. Zo werd de crew van rapper SCH onlangs het doelwit van een schietpartij nadat hij weigerde 300.000 euro te betalen in een afpersingszaak. De opkomst van DZ blijft niet onopgemerkt: in een interview met het online platform Brut noemt de Italiaanse maffiakenner Roberto Saviano de bende ‘op dit moment sterker dan de Siciliaanse Cosa Nostra’. Tegenover het AFP bestempelde Jean-Baptiste Perrier, hoogleraar criminologie aan de Université Aix-Marseille, de DZ Mafia zelfs als ‘de gevaarlijkste misdaadgroep van Frankrijk in de 21ste eeuw’.

‘Uberisatie’

Anders dan de Italiaanse en Corsicaanse bendes die vroeger de scepter in de Marseillaanse onderwereld zwaaiden, is DZ Mafia geen hiërarchisch georganiseerde familieclan. Het is in wezen een horizontale ‘federatie’ van losse groepen die enkel om gedeelde zakelijke belangen samen optrekken, enigszins vergelijkbaar met het model van de Mocro Maffia. ‘Het idee dat bendes nog steeds werken als piramides met een baas bovenaan en daaronder luitenants en knechten, is achterhaald. Tegenwoordig is het net als de rest van de wereldeconomie: alles is ‘ver-uberiseerd,’ vertelt Pujo bij de presentatie van zijn laatste boek Cramés: les enfants du monstre (2024). ‘Wereldwijd zijn er enorme kartels, maar die zitten niet in Marseille, hoewel er soms wel Marseillanen tussen zitten. Wat je hier wel hebt, zijn grote dealers, zeg maar de semi-groothandelaren, die de stad domineren. Zij leiden groepen zoals DZ Mafia,’ legt hij uit.

In Pujols optiek kan het model van DZ het best omschreven worden als een ‘franchise’. ‘Het werkt net als bij McDonald’s: die grote groepen geven hun ‘merknaam’ aan bepaalde wijken en verkooppunten – bijvoorbeeld DZ of Yoda – en daaronder werken de straatdealers, veelal jonge gasten die de verkoop in leegstaande gebouwen of op straat organiseren. Zulke groeperingen hebben dus vooral commerciële banden, ze zijn geen directe criminele bondgenoten.’ De harde kern van DZ zou dan ook niet meer dan vijftien personen tellen, die zich vanuit het buitenland vooral bezighouden met de aankoop bij internationale smokkelnetwerken en distributie aan lokale dealers.

Deze structuur maakt de groep enorm flexibel en moeilijk te bestrijden. Kansarme jongeren worden simpelweg via Snapchat of Telegram gerekruteerd om te komen ‘jobben’ bij een dealpunt, waar hen snel geld beloofd wordt. Een ‘guetteur’ – die op de uitkijk voor de politie staat – kan 170 euro per dag verdienen, en een ‘ravitailleur’ – bevoorrader – 220 euro, aldus Snapchat-advertenties. Bij een ‘charbonneur’ – de straatdealer die de transacties hanteert – kan dit zelfs oplopen tot 500 euro per etmaal. Alles wordt cash uitbetaald, vaak met huisvesting inbegrepen: een freelancebestaan in de drugseconomie. 

Het grote voordeel is dat er bij arrestaties weinig reden tot zorg is: zo’n jongere weet doorgaans niets en komt dankzij het Franse jeugdrecht snel weer op vrije voeten. Tragisch genoeg spelen bendes als DZ hier actief op in wanneer er vuile klusjes op te knappen zijn. Zo tonen cijfers van het Franse OM dat in 2023 maar liefst een kwart van alle moorden in Frankrijk gepleegd is door jongeren onder de 20 jaar. In veel gevallen piepjonge huurmoordenaars zonder ervaring die werden geronseld via internet en betaald op basis van het doelwit en de ‘buzz’ die hun actie genereerde.

