Foute Jongens: 'Dat wordt beppen tussen Máxima en Nicolás'

Rob: Wij hebben allebei gulzig van het Argentijnse leven mogen proeven, mijnheer Van Amerongen. U weliswaar langer dan ik, maar daar staat tegenover dat ik als porteño, zoals de inwoners van Buenos Aires worden genoemd, dagelijks 48 uur vulde. De levensopvatting van de mujer bij wie ik regelmatig de hertensprong vanaf de linnenkast uitprobeerde, was voor haar directe omgeving nogal uitputtend. Voor mij persoonlijk betekende het bijvoorbeeld óf agiteren, óf cohabiteren. Er was geen tussenweg. Mevrouw stond in beide gevallen haar mannetje en het vrat energie.

Maar dientengevolge weet ik dus wel hoe Argentijnen – zie ook de manier waarop zij het WK voetbal beleven –  met elkaar omgaan: buitengewoon intensief. Ze zijn trots op hun afkomst en kruipen in het buitenland ook vaak bij elkaar. Dat laatste is de reden waarom ik onze briefwisseling ditmaal met bovenstaande woorden begon.

Straks hebben wij met koningin Máxima namelijk niet alleen een Argentijnse First Lady, maar met hockeyer Nicolás Keenan ook een Argentijnse First Husband. Hij wordt volgend jaar de bruid – of bruidegom, daarover dient de Rijksvoorlichtingsdienst nog duidelijkheid te te verschaffen – van onze nieuwe premier Rob Jetten.

Dat wordt beppen tussen die twee, wat ik u brom. Dat worden gezamenlijke theesessies met pear caramel cake en toasties hummus paprika op kosten van de staat bij Lola Bikes & Coffee nabij paleis Noordeinde en ellenlange onderlinge telefoongesprekken waarbij de twee Argentijnse roddeltantes het hoogst merkwaardige doen en laten van los holandeses locos keer op keer ter sprake zullen brengen. Geloof me, niets zal onbesproken blijven.

Dat wordt beppen tussen Máxima en Nicolás, wat ik u brom. Dat worden gezamenlijke theesessies op kosten van de staat.

Ik hoor en zie onze koningin al schaterlachen als Nicolás onthult dat Roby – mijn Argentijnse bijslaap noemde mij destijds zo, ik neem aan dat Nicolás dat ook bij zíjn Rob doet – hem vertelde hoe hij de kiezers voor zich zou winnen: met de opzienbarende, maar in alle objectiviteit totaal onhaalbare belofte aan het Nederlandse volk om als oplossing van de wooncrisis tien nieuwe steden te bouwen.

‘Dat ze daar intrapten met die krankzinnige stikstofregels hier!’ zal Máxima zonder enige twijfel roepen, waarna Nicolás wellicht ook zal verklappen dat zijn Roby zelf vooral verbaasd was over de kwaliteit van het kortetermijngeheugen van het electoraat. Had hij niet negen van de tien keer met GL-PvdA meegestemd als er weer eens een motie was ingediend? En toch won D66 de verkiezingen en leed GL-PvdA een dermate groot verlies, dat Frans Timmermans zich gedwongen voelde de pijp aan Klaver te geven.

Het kan bijna niet anders of Máxima laat zich tijdens dat soort vriendschappelijke gesprekken evenmin onbetuigd. Ik sluit zelfs niet uit dat de koningin zich zal laten ontvallen dat haar man zich ook zo over de gang van zaken bij de verkiezingen verbaasde en dat Nicolás dat vervolgens aan zijn wederhelft doorvertelt. En dan vraag ik mij af, mijnheer Van Amerongen: kan ons bestel dat aan? Voor haar handelingen of uitspraken kan de koningin zelf juridisch en politiek niet ter verantwoording worden geroepen. En voor wie geldt dat wel? De echtgenoot van Nicolás Keenan. Dat heet ministeriële verantwoordelijkheid.

Hoe dat probleem nou weer op te lossen? Alsof het leven al niet ingewikkeld genoeg is!

Arthur: Estimado compañero, first spouse is de officiële benaming van een premier of een president die de Griekse beginselen is toegediend. In het Spaans wordt het dan primer esposo (als het om een mannetje gaat) of primer cónyuge. Je weet dat ik lijstduwer bij de SGP ben, en als de mannenbroeders mij tijdens een knusse bijeenkomst ietwat besmuikt vragen wat mijn mening is over homoseksualiteit (actief en passief) antwoord ik altijd met een citaat van Gerard Reve uit Nader tot U (hoofdstuk: Brief in het Midden): ‘De Heer heeft mij de neiging tot de Griekse beginselen gegeven, en wie ben ik om Zijn schepping te verwerpen?’

Bij mijn weten is Nicolás Keenan niet non-binair, maar als hij dat wel zou zijn, of zou willen worden, dan weet ik niet of hullie dan met primer esposo wenst te worden aangesproken. 

Je schrijft insinuerend als een oude valse nicht dat ‘het beppen’ wordt tussen Nicolito en Maxi, en ik kreeg meteen beeld van een tupperwareparty in Huis ten Bosch, met onze primer esposo die samen met de lakeien, hofnarren en eunuchen allerlei gilletjes slaakt als de koningin weer een nieuw bakje voor in de vriezer demonstreert. Maar Nicolito is een keiharde macho, amigo, en die verlaagt zich niet tot zulks. Overigens noemden wij wat nu een queer heet vroeger bij ons op de Veluwe ‘van de verkeerde kant’, maar dat schijnt niet meer bon ton te zijn.

Wist je trouwens dat Argentijnen en met name de porteños gehaat worden door heel Zuid-Amerika? Ik daarentegen ben dol op Argentijnen en het Lunfardo, het bargoens van de hoeren, de zeemannen en de criminelen van Buenos Aires. Het land heeft geweldige schrijvers voortgebracht: Roberto Arlt, Julio Cortázar, Jorge Luis Borges en last but not least Ernesto Sábato. Zijn boek El túnel herlees ik minstens één keer per jaar. De tunnel inspireerde Albert Camus tot het schrijven van De vreemdeling. En verder ben ik dol op Argentijnse muziek: El Polaco, Carlos Gardel, Julio Sosa en natuurlijk Mercedes Sosa.

In een vorig leven had ik daarom bijna een boerderijtje met alpaca’s gehuurd in San Salvador de Jujuy, een prachtig stadje met een geweldig klimaat, helemaal in het noorden van Argentinië, aan de voet van de Andes. Van de wolletjes van de alpaca’s ging ik dan helemaal zen poncho’s breien. Ik had echter buiten de waard gerekend, want mijn toenmalige Spaanse verloofde wilde na onze tropenjaren in de Nieuwe Wereld plotseling terug naar het Avondland. Het werd dus de Algarve, waar ik eindelijk het gat in mijn hart kon dichten.

Tijdens ons voorgesprek – wij bereiden ons altijd grondig voor op deze column – vroeg jij aan mij wat het Spaanse woord voor golddigger is. Welnu, cazafortunas (fortuinjager) is gangbaar, maar je kan ook zeggen: trepadora, en dat betekent ‘klimmer’. Ik heb een en ander met betrekking tot ons Argentijnse duo aan ChatGPT, Grok en Claude gevraagd, en als antwoord kreeg ik: het zijn net als alle andere Argentijnen goudeerlijke mensen en voor de altruïstisch ingestelde Maxi en Nicolito is wonen in het treurige, zompige, stijve calvinistische Nederland een enorm offer. En zo is het, tío Roberto.