Biograaf claimt prostituees in Buckingham — maar harde bewijzen ontbreken

Het Britse koningshuis krijgt opnieuw een storm over zich heen, dit keer niet door een schandaal met foto’s, geld of Epstein, maar door de mond van één man: biograaf Andrew Lownie. In zijn nieuwe boek beweert hij dat Andrew Mountbatten-Windsor jarenlang sekswerkers ontving in Buckingham Palace, en dat Queen Elizabeth hiervan op de hoogte was. Het is een claim die tabloids meteen oppikken, maar waarvan de feitelijke basis flinterdun blijft.

Een auteur die een lont aansteekt

De ophef begon met de publicatie van Lownies biografie Entitled: The Rise and Fall of the House of York en werd verder aangejaagd doordat hij zijn meest explosieve passages nog eens herhaalde in een tv-interview. Daarin stelt hij dat Andrew jarenlang prostituees naar Buckingham zou hebben gebracht, dat dit regelmatig gebeurde, en dat er door personeel zou zijn geklaagd bij hogere lagen van de paleishiërarchie. Volgens Lownie zou zelfs beveiliging onder druk zijn gezet om te zwijgen.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

En dan is er de zin die overal de koppen haalde: de Queen zou het hebben geweten, maar niets hebben gedaan omdat Andrew haar favoriete zoon was. Alleen al dat beeld, een monarch die overlast en misstanden in eigen huis negeert, is genoeg om Britse roddelkolommen wekenlang te voeden.

Maar dat iets sensationeel klinkt, maakt het nog geen vaststaand feit.

Bombastisch frame

Binnen enkele uren na het interview doken platforms als Yahoo, New York Post en Daily Telegraph Australia erop, elk met hun eigen versie van het bombastische frame. Woorden als bombshell, shocking revelation en could face jail vlogen je om de oren. De citaten van Lownie werden keurig overgenomen, maar de context werd grotendeels weggegumd: dit zijn aantijgingen van één man, in een ongeautoriseerde biografie, zonder openbaar bewijs.

Opvallend is vooral wie níét instapte. Grote nieuwskanalen als Reuters, BBC, AP en The New York Times besteedden vooralsnog geen zelfstandig nieuwsbericht aan de claim. Dat is meestal het journalistieke equivalent van een wenkbrauw die langzaam omhooggaat: interessant verhaal, maar laat eerst het bewijs maar komen.

Enkel beschuldigingen

Los van Lownies woorden staat er natuurlijk genoeg vast over de staat van Andrew’s reputatie. Zijn jarenlange band met Jeffrey Epstein, de schikking met Virginia Giuffre, het verliezen van zijn militaire titels en officiële taken, dat is harde realiteit. In 2025 werd zelfs zijn status binnen het koningshuis verder afgebouwd en verloor hij toegang tot Royal Lodge.

Maar de beschuldiging dat hij Buckingham zou hebben gebruikt als privé-speelkamer voor sekswerkers staat nergens op papier. Er zijn geen politiedossiers, geen gerechtelijke onderzoeken, geen voormalige medewerkers die met naam en gezicht naar voren treden. De enige harde feitelijkheid in het hele verhaal is dat Andrew Lownie dit zegt. Meer niet.

Een boek dat schuurt en schuim kent

Dat maakt de herkomst van de claim des te belangrijker. Lownie staat bekend als een ervaren biograaf van royals, maar zijn nieuwe boek is niet onomstreden. Recensenten loven zijn onderzoeksdrift, maar waarschuwen tegelijk dat sommige passages neigen naar sensatielust. En niet zonder reden: uitgever HarperCollins moest recent al tienduizenden exemplaren terugtrekken en stukken herschrijven na onhoudbare claims over Melania Trump.

Wie een auteur ziet als bron, moet ook naar zijn track record kijken en dat track record staat inmiddels zeker niet meer vlekkeloos overeind.

Royal rook zonder vlam

Het resultaat is een nieuwsverhaal dat perfect in de huidige tijdgeest past: hevige headlines, verontwaardiging op sociale media en een golf aan interpretaties die voorbijgaan aan de simpele waarheid dat hier geen onafhankelijk bewijs voor ligt. Het is een beschuldiging die klinkt als een aflevering uit een satirische dramaserie, maar die in de realiteit voorlopig niets meer is dan een verhaal van één man met een boekcontract.

Tot er documenten, getuigen of concrete aanwijzingen op tafel komen, blijft dit geen koninklijk schandaal, maar een allegation die media simpelweg te sappig vinden om te laten liggen.