Leon Verdonschot: 'Douwe Bob is de campagnevlek van de VVD geworden, en het grote wrijven in die vlek is begonnen'

Beste Douwe Bob,  

Van Donald Trump is de beroemde uitspraak dat hij midden op Fifth Avenue zou kunnen staan, iemand doodschieten en dan nog steeds geen enkele kiezer zou kwijtraken. ‘It’s like, incredible.’ Dat is het, like, inderdaad. Zeker in zijn tweede termijn lijkt Trump met alles weg te komen, zonder ook maar een rimpeling in de steun van zijn achterban. Tot een door hem zelf vaak rondgepompte complottheorie, die over de pedo-miljardair Jeffrey Epstein, zich bleef keren tegen de volgens die theorie corrupte machthebbers, en Trump dat zelf weer was. Epstein, ooit zijn vriend en al jaren geleden overleden (zelfmoord net tijdens die minuut dat de bewakingsvideo werd verwisseld, zul je altijd zien), is postuum de nagel aan Trumps doodskist geworden. 

Dilan Yesilgöz, leider van de VVD, lijkt ook overal mee weg te komen, inclusief zelfs het laten vallen van een kabinet met leugens over nareizigers. Maar nu is Yesilgöz haar eigen nagel aan haar doodskist tegengekomen. Haar eigen Epstein. Jij! Tot voor kort haalde je het nieuws vooral met je muziek of je vele kinderen bij evenzovele vrouwen. Maar na je weigering om te spelen voor Joodse kinderen vanwege de aanwezigheid van wat jij beschouwde als politieke propaganda, gaat het vooral daarover. Ik vind je verhaal over die dag warrig, je interpretatie van zionisme een verkeerde en je besluit om niet op te treden een fout, maar dat alles maakt je natuurlijk geen Jodenhater. Soms krijg ik de indruk dat dit kamp inmiddels bestaat uit mensen die denken dat niets Jodenhaat is, al slaan de swastika’s zo ongeveer in je gezicht, en mensen die geloven dat alles Jodenhaat is. 

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Dilan Yesilgöz schaarde zich op een zondagmiddag graag in dat tweede kamp. Toen ze daarop onder vuur kwam te liggen omdat jij bedreigd werd, nam ze een fascinerend filmpje op van 7 minuten, waarin het 7 minuten vooral over haarzelf ging, ze zei ‘dat had anders gemoeten’ (met ‘dat’ bedoelde ze zichzelf), maar ook geen excuses aanbod, noch haar tweet over jouw pure haat, ‘in het volle zicht’ terugnam. Wel een soort van spijt, maar geen sorry: het blijft wonderlijk hoeveel moeite sommige mensen met dat woord hebben, en hoeveel andere woorden ze nodig hebben om het niet hoeven uit te spreken. 7 minuten aan woorden, om precies te zijn. Je manager kondigde toen al aan dat je je beraadde op verdere stappen. Die zijn er nu: je spant een kort geding aan tegen Yesilgöz waarin je eist dat ze haar tweet rectificeert en verwijdert. 

Daarmee heb je haar volledig klemgezet. Want of ze haalt haar tweet alsnog weg en geeft daarmee toe dat ze er naast zat, wat de vraag oproept waarom ze dat in die 7 minuten niet al doet. Of ze haalt hem niet weg en staat er kennelijk nog steeds achter, wat de vraag oproept waarom ze 7 minuten lang haar tweet niet verdedigde. Je bent de campagnevlek van de VVD geworden, en het grote wrijven in die vlek is begonnen.