Premium

CEO-moordenaar Luigi Mangione: eigentijdse Robin Hood en mode-icoon

De Amerikaan Luigi Mangione is de verdachte van een moord die tot bijna net zoveel ophef leidde als die op politiek activist Charlie Kirk. Het slachtoffer was de topman van United Healthcare en Mangione werd voor veel mensen een superheld en een vrouwenidool. ‘Het doelwit is de verzekeringsbranche.’

Luigi Mangione

Het was dinsdag 16 september 2025 en voor de rechtszaal in Manhattan, New York stonden tientallen Amerikanen om de vermeende moordenaar toe te juichen. Ze schreeuwden ‘Free Luigi!’ gevolgd door slogans als: ‘Gezondheidszorg is een mensenrecht!’ 

Binnen was het al even onrustig en de chaos nam nog eens toe toen de verdachte iets voor half tien binnenkwam: Luigi Mangione, 27 jaar, zwart krullend haar, dikke wenkbrauwen, een man die ook model of filmster had kunnen zijn. Hij droeg een lichtbruin gevangenispak, zwaarbewapende bewakers hielden hem van korte afstand in de gaten. 

De wereldberoemd geworden Mangione nam plaats naast een van zijn advocaten: de bijna even bekende Marc Agnifilo, die hiphoplegende Sean ‘P. Diddy’ Combs verdedigde tegen tientallen aanklachten van seksueel misbruik. Agnifolo wordt bijgestaan door drie andere extreem dure advocaten, zijn cliënt heeft die nodig om in leven te blijven. Mangione wordt ervan verdacht de CEO van gezondheidszorgbedrijf United Healthcare te hebben vermoord. Een levenslange gevangenisstraf lijkt onvermijdelijk en Mangione wordt ook aangeklaagd in een federale rechtbank in Philadelphia, waar de doodstraf wordt geëist. 

Luigi Mangione wordt weggeleid bij de recht­bank.

Minister van Justitie Pam Bondi noemde dit op Instagram en op Fox News de enige juiste wraak voor een ‘voorbedachte, koelbloedige liquidatie die Amerika schokte’. Volgens Mangiones advocaten beïnvloeden zij, Trump en andere Republikeinen de rechtspraak keer op keer met uitspraken die niet feitelijk, maar ‘politiek’ zijn. 

Op de publieke tribune en op een galerij zaten tabloid- en modejournalisten naast ernstig kijkende collega’s van The New York Times, Washington Post, The New Yorker en Politico. Een roodharige werknemer van de Manhattan Supreme Court riep: ‘Geen mobiele telefoons, geen uitbarstingen. Court decorum as always!’ 

De spanning was naar een hoogtepunt gebracht omdat de fundamentalistische christen Charlie Kirk zes dagen eerder was vermoord door de 22-jarige Tyler Robinson, volgens rechtse Amerikanen een even gevaarlijke ‘marxist’ als Luigi Mangione. Een commentator van Fox News zei zonder feitelijke onderbouwing dat er ‘vele overeenkomsten’ zijn tussen ‘de Kirk-moordenaar en Luigi Mangione’. 

Andere ultrarechtse duiders lieten de kans om links verdacht te maken ook niet liggen en Mangione was volgens hen een van de vele ‘marxistische’ loonie lefties die hun land haten en dat ultrakapitalistische ondernemers rechtvaardige doelwitten zijn. Kijk maar naar Mangiones boekenlijst op GoodReads. Daar zaten uiterst verdachte titels bij, zoals het manifest van de Amerikaanse terrorist Ted Kaczynski. 

Free Luigi is het motto van zijn fans.

Buiten bleef het onrustig door Mangione-fans. Bij het gerechtsgebouw stond een truck met posters van de website People Over Profit NYC (Mensen Boven Winst NYC), een groep die zichzelf omschrijft als ‘strijdend voor de hervorming van gezondheidszorg en rechtvaardigheid voor Luigi Mangione’. Voorbijgangers werden aangespoord een QR-code te scannen om ‘steun aan Luigi’s verdediging te geven’. Dat konden ze doen door geld op een rekening te storten om Mangiones sterrenadvocatenteam te kunnen betalen. 

