Paragnost Thomas Woolthuis over 2026: 'Politiek gezien wordt het een rampjaar'

Zo, 2025 is achter de rug. Staat ons een beetje een lekker jaar te wachten?
2026 wordt zo’n jaar waarin alles tegelijk lijkt te kantelen. Politiek blijft het laveren op drijfzand: de formatie sleept zich voort en zelfs als er een kabinet komt, voelt het broos en tijdelijk. Intussen schuiven Europa en de VS onrustig richting nieuwe machtsblokken, terwijl wij ons proberen vast te klampen aan iets van stabiliteit.

Cultureel wordt het juist een jaar van teruggrijpen en opnieuw beginnen. Oude formats keren terug op tv, artiesten pakken draadjes op die ze eerder moesten laten vallen en streamingsdiensten zetten vol in op nostalgie. Tegelijkertijd staat sport centraal: met de Winterspelen én het WK voetbal wordt 2026 een schermjaar, zelfs voor wie dacht aan zijn kijkverslaving te kunnen ontsnappen. En dan het weer: altijd onvoorspelbaar, maar steeds extremer. Tussen overstromingen en droogte in blijft één vraag hangen: kunnen we nog verrast worden? 2026 lijkt te fluisteren: ja, en vaker dan je lief is...

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

In 2025 gingen meer BN’ers hemelen dan in voorgaande jaren. Staat ons weer zoiets te wachten? En hoe gaan we als burgers met elkaar om in 2026, afgaand op steeds meer onderwerpen die ons verder uit elkaar drijven en polariseren?
2025 was een jaar waarin de overlijdensberichten soms sneller binnenkwamen dan we ze konden verwerken. Iconen, publiekslievelingen, vakmensen pur sang – het voelde alsof de showbizzwereld voortdurend in de rouwstand stond. Voor 2026 lijkt de golf af te vlakken, al blijft de angst dat elke pushmelding weer een sterfgeval kan zijn. Een andere grote vraag is, hoe wij met elkaar om zullen gaan.

De afgelopen jaren leken we bij het kleinste vonkje uit elkaar te knallen: genderdiscussies, tradities, Zwarte Piet, zelfs het doorgaans onbezorgde boerenbestaan werd reden voor ruzie. 2026 biedt een kans om het anders te doen. Er hangt iets in de lucht dat suggereert dat we – hoe voorzichtig ook – weer iets milder kunnen worden. Misschien niet ineens allemaal vrienden, maar wel minder snel vijanden. Hoe dan ook blijft het volgens de deskundigen koffiedik kijken. 

‘Meer naar de kringloop, minder naar de Action’

Wat vindt van 2026 zichzelf? ‘Eigenlijk hoop ik op een klimaatramp,’ aldus Gerrit Hiemstra in Wat houdt ons tegen.

Wat vinden wij van 2026?
Hoe dan ook geen ramp dat Gerrit Hiemstra niet meer onze weerman is. 

Wat vinden anderen van 2026?

Birgul Dönmez- koffiedikkijker & moeder Karsu
‘Mijn oma en mijn vader konden vroeger koffiedik kijken. Ik weet hooguit de basis. Als de bodem van de koffie helemaal bobbelig is, dan betekent dat dat iemand het zwaar heeft. Zie je heel veel weggetjes, dan ga je een reis maken. Veel kleine stipjes na elkaar betekent dat er over je geroddeld wordt! Een beer of een vis is goed, maar een slangvorm is nooit een goed voorteken. Meer weet ik eigenlijk niet en je kunt sowieso alleen de koffie lezen van iemand die het zelf heeft gedronken. Verder ben ik gewoon de moeder en manager van zangeres Karsu. Voor 2026 hoop ik op een schone lei, net als haar album Tabula Rasa. Een nieuw begin, meer licht, voor haar én voor ons hele gezin.’

Gerard Aalders- koningshuiscriticus
‘Met het koningshuis is het allemaal koffiedik kijken. Het hangt volledig af van toevallige gebeurtenissen. Als Máxima een been breekt, ligt half Nederland in de rouw en schieten de cijfers omhoog. Zegt Willem-Alexander iets stoms, dan keldert de populariteit weer. Het gaat nooit om prestaties, maar om uiterlijk vertoon. Of Máxima op tijd haar glimlach opzet, of WA de handen netjes schudt.