Onder hen bevond zich bijvoorbeeld de 18-jarige Matteo F. ‘Een joch van amper 40 kilo met lang haar tot aan zijn kont. Je zou eerder aan Jezus denken dan aan een huurmoordenaar,’ verklaarde een agent die hem verhoorde in dagblad La Provence. In april werd hij gearresteerd voor een liquidaties op twee tieners van 15 en 16 jaar in de wijk La Joliette. Hij verklaarde zich op Snapchat te hebben gemeld, waarna hij het adres van een auto met een geladen kalasjnikov doorkreeg. Matteo reed naar het opgegeven doelwit, loste zijn schoten en verdween – alles met een draaiende camera. Volgens justitie zou hij al zes eerdere ‘contracten’ aangenomen hebben en spijt noch empathie tonen. Als ‘meest efficiënte schutter van DZ’ vertelde hij zelfs trots hoe zijn ‘werk’ hem tussen de 20.000 en 50.000 euro per klus opleverde.

Zoals dit soort voorbeelden aantonen, zijn de nieuwe ‘Uberbendes’ stukken grilliger en daardoor gewelddadiger dan de traditionele maffiosi. Van een strikte omerta is geen sprake: de autoriteit van DZ berust eerder op de aantrekkingskracht van hun merk dan op hiërarchische discipline. Geweld wordt zo niet alleen een middel om controle over territorium te verkrijgen, maar fungeert ook als marketing: elke actie moet bewijzen dat DZ de gekste, bruutste bende van Marseille is. Op sociale media leidt dit tot een publieke wedloop in gruwel, waarbij jonge leden elkaar proberen te overtroeven in roekeloosheid. En de top van de organisatie heeft daarbij lang niet altijd controle over de acties van lagere gelederen.

In 2024 ontstond bijvoorbeeld flinke commotie nadat een onschuldige taxichauffeur werd doodgeschoten door een 15-jarige jongen die claimde bij DZ te zitten. Uit angst dat deze slechte publiciteit de business zou schaden, publiceerde de bendeleiding een grimmige videoverklaring waarin vijftien mannen met volledig zwarte kleding en bivakmutsen elke betrokkenheid ontkennen. ‘Onze naam is een merk geworden, misbruikt door kwaadwillenden die niets met ons te maken hebben,’ vertelt de leider met vervormde stem. ‘Dit heeft niets te maken met onze methodes. We beschikken over voldoende middelen, manschappen en voertuigen om in te grijpen als dat nodig is.’

Banden met de Mocros

Naast parallellen op het gebied van naamgeving onderhoudt DZ daadwerkelijke banden met haar Nederlands-Marokkaanse voorbeelden. Deze connecties gaan ver terug: al bij de veelbesproken liquidatie in de Staatsliedenbuurt in Amsterdam eind 2012 droeg de Range Rover die doorzeefd raakte met AK-47-kogels een Frans kentekenplaat uit de Bouches-du-Rhône. Niet geheel toevallig het departement waar Marseille de hoofdstad van vormt. Voordat het politieonderzoek zich bewoog naar de clan rond Gwenette Martha gingen op internet talloze geruchten rond over ‘de Algerijnen’ die opheldering waren komen vragen over een deal in de stad.

Volgens een uitgelekt rapport van de Franse antidrugsdienst heeft de Mocro Maffia inmiddels ‘volledig voet aan de grond in de drugshandel op Frans grondgebied’. De organisatie fungeert er vooral als leverancier: Franse bendes zoals DZ hebben doorgaans geen directe contacten met Zuid-Amerikaanse kartels en zijn daarom afhankelijk van tussenpersonen als de Mocro Maffia of de Italiaanse ’Ndrangheta voor de import van drugs naar Europa. Zo wordt Parijs in 2024 opgeschrikt door de arrestatie van Saïd A., een volgens de politie ‘extreem gevaarlijk’ kopstuk van de Mocro Maffia. Alhoewel zijn precieze reden om in Frankrijk te verblijven nog wordt onderzocht, is het volgens Franse douane ‘geen toeval’ dat hij in Parijs opdook: in de nabijgelegen havenstad Le Havre zijn ‘verschillende criminele netwerken actief die in opdracht van actoren binnen de Mocro Maffia opereren’.

In deze regio dook de bendenaam bijvoorbeeld op rond een mysterieuze aanval op het containerschip Trudy. In 2021 onderschepte de Franse douane op de bulkcarrier uit Brazilië meer dan een ton cocaïne, waarna het in de haven van Duinkerke aan de ketting werd gelegd. In de vroege ochtend entert echter een groep zwaarbewapende mannen het schip, overmeestert de bemanning en kamt het hele laadruim uit. De piraten vertrekken uiteindelijk met lege handen, maar als het schip later aankomt bij eindbestemming Rotterdam wordt duidelijk wat ze zochten: de Franse douane had 500 kilo coke ‘over het hoofd gezien’.