Een trumpiaan uit Staten Island genaamd Scott LoBaido maakte even verderop juist anti-Mangione-tekeningen. Een van zijn kunstwerken heet Deep Fried Luigi (Gefrituurde Luigi). Mangione staat erop afgebeeld als een skelet dat op een elektrische stoel is gezet en om zijn pro-doodstraf-standpunt nog eens extra te verduidelijken, hield de kunstenaar een bord boven zijn hoofd met ‘Fuck Luigi en zijn volgers!’ 

Bevoorrecht leven

In de rechtszaal werden de aanklachten tegen de vermeende moordenaar weer eens voorgelezen en die bleven verbazen omdat Mangione zo’n bevoorrecht leven leek te leiden. Hij groeide op in een welvarende voorstad van Baltimore, zijn vader en ooms waren de uitbaters van countryclubs en verpleeghuizen, zijn vader Louis is de eigenaar van Lorien Health Services, een bedrijf dat luxe zorg biedt aan welvarende ouderen, zijn moeder Kathleen leidt een reisbureau, een van zijn zussen is een dokter, zijn neef Nino is een bekend raadslid. 

Mangione blonk uit op een elite-highschool in Maryland en studeerde hierna computerwetenschappen aan de Universiteit van Pennsylvania. Hij haalde prachtige cijfers, maar dat betekende niet dat alles goed ging. Soms viel zijn focus even weg, dat kwam volgens hem door ‘hersenmist’. Mangione kreeg toch een topbaan als data-analist en kon het zich veroorloven om in Hawaii te wonen. Hij surfte veel, maar had last van zijn rug en dat werd alleen maar erger na een ongeluk op zee. Doktoren schreven zware middelen voor, maar dat hielp amper tegen de pijn. Pas in juli 2023 leek het weer een beetje beter met hem te gaan. Mangione werd geopereerd en later die zomer schreef hij op X dat hij ‘letterlijk nul pijnstillers’ slikte. 

De haters van Mangio­ne willen niets liever dan de doodstraf.

Drie journalisten van The New York Times zouden later beschrijven wat hij in de tijd erna deed. Mangione boekte een trip naar Azië en bezocht onder meer Vietnam, Thailand en Japan. Hij schreef een vriend weer ‘zen’ te willen worden, nam selfies bij kloosters en vulkanen, sprak over Pokémon, games en boeken met andere backpackers en werd op een avond in elkaar geslagen door zeven ‘ladyboys’, zoals hij in een appje meldde. 

In Bangkok raakte Mangione tijdelijk bevriend met een Amerikaanse ex-profvoetballer, ze dronken Singha-bier en praatten over soccer en de toekomst. De Amerikaan dacht na over zijn leven na het voetbal, Mangione adviseerde hem zich in AI te specialiseren, want dat zou ‘de toekomst veranderen’. Ander belangrijk onderwerp: de gezondheidszorg in Amerika. Mangione leek zich daar volgens de ex-voetballer nogal druk om te maken. Het Amerikaanse systeem was ‘fucked up’ en Mangione zei ‘geschokt’ te zijn toen hij hoorde hoe weinig een MRI-scan in Thailand kost in vergelijking met de VS. 

In juli 2024 keerde Mangione terug naar Amerika. Hij huurde een huis in San Francisco en regelde een vals identiteitsbewijs. Hij stopte met het plaatsen van berichten op X en Reddit en dat werd de start van een mysterieuze periode waarin Mangione geen contact meer had met vrienden en familie. Dat was zo uitzonderlijk dat zijn moeder in november 2024 de politie belde om Luigi als vermist op te geven.

Luigi Mangione plande de moord die Amerika zou schokken. Hij hield een dagboek bij en schreef op 15 augustus 2024: ‘Het doelwit is de verzekeringsbranche’

Mangione plande volgens de aanklagers op dat moment de moord die Amerika zou schokken. Hij hield een dagboek bij en schreef op 15 augustus 2024: ‘Ik weet eindelijk zeker wat ik ga doen. Alles komt bij elkaar. En ik twijfel er niet meer aan of het wel juist of gerechtvaardigd is.’ Niet lang daarna noteerde hij: ‘Het doelwit is de verzekeringsbranche, it checks every box.’ 

