André van Duin over 2025: 'Een jaar vol mooie momenten'

2025 was een behoorlijk verdrietig jaar voor de showbizz...
Volgens recente overzichten ligt het aantal sterfgevallen onder BN’ers dit jaar duidelijk hoger dan in andere jaren en dat gevoel wordt breed gedeeld. De meest recente klap was het onverwachte heengaan van René Karst, maar hij staat helaas niet alleen. Ook namen we afscheid van Manuela Kemp, Ron Brandsteder, Dieuwertje Blok, Brûni Heinke, Rob de Nijs, Loretta Schrijver, Harmen Siezen, Jan Terlouw, Hans Wiegel, George Kooymans, Chiel Montagne, Gerard Cox, Joke Bruijs, Joost Prinsen, Paul van Gorcum, Viola Holt en topkok Jonnie Boer.

Het zijn namen uit verschillende generaties en vakgebieden, mensen die voor velen een vertrouwd gezicht of geluid vormden. Juist doordat zoveel iconen in korte tijd zijn weggevallen voelt 2025 als een jaar waarin het Nederlandse culturele landschap ineens een stuk leger is geworden.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Hebben we verder een beetje een lekker jaar achter de rug?
Vooral nationale tegenslag kleurt het jaaroverzicht. Het jaar begon onrustig met een spectaculaire kunstroof in het Drents Museum in Assen, waar drie daders binnen enkele minuten verdwenen met vier gouden Roemeense kunstschatten, die nog steeds spoorloos zijn. In april werd Nederland opnieuw opgeschrikt toen op de Dam in Amsterdam een auto ontplofte bij het Nationaal Monument; de bestuurder overleed later aan zijn verwondingen en de politie ging uit van opzet.

In juni volgde een politieke aardverschuiving: Geert Wilders trok met de PVV de stekker uit de coalitie, waarmee het kabinet-Schoof viel en we eind oktober collectief naar de stembus moesten. De maatschappelijke onrust uitte zich verder in september in een reeks demonstraties op het Malieveld die uitliepen op hevige rellen, vooral gericht tegen de politie.

In december besloot Nederland niet deel te nemen aan het Eurovisie Songfestival omdat de EBU Israël niet wilde uitsluiten, zoals Avrotros had geëist. Cabaretier en hoofdpiet Niels van der Laan werd diezelfde maand meermaals met de dood bedreigd na een onschuldige scène in het Sinterklaasjournaal; er werd aangifte gedaan. Ook de rechtszaak tegen Marco Borsato eindigde dit jaar, met een vrijspraak wegens gebrek aan bewijs.

‘PVV en D66 halen 26 zetels. Nooit eerder was het verschil tussen de twee grootste partijen zo klein’ 

Wat vindt 2025 van zichzelf?
'Een dooie boel, maar the show must go on.’

Wat vinden wij van 2025?
In Turkije werd op 25 juli de hoogste temperatuur ooit gemeten: 50,5 graden. In Nederland werd de warmste 5 november ooit gemeten: 18 graden. De vele sterfgevallen laten ons dus beslist niet koud.

Wat vinden anderen van 2025?

Julius Jaspers- televisiekok
‘Dit jaar begon ongelooflijk slecht voor mij. Op 6 januari 2025 keek ik thuis naar Met het mes op tafel toen ik ineens merkte dat ik geen antwoord meer kon geven op een simpele vraag. Even later kreeg ik mijn linkerbeen niet meer in beweging. Dan weet je dat het mis is. Dat gevoel van paniek blijft je bij. Gelukkig zat mijn vrouw Isabel naast me, zij schakelde meteen. In het ziekenhuis werd vastgesteld dat ik een hersenbloeding had. Vanaf dat moment begon een loodzware revalidatie.

