James Worthy: 'Wat heb je in godsnaam aan feestdagen als geen enkele van deze dagen je heeft uitgenodigd?'

Ik ben de trap in ons trappenhuis aan het stofzuigen als ik de buurman binnen zie komen. Zijn platte mutshaar ligt op zijn schedel als een oude snijplank op een aanrecht. ‘Ben je nou alweer aan het stofzuigen, jongen? Je verwent deze trap te veel. Straks gaat ie naast z’n treden lopen,’ zegt Nico. Dan ziet hij wat naalden van de kerstboom die ik net gekocht heb op een tree liggen. Hij slaakt een vernietigende zucht.

‘Sorry, ik weet dat u december haat,’ verontschuldig ik me.

‘Nee, nee, jongen. December haat míj. Wat heb je in godsnaam aan feestdagen als geen enkele van deze dagen je heeft uitgenodigd? Heb je al die kerstreclames op tv gezien? Het worden er elk jaar meer. Zieke kinderen, alleenstaande moeders, die dikke lul van de Jumbo die niet meer dik is. Ik word er schijtziek van. 

Multinationals proberen hoop te verkopen aan eenzame mensen. Alsof er opeens iemand bij mij voor de deur staat op tweede kerstdag met een bakplaat vol kalkoen en geroosterde aardappelen. Ik liep net over de bruggen in onze buurt en op nagenoeg elke brug staat nu een TikTok-rij. In een volgend leven wil ik een onnodig duur patatje met Parmezaanse kaas erop zijn. De mensen staan tegenwoordig overal voor in de rij, behalve voor oude mensen. Waar blijft mijn TikTok-rij?’ vraagt Nico.

‘Ik had vroeger ook meer met de feestdagen, Nico. De verjaardag van mijn vader zit precies tussen Sinterklaas en kerst in. De Sint en de Kerstman worden elk jaar ouder en ouder, maar mijn vader niet. Iedereen wordt ouder, behalve de mensen die eigenlijk veel ouder hadden móéten worden. Die gasten zijn allebei zo’n 1700 jaar oud. Zo kan ik het ook. Elke maand is een feestmaand als je fucking onsterfelijk bent.’

‘James, die gasten bestaan niet echt, hè. Alleen dingen die niet bestaan, kunnen zo oud worden.’

‘Maar u bestaat toch ook?’ vraag ik.

Dan loop ik naar de dichtstbijzijnde brug toe, pak het bord waarop staat dat de wachttijd driekwartier is en zet dit naast onze voordeur. Nico heeft recht op een rij.

‘Staat er denk je ook een TikTok-rij voor de Hemelpoort?’ vraag ik.

‘Ongetwijfeld, dat is de reden dat ik nog lang niet dood wil gaan,’ lacht Nico.

Een Italiaanse toerist met Ferrari-rood oogwit gaat naast het bord staan en vraagt: ‘What do you selling?’ Hij heeft de stem van een verkouden Italiaanse loodgieter.

‘The wisdom of an old man,’ lacht Nico. 

‘So no stroepweffels?’

‘Sodemieter op, Andrea Bocelli,’ schreeuwt Nico, voordat hij het bord omtrapt. 

Zelfs de kerstmagie had een wachtrij gevormd. En Nico stond vooraan.