Op 22 oktober 2024 leek hij ver in de voorbereiding te zijn, een conferentie voor investeerders van United Healthcare in Manhattan werd door hem een ‘buitenkansje’ genoemd, het ‘belichaamt alles wat er mis met ons gezondheidsstelsel’. United Healthcare is volgens hem een schandaleus bedrijf dat gewone Amerikanen uitbuit en de hoogste baas Brian Thompson kon niet anders dan als een crimineel van de buitencategorie worden gezien. De moord op die man zou volgens hem gerechtvaardigd zijn en Mangione voegde eraan toe: ‘Het belangrijkste – de boodschap spreekt voor zichzelf.’ 

Er volgde een passage over ‘Ted K.’: Ted Kaczynski, beter bekend als de Unabomber, de Amerikaanse terrorist die in de jaren zeventig en tachtig bombrieven verstuurde waarbij drie doden vielen en 23 gewonden. De Unabomber zat ‘terecht’ gevangen wegens zijn terroristische daden, maar niemand zou kunnen ontkennen ‘hoe profetisch veel van zijn ideeën over de moderne samenleving zijn geworden’. 

Zo voorspelde Kaczynski al heel vroeg dat technologie schadelijk zou zijn voor de mensheid omdat het de individuele vrijheid juist zou beperken in plaats van vergroten. Het zou daarnaast een negatieve invloed hebben op het klimaat, en let maar op, die almaar geavanceerder wordende technologie zou tot ‘verstrekkend menselijk lijden’ leiden. Minder goede kanten had Ted K. ook, want ‘om zijn punt te maken briefbombardeerde hij onschuldige mensen’. Door ‘willekeurige wreedheden’ werd Ted K. ‘als een monster beschouwd, wat ook zijn ideeën die van een monster maakt, hoe waar ze ook zijn’. Hij ‘overschrijdt de grens van revolutionair anarchist naar terrorist – het ergste wat een mens kan zijn’. 

Geen enkel risico

Zijn eigen daad moest slimmer worden uitgevoerd en Mangione noteerde: ‘Wat doe je? Je wackt de CEO op de jaarlijkse parasitaire boekhoudersconferentie. Het is doelgericht, precies en brengt geen enkel risico voor onschuldigen met zich mee.’ 

Het leek het perfecte plan en Mangione verzon zelfs een krantenkop voor journalisten: ‘Insurance CEO killed at annual investors conference’. De hit zou een ‘grote tegenslag’ zijn ‘voor de financiën van het bedrijf en het doden van Brian Thompson midden in Manhattan zou Mangiones punt ‘vanzelfsprekend’ maken. Onder Thompsons leiding gingen de zaken meer dan voortvarend, maar dat ging ten koste van de mensen die waren verzekerd en bij United Healthcare werden claims vaker dan waar ook afgewezen. De enige winnaars van dit systeem waren de aandeelhouders en schoften als Brian Thompson, die er als baas voor zorgde dat de winst van United Healthcare in twee jaar van 12 naar 16 miljard dollar steeg. 

Het moment dat Mangione schoot.

Mangione reisde op 4 december 2024 naar West 54th Street in New York en fietste met een uitgeprint 3D 9-millimeterpistool naar het Hilton Hotel. De conferentie voor United Healthcare-investeerders zou daar beginnen, luxeauto’s werden geparkeerd door valets. Mangione dook op tussen twee geparkeerde limousines en schoot op Brian Thompson, de CEO viel op de stoep, bloedde hevig en stierf. Mangione vluchtte op de fiets, dook onder, maar at vijf dagen na de moord een hash brown in een McDonald’s in het plaatsje Altoona, Pennsylvania. Een werknemer herkende hem en belde de politie.