Volgens kenners is de casus van de Trudy een typisch voorbeeld van de ‘deal’ die de Mocro Maffia met veel Franse bondgenoten heeft. Zij verzekeren hen van een betrouwbare aanvoer, maar eisen in ruil daarvoor steun bij vuile klusjes – variërend van het opsporen van ‘vergeten’ coke-ladingen tot het uitvoeren van liquidaties of geweldsacties.

Zo werd in 2017 een Frans commando belast met het bevrijden van de tot levenslang veroordeelde Amsterdammer Omar Lkhorf (alias Suarez) uit een zwaarbeveiligde gevangenis in Zutphen. Bij de mislukte operatie – waarbij een brandende bestelbus de toegangsdeur van de gevangenis ramde – werden uiteindelijk vier Frans-Marokkaanse verdachten opgepakt. Ook bij de verijdelde helikopterontsnapping rond Mocro Maffia-kopstuk Benaouf A. in 2017 viel niet toevallig een Franse dode, nadat de politie hem in zijn rug schoot tijdens de achtervolging.

Partymaster

De duidelijkste aanwijzingen voor banden tussen Nederlandse en Franse drugsbendes duiken echter op in 2020, na het kraken van EncroChat. Hoewel deze versleutelde chatdienst voornamelijk gebruikt wordt door Nederlandstaligen, converseren een handjevol gebruikers er ook in de taal van Molière. In augustus 2020 gaan via het platform berichten rond over de ontvoering van ene ‘Partymaster’ of ‘Lambo’ in Spanje – beter bekend als de Nederlands-Marokkaanse zakenman Jamal B.

Hoewel zijn familie stellig ontkent dat B. banden onderhield met de Mocro Maffia, wijst de aard van zijn ontvoering een heel andere kant op: tijdens zijn vakantie in Marbella is B. aangehouden door acht zwaarbewapende mannen vermomd als politieagenten. Onder het toeziend oog van zijn vrouw sleuren ze hem uit zijn auto, waarna elk levensteken van de Partymaster ontbreekt.

Elke actie moet bewijzen dat DZ de gekste, bruutste bende van Marseille is. Op sociale media leidt dit tot een publieke wedloop in gruwel

Aangezien het spoor al snel leidt naar een rivaliserende bende uit Frankrijk, zetten enkele Franstalige gebruikers van het platform al snel een zoekactie op touw. zo blijkt uit een uitgebreide reconstructie van dagblad Le Monde. ‘Salam, alles goed bro? Ik heb je nodig. Ik denk dat ze Lambo ontvoerd hebben, snap je? Door nepagenten, een team uit Marbella. Alsjeblieft, probeer uit te zoeken wie het zijn of zo, en geef ze mijn nummer zodat ik met hen kan onderhandelen. Help ons alsjeblieft, het is belangrijk, wollah we hebben echt nul info. Ik denk dat het Fransen zijn,’ stuurt Stabblelizard – pseudoniem van de Franse cocaïnehandelaar Mohamed A.

Laatstgenoemde voegt al snel de daad bij het woord en stapt in de auto richting Andalusië, waar hij zijn Marseillaanse collega Karim H. ontmoet. Helaas voor hen wordt de Volkswagen Golf waarin ze rijden getrackt en afgeluisterd door de politie. Volgens Le Monde maakt het duo meerdere reisjes naar Nederland en praten ze al rijdend honderduit over hun zaken met de Partymaster. ‘Denk je dat de problemen door Encro komen?’ vraagt A. zich af, nadat bekend wordt dat hun chatdienst gekraakt is. ‘De telefoon van Lambo was al afgetapt,’ antwoordt H, terwijl hij op internet googelt naar de strafmaten voor drugshandel en geweldsmisdrijven. Hoe dan ook, ‘ze gaan hem echt niet zomaar vrijlaten’, zegt A. Voor H. staat één ding dan ook vast: ‘Het leven van dealers is niet makkelijk. Alleen in films lijkt het aantrekkelijk.’