Mark Koster over Terror Jaap: 'Hij snapt heel goed hoe dat oliedomme realitywereldje werkt'

We dachten dat we voor altijd verlost waren van Terror Jaap...
Helaas voor de haters. Bijna twintig jaar na zijn doorbraak in De gouden kooi keert Jaap Amesz, beter bekend als Terror Jaap, terug op televisie in het nieuwe realityprogramma House of Villains, waarin de grootste televisieschurken van de afgelopen twintig jaar het tegen elkaar opnemen. In De gouden kooi (2006-2008) werd hij berucht om zijn manipulatieve spel, zijn genadeloze tactieken en zijn vermogen om andere deelnemers uit te spelen om zelf te winnen.

Hij beloofde publiekelijk een deel van zijn prijzengeld aan een goed doel (Stichting Aap) te schenken, maar schonk het uiteindelijk aan zichzelf (Stichting Jaap), iets wat hem extra controverse opleverde. Jaap won uiteindelijk ruim 1,3 miljoen euro, een bedrag dat hij naar eigen zeggen verloor toen de DSB Bank failliet ging.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Door zijn strategische gedrag, onvoorspelbare acties en flamboyante persoonlijkheid verdiende hij de bijnaam Terror Jaap, een titel die hem sindsdien blijft achtervolgen. In House of Villains lijkt hij zijn oude tactieken weer op te halen: sabotage, provocatie en conflict vormen het hart van het spel.

Niets is wat het lijkt bij Terror Jaap, toch?
Klopt. Zo was de emmer met zijn eigen kots in De gouden kooi, die hij over de grond goot en er zelf in ging rollen, niet echt een emmer braaksel. Heimelijk had hij nepkots aangemaakt met onder meer paardenbiks, melk en andere ingrediënten. Ook klopte het verhaal niet dat hij destijds verspreidde over zijn verloren vermogen.

Amesz had wel degelijk zijn geld verspreid over meerdere banken. Het kwam hem echter goed uit om te verkondigen dat hij failliet was, zodat mensen uit zijn omgeving zouden stoppen met vragen om geld en financiële hulp. Wat wél echt is: hij lijkt ontzettend groot en dik, en dat is hij ook. In 2008 woog hij nog 300 kilo, terwijl hij tegenwoordig met zijn 175 kilo schoon aan de haak nog steeds niet bepaald magertjes voor de dag komt...

‘Uiteindelijk krijgt ieder land de tv-schurk die het verdient, bij ons is dat Terror Jaap’

Wat vindt Terror Jaap van zichzelf?
‘Ik doe alles wat net binnen het wetboek van strafrecht valt.’

Wat vinden wij van Terror Jaap?
Het zit er dik in dat hij weer wint.

Wat vinden anderen van Terror Jaap?

Huub van Ballegooy- mededeelnemer De gouden kooi 'Jaap is natuurlijk een heel bijzondere jongen, veel slimmer dan iedereen hem geeft. Hij heeft Terror Jaap altijd gezien als een soort identiteit, die hij voor de reality had bedacht en consequent uitvoert. Bijna zoals een komiek een typetje speelt, kruipt hij in de huid van Terror Jaap, niet om nep te zijn, maar om zijn doel te bereiken. Of De gouden kooi cult is geworden? Meer camp denk ik; het was nieuw en anders dan wat er toen was.

Het ging om miljoenen, het duurde jaren zonder uitzicht op een einde en dat drukte natuurlijk op de psyche. De mensen die het langst bleven, zoals Jaap, hadden ook gewoon heel veel plezier. Ik heb het zelf nooit als zwaar ervaren, ik heb altijd veel lol gehad. Ik kon toen altijd wel van die gozer genieten. Jaap doet nu eigenlijk precies hetzelfde als toen.

Ik heb hem laatst nog gesproken. Toen ik hoorde hoe hij erin stond bij dit nieuwe programma en wat zijn plannen waren, dacht ik: ja hoor, hij speelt het weer op dezelfde manier. Het is nu al spraakmakend en er is echt een kans dat hij weer ver komt.’