Mangione dook op tussen twee geparkeerde limousines en schoot op Brian Thompson, de CEO viel op de stoep, bloedde hevig en stierf. De schutter vluchtte op de fiets

Agenten arresteerden Mangione en ze vonden een notitieboekje en een brief die leek op een bekentenis. Het was een soort manifest van 262 woorden, met zinnen als: ‘Aan de FBI: ik hou het kort, want ik heb echt respect voor wat jullie voor ons land doen. Om jullie een lang onderzoek te besparen, zeg ik direct dat ik met niemand samenwerkte. (...) Het spiraalvormige notitieboekje bevat wat losse aantekeningen en to-do-lijstjes die de kern van de zaak verduidelijken. (...) Mijn excuses voor eventuele trauma’s, maar het moest gebeuren. Eerlijk gezegd hadden deze parasieten het gewoon verdiend.

CEO Brian Thompson.

Ter herinnering: de VS hebben het duurste zorgstelsel ter wereld, maar we staan ongeveer op nummer 42 qua levensverwachting. United is het (onleesbaar) grootste bedrijf in de VS qua marktkapitalisatie, na alleen Apple, Google en Walmart. Het is steeds maar gegroeid, maar hoe zit het met onze levensverwachting? Nee, de realiteit is dat deze (onleesbaar) simpelweg te machtig zijn geworden en ons land blijven misbruiken voor immense winst, omdat het Amerikaanse publiek hen heeft toegestaan ermee weg te komen. Blijkbaar ben ik de eerste die dit met zo’n brute eerlijkheid onder ogen ziet.’

Gejuich bij rechts Amerika

Op 19 december 2024 werd Mangione vanuit een gevangenis in Pennsylvania met een helikopter naar Long Island in New York vervoerd, waar hij een theatrale ‘perp-walk’ moest ondergaan. De moordverdachte droeg een oranje boevenpak, naast hem liepen zwaarbewapende agenten en zelfs de burgemeester van New York, Eric Adams, stond er glimmend bij. Het leidde tot gejuich bij rechts Amerika en verontwaardiging bij duizenden anderen, een rechtenprofessor van de Universiteit van Stanford zei: ‘De FBI en de NYPD (New York Police Department) hadden Mangione discreet kunnen vervoeren, maar ze kozen voor een publieke show.’ 

Mangione-fans plaatsten memes van Jezus die tot een vergelijkbaar opzichtige perp-walk werd gedwongen, veel andere Amerikanen vonden het machtsvertoon eveneens bijzonder overdreven en er gebeurde nog iets opvallends: duizenden mensen leken kwader op de McDonald’s-werknemer die Mangione had verraden dan op de verdachte moordenaar en veel vrouwen vonden hem zo knap dat ze meteen verliefd werden, Luigi Mangione, alleen die naam al en dan die krullen en die ogen... 

Magione heeft duizenden vrouwelijke fans.

Zijn manifest ging viraal en hij werd volgens een journalist van The New Yorker ‘een volksheld voor vele Amerikanen – Robin Hood in een hoodie, de wreker’. Blij zijn om een moord gaat wel wat ver, maar de vreugde over Thompsons dood was ‘een uiting van echte pijn en legitieme woede over het zorgstelsel waaronder we leven (en sterven)’. Uit een poll van het National Opinion Research Centre uit Chicago bleek dat zeven van de tien volwassen Amerikanen van mening zijn dat gezondheidszorg- en verzekeringsbedrijven op zijn minst ‘enige verantwoordelijkheid’ voor de moord dragen. 

Is Mangione inderdaad een linkse wreker voor arme Amerikanen? De Amerikaanse journalist John H. Richardson stelt in het recent verschenen boek Luigi: The Making and the Meaning dat zijn boodschap en ideeën niet zo eenvoudig zijn te duiden. Richardson schreef in het verleden onder meer over de Unabomber en hij correspondeerde zelfs met Ted Kaczynski.

Steeds meer jongeren leken volgens hem ‘Tedpilled’ en hij wilde in zijn boek ontdekken wat Mangione precies met zijn ‘symbolische daad’ in gang wilde zetten: ‘Een reeks aanvallen op CEO's? De ineenstorting van de technologische samenleving? Een revolutie? Een beter zorgstelsel?’ Dat is nog niet duidelijk en misschien kan dat ook helemaal niet. 