Mijn hele linkerkant lag eruit. Lopen, zitten, zelfs rechtop blijven: alles moest opnieuw geleerd worden. Het enige dat intact bleef, was mijn denk- en spraakvermogen. Dat gaf me houvast, want koken begint in je hoofd. Nu ben ik maanden verder en er zit vooruitgang in. Ik kan een paar stappen zetten, ik zwem en train twee keer per week. Toch is de kans klein dat ik ooit weer volledig normaal loop. Als mijn arm terugkomt voor het koken, zou dat al geweldig zijn. Want met één arm koken, dat is echt een vak apart.

We zijn ook verhuisd omdat mijn oude huis niet rolstoelpraktisch was. Midden in zo’n jaar verhuizen is zwaar, want je moet opnieuw leren functioneren in een nieuwe omgeving. Als ik terugkijk op 2025 wil ik er eigenlijk een term aan geven met een vrouwelijk geslachtsdeel, maar ik hou het netjes: het was een rampjaar. Maar 2026 voelt lichter. Mijn boek De Barbecue Bijbel 2.0 komt in april uit. Ik hoop dat ik mijn leven stukje bij beetje kan blijven terugpakken.’

Carry Tefsen- actrice
‘Als ik terugkijk op 2025, dan voelt het alsof ik nog steeds een beetje betrokken ben gebleven in de entertainmentwereld, met mijn verschijning als mystery queen in Make Up Your Mind, mijn gastrol in de fantastische kinderserie Hein van de VPRO en mijn rentree in Medisch Centrum West. Dat laatste was heel bescheiden hoor, ik heb maar een kleine rol. Mijn naam werd groot aangekondigd, maar ik dacht meteen: o jee, straks verwachten mensen veel te veel, terwijl ik soms niet eens in een aflevering zit.

Ik speel een vrijwilliger in een kas naast het ziekenhuis waar patiënten revalideren, dat is mijn domein, maar de serie draait natuurlijk om de artsen. Toch vond ik het heerlijk om weer even te spelen. Alles was maanden geleden al opgenomen en ik merkte dat de technische ploeg het prettig vond dat ik nog wist waar het licht stond en hoe een scène loopt. Dat zit gewoon in mijn systeem.

Voor mijn leeftijd – ik ben 87 – gaat het goed, ondanks twee kunstheupen. Ik let altijd op mijn lijf, dat heb ik uit het dansen overgehouden. En verder? In Spanje doe ik vooral niks. Echt niks. Een beetje koken, een borrel, een wandeling naar het strand. Kleine dingen. Dat hoort bij deze fase van mijn leven, en dat bevalt me uitstekend.’

André van Duin- alleskunner
‘Als ik nu terugkijk op 2025, dan zie ik een jaar waarin ik ontzettend veel heb mogen doen; een jaar vol mooie momenten. Ik ben overal en nergens geweest. We maakten een nieuw seizoen van Heel Holland bakt, Denkend aan Holland kwam terug en ik mocht het splinternieuwe Max Orkest presenteren. Dat vond ik heerlijk om te doen en het sloeg geweldig aan.

Tegelijkertijd was er verdriet: het overlijden van Nhaan, het hondje van Janny van der Heijden, hing als een zwarte rand om het seizoen heen. Toch ging het werk door en het programma brak weer alle kijkcijferrecords. Of ik me oud voel? Helemaal niet. Als ik mensen van mijn leeftijd zie, denk ik stiekem heel soms weleens: goh, ik ben ook van 1947. Maar ik voel me niet zo. Ik tref mensen van mijn leeftijd die er best een stuk ouder uitzien, misschien door pech of gezondheidsproblemen.

Ik heb mazzel gehad; de dingen die me zijn overkomen, zijn allemaal goed afgelopen. Dit jaar was het vijf jaar geleden dat Martin overleed. Ik denk elke dag aan hem, ik mis hem nog steeds. Maar ik heb ook geluk gehad dat Fernando in mijn leven kwam. Dat vult het gemis niet alleen op, het verrijkt het. Ik kan oprecht zeggen dat ik gelukkig ben.’