En dan heb je Amalia, die nu solo-optredens doet. De pers vindt dat geweldig, maar ik ga er echt over mijn nek van. Dat gejubel om een meisje van 22 dat een keer iets zonder papa en mama doet, ik vind het onzin. Over Alexia en Ariane kan ik weinig zeggen, want dat volg ik niet. Bijfiguren interesseren me simpelweg niet. Voor mij gaat het maar om één ding: ik hoop dat het koningshuis zo snel mogelijk verdwijnt. Het hele instituut leeft een jetsetleven, gratis reizen, gratis wonen, ongebreidelde aandacht. Ze roepen altijd dat het zo zwaar is, maar ondertussen genieten ze gewoon van dat leventje. Dat is de realiteit zoals ik die zie.’

Thomas Woolthuis- paragnost
‘Politiek gezien wordt 2026 een rampjaar. We zitten nu al in een formatie waarvan ik sterk het gevoel heb dat het Rob Jetten niet gaat lukken om een kabinet te formeren. Áls er al een kabinet komt, dan blijft het hooguit twee jaar zitten. Wat ze willen, gaat simpelweg niet breed genoeg gedragen worden. Wilders zal hoe dan ook iets in de melk te brokkelen krijgen, want die laat zich echt niet wegduwen.

Het weer wordt extremer dan ooit. De kans is groot dat we voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis een echte orkaan krijgen, ergens in augustus of september. Niet een afzwakking zoals we weleens hebben gehad, maar een echte. Reken daarnaast op watertekorten, sproeiverboden, kort douchen – het wordt een raar jaar waarin we én overspoeld raken én tekorten hebben. In de showbizz gaat Freek de Jonge stevig onderuit. Ik zie hem een conflict krijgen op tv of radio, zo heftig dat hij de studio uitloopt. Hij gaat krachttermen gebruiken waar Nederland van schrikt. Negatieve aandacht, maar het past ergens ook weer bij hem.

Bij het koningshuis breekt Willem-Alexander iets. Ik zie gips, een gebroken been of enkel, waardoor hij even pas op de plaats moet maken. Dan zie je Amalia opstaan. Máxima komt daardoor ook meer in beeld. Dat patroon zie ik vrij duidelijk. Toch wordt 2026, tegen alle verwachting in, een jaar waarin Nederlanders iets positiever worden. We krabbelen langzaam omhoog uit die collectieve somberheid. Ondanks alle problemen lijkt de stemming iets te draaien. En geloof me, dat is hard nodig.’

Tina Nijkamp- kijkcijferkoningin
‘2026 is een even jaar, dus een sportjaar. Met eerst de Winterspelen en daarna het WK voetbal gaat er altijd méér televisie gekeken worden dan in een oneven jaar. Lineair kijken neemt al jaren af, maar door al die sport zal het juist weer stijgen. We kijken steeds meer op laptops en telefoons, wanneer het ons uitkomt, maar sport trekt iedereen toch weer naar het grote scherm.

Verder wordt 2026 het jaar van een paar grote comebacks: The Voice keert terug, Flodder komt weer aan bod, Máxima krijgt een tweede seizoen en dat stuwt de populariteit van het koningshuis vast weer omhoog. Je ziet verder een duidelijke trend dat programma’s als events worden neergezet: dagelijks, weken achter elkaar, zoals Heel Holland bakt of Married at First Sight. Reality met zangers blijft ook enorm.

Joling, De Bauers, De Bevers, de Roelvinkjes – dat soort reallifesoaps doen het uitstekend en dat gaat in 2026 echt niet verdwijnen. En dan heb je nog de verrader-televisie, volledig veroorzaakt door De verraders. Alles draait nu om elkaar backstabben en verraden, zoals Vals spel en Het zwaard van Damocles. En ja, House of Villains wordt een succes, dat durf ik wel te zeggen. Met pijn in mijn hart, want het niveau is niet bepaald hoog, maar het publiek smult ervan. Net zoals al die realityreeksen waarin mensen elkaar verrot schelden. Het gaat zeker beter scoren dan flops zoals The Golden Bachelor. Dit wordt gewoon een hitje.’