Volgens Richardson is Mangiones manifest samengesteld uit diverse, soms tegengestelde theorieën, een duidelijke lijn zit er niet in. Hij lijkt wel echt woest op het gezondheidszorgsysteem, maar niemand kan met zekerheid zeggen of hij nu links of rechts is. Onderzoeken naar zijn online-leven tonen aan dat hij vooral interesse had in gezondheidskwesties, AI, psychedelica, klimaatverandering, nucleaire energie, lab-vlees, evolutie en Mangione leek een grote liefde te hebben voor babygorilla’s. Even opvallend: in zijn laatste maanden als vrij man deelde hij vaak fragmenten van Elon Musk- en Peter Thiel-speeches en rechtser kunnen mensen niet zijn. 

De verdachte wordt per helikopter ver­voerd van Pennsylva­nia naar Long Island.

Mangione werd na zijn overplaatsing vanuit Philadelphia naar het Detention Center in Brooklyn gebracht, waar hij net als minder bekende gevangenen een groot deel van de dag moet werken. Zijn eerste zitting was op 23 december 2024 in Manhattan. De moordverdachte had een kogelvrij vest aan omdat hij met de dood werd bedreigd door rechtse extremisten, hij droeg hand- en voetboeien en een trui van merinowol, met een ronde hals van het merk Nordstrom. Fans noemden dat model Mangione Merino en die raakte in recordtijd overal uitverkocht. Op muren in heel Amerika werd hij afgebeeld als Che Guevara, in Seattle kreeg hij een muurschildering, volgens sociologen was hij een ‘popcultureel fenomeen’ en een ‘memelord’. 

Ryan Murphy, maker van Netflix-hit Monster, sprak de wens uit ooit een serie over Mangione te maken, volgens Kara Alaimo van tijdschrift Time werd hij ‘an online sex symbol’. Zijn advocaten zetten de website www.luigimangioneinfo.com op wegens ‘de enorme hoeveelheid vragen en de overweldigende steunbetuigingen’, met als doel ‘antwoorden te bieden op veelgestelde vragen, accurate informatie over zijn zaken te geven en desinformatie te ontkrachten’. 

Een fan uit Engeland schenkt maandelijks 20 dollar en zette er de boodschap bij: ‘Take care, big love. P.s. Belated b’day wishes, Danielle x’

Mangione schreef op een geel blaadje met een blauwe pen een dankbetuiging die op de homepage van de website werd geplaatst: ‘Ik ben overweldigd en wil iedereen bedanken die hun verhalen met me delen (...). Deze steun heeft politieke, raciale en zelfs klassenverschillen overbrugd, er is post uit het hele land en de hele wereld binnengekomen. Hoewel het voor mij onmogelijk is om op de meeste brieven te reageren: weet dat ik elke brief die ik ontvang lees. Nogmaals bedankt aan iedereen die de tijd heeft genomen om te schrijven. Ik kijk ernaar uit om in de toekomst meer te horen.’ 

Op de vraag-en-antwoordpagina staat dat hij dagelijks tussen de 10 en 115 brieven ontvangt. Mangione probeert er zoveel mogelijk te beantwoorden, maar het aantal is vaak zo hoog dat hij ‘vriendelijk verzoekt’ er ‘niet meer dan vijf’ tegelijkertijd te sturen. Een GoFundMe-pagina om zijn topadvocaten te betalen kon niet uitblijven, het doel is ‘USD $1,500,000’, een bedrag dat in december 2025 al bijna is behaald, volgens de website is er meer de 1,3 miljoen dollar gestort.

Een fan uit Engeland schenkt maandelijks 20 dollar en zette er de boodschap bij: ‘Take care, big love. P.s. Belated b’day wishes, Danielle x.’ Ene Azadi stortte op 21 november 5 dollar en wilde op de Mangione-website kwijt: ‘Build more bird houses and less bird cages.’

Mode-volksheld

Mangione maakte op 21 februari 2025 een nieuwe, spectaculaire verschijning in het Manhattan Criminal Court. Hij droeg dit keer een donkergroene trui, een lichtkleurige broek en hippe bruine loafers, een fotograaf nam er een foto van omdat er voetboeien om zijn sokloze enkels bungelden. De zoektermen ‘luigi mangione loafers’ en ‘luigi mangione ankles’ werden op Google massaal ingetikt en zijn geketende bruine enkels gingen viraal. Criminoloog Diana Rickard zei de dag erna in een tijdschrift genaamd Women’s Wear Daily dat Mangione ‘in een hoog tempo ook een mode-volksheld is geworden’. 

