Leon Verdonschot: 'Zelden zag ik zo’n onsmakelijke actie in de Tweede Kamer als die van Stephan van Baarle'

Beste Stephan van Baarle,

We herinneren ons allemaal de act van Jolanda Sap van GroenLinks, die ooit had bedacht dat ze een stekkerdoos mee zou nemen naar de Tweede Kamer, om aan Geert Wilders te tonen hoe je als partij de stekker uit een kabinet kunt trekken. Het was een van de meest gênante acties ooit in ons parlement, temeer omdat Wilders’ reactie was: ‘Mijn conclusie is dat bij mevrouw Sap de stekker er volgens mij nooit heeft ingezeten.’ Exit Jolanda Sap. 

Zo mogelijk nog meer plaatsvervangende schaamte kreeg ik vorige week, toen u van het debat over de nieuwe val van het al gevallen kabinet een Gaza-debat probeerde te maken, zoals van ieder debat. U hield Geert Wilders voor dat hij genocide ontkent. De ironie van die beschuldiging door een van de weinige partijen in de Tweede Kamer die de Armeense genocide ontkent, leek u volledig te ontgaan. 

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Om Wilders een reactie te ontlokken, had u foto’s bij zich van Palestijnse mensen die onlangs het leven hebben gelaten bij militaire acties van Israël. U riep de PVV-leider op die mensen in de ogen te kijken. Zelden zag ik zo’n onsmakelijke actie in de Tweede Kamer. Emo-porno, over de rug van dode Palestijnen. 

Probeer je eens een parlement voor te stellen waar iedereen op deze manier debatteert. Esther Ouwehand die bij elk debat foto’s van slachthuizen omhoog houdt en de minister van Landbouw dwingt daarnaar te kijken. De SGP-fractie met foto’s van een geaborteerde foetus in hun hand. Voorstanders van het afschieten van wolven die wapperen met foto’s van aan stukken gereten schapen. Tegenstanders die terugzwaaien met foto’s van wolvenlijken. 

Het is de glorie van het schaamteloze sentiment, het smakeloze effectbejag en de emotionele chantage op de plek waar bij uitstek de argumenten moeten klinken. De Tweede Kamer is geen liveversie van X of TikTok, het is het hart van de democratie. Daar moeten de feiten spreken, niet de foto’s. 

In diezelfde week bleek VVD’er Eric van der Burg tot twee keer toe zijn zelfbeheersing te hebben verloren. Hij had NSC’ers uitgemaakt voor ‘teringlijers’ en Esther Ouwehand voor ‘kutwijf’. Hij zat die dag ‘ontzettend slecht’ in zijn vel, verklaarde hij, en bood zijn excuses aan. Van der Burg staat bekend als een emotioneel mens. Eerder liepen de tranen in zijn ogen toen een asieldeal mislukte. Ik vind het eigenlijk wel voor hem pleiten. Niet dat ‘kutwijf’ en ‘teringlijer’ (al vind ik het wel hilarisch volks voor een VVD’er), maar wel dat hij niet als een koelbloedige bureaucraat, maar met zijn hele hebben, houden en hart politiek bedrijft. Bovendien zitten we allemaal weleens ontzettend slecht in ons vel en heeft hij excuses gemaakt. Dat moet afdoende zijn: als ‘sorry’ geen waarde meer heeft, kan niemand meer fouten maken. 

Maar uw actie was geen emotionele vanuit de heup; het was er een die u vooraf had bedacht, voorbereid, ingecalculeerd. Als ik een emotionele VVD’er was, wist ik wel hoe ik zo iemand noemde.