Foute Jongens: 'Alkmaar vs. Ede'

Rob: In de vorige aflevering van deze rubriek meende u zich weer eens enige vrijpostigheden over mijn geboortestad Alkmaar te kunnen veroorloven, mijnheer Van Amerongen. Ik heb dat laten passeren met de kalme berusting van een Ierse wolfshond wanneer een Maltezer Leeuwtje als een waanzinnige tegen hem staat te keffen, al gebiedt de eerlijkheid mij te beamen dat ik toen reeds op de hoogte was van wat de Atlas voor gemeenten 2025 had gepubliceerd.

Er stond een zogeheten ‘bredewelvaartsindex’ in dat onderzoek van Atlas Research, waarin diverse maatschappelijke segmenten van de vijftig grootste gemeenten van Nederland naast elkaar werden gezet: de stand van de economie ter plekke, de volksgezondheid, het woonplezier, de sociale cohesie, dat soort dingen. En wat blijkt daaruit? Dat Alkmaar na Hengelo op de tweede plaats staat.

Dat is op zich frustrerend (‘Als tweede ben je de eerste verliezer,’ zei Lance Armstrong ooit, waarna hij nog maar eens een epo-injectie in zijn dijbeen ramde). Hengelo is bovendien de geboorteplaats van Sander Cornelis graaf Schimmelpenninck, ook wel bekend als het haatgraafje van de Volkskrant.

Daar wil je als de enige echte reus van columnistenland liever niet achteraan hobbelen (of ik daarmee uitsluitend op ons lengteverschil doel laat ik aan u, al is het wel weer zo dat ik nog steeds hoog boven het ventje zou uittorenen als wij ter fotografische illustratie van de uitslag op een traditioneel ereschavot zouden plaatsnemen).

Het is echter een feit: 1. Hengelo (net als in 2024), 2. Alkmaar. Maar wat óók een feit is: 3. Ede. Nadat ik dat gewaar was geworden, drong nog net op tijd het besef tot mij door dat ik er ter voorkoming van ernstig hoofd- en/of nekletsel verstandig aan zou doen om geen vreugdesprong te maken: het plafond van mijn stulpje is slechts 3,5 meter hoog.

Want Ede is úw geboorteplaats, zoals wij de afgelopen decennia uitentreuren hebben mogen vernemen via alle publiciteitskanalen die u tijdens uw hoogst merkwaardige carrière ter beschikking stonden (als ik mij niet vergis, heeft u alleen nog niet op de loonlijst van de Sursum Corda en het orgaan van de Nederlandsche Club van Suikerzakjesverzamelaars gestaan, maar wat niet is kan nog komen).

Zij het nipt, ditmaal, hetgeen het leedvermaak eerlijk gezegd alleen maar verhoogt, laat ik u dus voor de zoveelste maal in het zand bijten, collega. The Kaaskop beats the... huh!? Wat zullen we nou krijgen... Heeft de Edenaar zo’n lage eigendunk dat hij niet eens een vrolijke bijnaam voor zichzelf heeft verzonnen?

Ik vertoefde één keer in mijn leven in Ede, in uw gezelschap nota bene, toen wij ons eerste Grote Foute Jongens Boek in de plaatselijke boekhandel signeerden (waar uw zuster overigens via de achteringang naar binnen sloop omdat zij zo onherkenbaar mogelijk getuige wilde zijn van The Return of the Big Brother). Dat zegt veel, zeker ook omdat u inmiddels wél duizend keer in Alkmaar bent geweest. Kunt u dat uitleggen? Liggen hier wellicht het grote woonplezier en de aangename sociale cohesie in dat Noord-Hollandse paradijs aan ten grondslag?

Rotterdam staat trouwens vijftigste en laatste op die index, mijnheer Van Amerongen. Ik wijs er fijntjes op dat u voor 50 procent een Rotterdammert bent.

Arthur: Ouwe, ik kom zo terug op Alkmaar, het Ede van Noord-Holland. De door jou aangehaalde ‘bredewelvaartsindex’ van Atlas Research is natuurlijk ladenlichterij want je weet wat er op dat bord staat bij de entree van Hengelo: ‘Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt.’

Jij hebt als mulo-klant natuurlijk geen idee waar dat citaat vandaan komt. Welnu, het origineel is Italiaans (‘Lasciate ogni speranza, voi ch’entrate nell’inferno’) en komt uit De Goddelijke Komedie van Dante Alighieri. Dat is geen catenacciovoetballer van Internazionale, maar een Italiaanse filosoof en dichter die leefde van 1265 tot 1321.

Hengelo is de hel en ik zou weleens willen weten hoeveel de gemeente betaald heeft aan Atlas Research om deze fopprijs te mogen winnen. Het doet mij denken aan Stella, het nationale bier van Egypte. Dat is werkelijk de goorste uilenzeik ter wereld. Desondanks staan er op de fles een stuk of tien gouden medailles, gewonnen op internationale bierwedstrijden. Ik noem de Grand Prix van Parijs uit 1937 en de Médaille d’Or van Brussel uit 1954.

Twee jaar geleden noemde jouw Atlas Research nota bene Amsterdam de aantrekkelijkste stad om te wonen en stond Hengelo op de 45ste plaats. Do the math, vriend. Als het hier om voetbal zou gaan, zou ik concluderen dat dit typisch een zaak van de belchinees is. Overigens stond Alkmaar toen op de 29ste plaats en Ede op de 22ste.

Maar het kan nog krankzinniger want de onverdachte en gezaghebbende website Travel + Leisure heeft Eindhoven zojuist tot The Least Stressful City in the World to Live In gekroond. Lampegat! Leest en huivert: ‘With primarily modern architecture – and even some futuristic buildings – and a booming tech scene, the city is known for having a youthful, forward-thinking atmosphere. Although the city’s tech presence is formidable, it still has plenty to enjoy when it comes to arts and culture, especially in the trendy Strijp-S district and during the yearly Dutch Design Week.’

Eindhoven de relekste! En het kan nóg gekker: in die top 10 van de meeste chille steden ter wereld staan ook Rotterdam, Groningen en Utrecht (en met name arrondissement Kameleneiland). We worden voor de gek gehouden, amigo, en dat geldt ook voor de topposities van Hengelo, Alkmaar en Ede op de bredewelvaartsindex. Emmen is op die index steevast hekkensluiter en dat is juist de meest exotische en inclusieve stad van Nederland, met name het gebied rond het busstation.

‘Het lijstje van BN’ers die in Alkmaar zijn geboren is werkelijk afschrikwekkend en kan dienen als negatief reis- en woonadvies’

Enfin. Alkmaar stond recentelijk in het nieuws omdat de biografie van jouw stadgenoot Joost Zwagerman is uitgekomen en we weten hoe het daarmee is afgelopen. Het lijstje van BN’ers die in Alkmaar zijn geboren is werkelijk afschrikwekkend en kan dienen als negatief reis- en woonadvies: Arno Vermeulen, Marco Borsato, Karin Bloemen, Angela Groothuizen, Irene Moors, Jan Roos, Gerard Joling. En last but not least: Sophie Hilbrand. Jouw bruine sterretje verbleekt tussen deze galácticos, grote vriend. Het enige waar al die lijstjes goed voor zijn, is om de poepert mee schoon te vegen!