De zitting duurde iets langer dan tien minuten. Hoofdaanklager Alvin Bragg, bekend van zijn geslaagde poging om Trump te veroordelen, noemde de moord ‘angstaanjagend, goed gepland, weloverwogen’ en ‘bedoeld om een ideologische boodschap te versterken, de impact te maximaliseren en een brede weerstand tegen de industrie van het slachtoffer op te wekken’. Was dit een gewone moord, een politieke moord of zelfs terrorisme? De aanklagers vinden dit laatste. 

In augustus 2025 schreven ze in een verzoekschrift aan de rechter: ‘Simpel gezegd hoopte de verdachte het gebruik van geweld te normaliseren om ideologische of politieke doelen te bereiken. Sinds de moord zijn bepaalde groepen in het publiek – die zich openlijk als volgelingen van de verdachte beschouwen – geweld steeds meer gaan beschouwen als een acceptabele, of zelfs noodzakelijke, vervanging voor gefundeerde politieke meningsverschillen.’ 

Rechter Gregory Carro noemde het bewijs voor terrorisme in september 2025 ‘legaal ontoereikend’ en Mangione hoeft zich daar niet meer tegen te verdedigen. Vooral rechtse mensen zijn daar woest over. Carro werd aangesteld als rechter door de Republikein Giuliani, maar hij leek nu echt naar marxistisch-links te zijn opgeschoven. 

Mangione in de rechtszaal.

Mangiones advocaten eisten voor de meest recente zitting dat zijn kogelvrije vest en handboeien zouden worden verwijderd, de juryleden en het publiek zouden daardoor het beeld kunnen krijgen dat hij al schuldig is. Dat denkt iedereen al, maar Mangione pleitte tot nu toe ‘not guilty’ en hij hoopt ondanks het overweldigende bewijs een eerlijke rechtszaak te krijgen. Zijn fraaie enkels mogen wel geketend blijven, dat zien de juryleden waarschijnlijk toch niet. 

Volgens zijn advocaten is het niet waar dat hun cliënt een linkse extremist is, in rechtbankpapieren noemen ze dit soort opmerkingen ‘vals, bevooroordeeld en onderdeel van een groter politiek verhaal dat geen plaats heeft in welke strafzaak dan ook, vooral niet in een zaak waarin de doodstraf op het spel staat’. Mangione zweeg vooral tijdens de zitting en hij maakte aantekeningen op een geel notitieblok. Volgens Dan Adler van Vanity Fair ‘trok hij zijn wenkbrauwen een paar keer op en hij fluisterde iets naar zichzelf’. 

Zelfs het schoeisel van Mangione wordt besproken in de media.

Zijn kleding werd weer lang geanalyseerd door zijn fans, buiten werd massaal ‘Free Luigi!’ geschreeuwd. Advocaat Marc Agnifilo en zijn vrouw Karen liepen na afloop glimlachend naar hun auto. Ze werden gevolgd door tientallen Mangione-fans die het laatste nieuws over hun idool wilden weten, werknemers van de rechtbank bleven zich verbazen over het fanatisme van de pro-Mangione-aanwezigen en schudden hun hoofd. 

De populairste verdachte van de laatste decennia keert deze week terug in de rechtbank van Manhattan en op 9 januari moet hij zich verantwoorden voor de federale rechtbank van Philadelphia, de staat waar hij werd gearresteerd. Mangione moet zich tegen negen aanklachten verdedigen, waaronder tweedegraadsmoord, stalking en wapenbezit en minister van Justitie Pam Bondi vindt nog steeds dat de vermeende Robin Hood en moordenaar dood moet: oog om oog, tand om tand, die aloude Bijbelse waarden.  

Premium
Je hebt zojuist een premium artikel gelezen.

Online onbeperkt lezen en Nieuwe Revu thuisbezorgd?

Abonneer nu en profiteer!

Probeer direct
Mens & Maatschappij