Catherine Keyl- talkshowkoningin
‘Ik vind dit soort programma’s verschrikkelijk en denk ook echt dat ze bijdragen aan de verruwing van de maatschappij. Het gaat alleen maar om agressie, om elkaar afmaken, om tegenstellingen groter maken. Terwijl ik juist geloof in een maatschappij waarin mensen met elkaar verbonden zijn, waarbij je iets heel anders kunt vinden dan een ander en elkaar toch respecteert. Wat je bij types als Jaap ziet, en bij dat soort realityformats, is dat alles en iedereen die anders is, kapot wordt gemaakt.

Altijd op zoek naar ruzie, naar conflict, naar wie wie het hardst kan naaien. Dat is geen verrijking, dat is killing, zeker voor jonge mensen. Televisie is een voorbeeld en als je laat zien dat schelden, vernederen en elkaar belazeren normaal is, dan geef je een verkeerd signaal. Ik vind ook dat zenderbazen daar een verantwoordelijkheid in hebben.

Natuurlijk kijk ik soms uit nieuwsgierigheid even, zodat ik weet waar ik het over heb, maar ik word er vooral heel treurig van. Ik ben dankbaar dat ik ben opgegroeid in een wereld waarin mensen elkaar iets gunden en gewoon normaal met elkaar omgingen. Dit soort televisie laat het tegenovergestelde zien en dat vind ik echt zorgelijk.’

Victor Vlam- mediacriticus
‘Je weet bij hem niet wat echt is en wat gespeeld wordt. Het is een ontzettend gecompliceerd figuur. In De gouden kooi was hij natuurlijk wel echt een karakter, met die bizarre scènes waarin hij door zijn eigen kots rolde op televisie. Dat was verschrikkelijk om te zien en zo iemand komt nu weer terug op tv. Ik kijk daar niet reikhalzend naar uit. Het lijkt me eerlijk gezegd een verschrikkelijk programma.

Je zet een groep grote aandachtszoekers bij elkaar en die gaan dan ruzie maken, dat is een beetje de aantrekkingskracht. Voor mij voelt dat vergelijkbaar met Jerry Springer. Jaap is in mijn ogen vooral een aandachtszoeker die het leuk vindt om een beetje de schurk te spelen. Dat zie je ook nu weer in de media; hij reageert meteen op kritiek met een responsvideo, tagt mensen op Instagram en zoekt het conflict op. Dat is geen toeval, dat is strategie.

Door te reageren, lokt hij weer nieuwe aandacht uit en dat houdt het vuurtje brandend. Wat hij doet in zo’n huis, doet hij eigenlijk ook in de media. Ik ga daar zelf niet bewust in mee. Het is niet mijn genre en ik vind het verder niet zo interessant, maar het past wel helemaal bij wie hij altijd is geweest.’

Mark Koster- mediajournalist
‘Jaap ken ik al een tijdje. Wat mij aan hem opvalt, is dat hij heel goed snapt hoe dat oliedomme realitywereldje werkt. Hij heeft absoluut een ego, maar hij kan ook naar zichzelf kijken en dat kunnen maar heel weinig mensen in dat genre. Het merendeel is zo narcistisch dat ze totaal niet begrijpen wat ze aan het doen zijn. Het zijn vrijwel allemaal mensen die mentaal niet goed zijn, de meesten zijn patiënten.

Jaap speelt dat spel bewust mee. Hij lacht om zichzelf, maar weet ook precies wanneer hij moet schuren. Dat maakt hem interessant. In die wereld vol mensen die vooral met zichzelf bezig zijn, steekt hij er qua intelligentie echt bovenuit. Je kunt met hem praten, hij denkt abstract, is slim en begrijpt media. Daarom blijft hij ook relevant. Als je een programma maakt met realityschurken, dan kun je eigenlijk niet om Jaap heen.

Hij is geen domme relschopper, hij weet precies wat hij doet en waarom. In die gespiegelde wereld van opgeblazen ego’s en mensen die vooral aandacht zoeken, is hij eigenlijk een witte raaf. Dat maakt hem soms irritant, soms kinderachtig, maar ook onmiskenbaar een van de weinigen die het spel echt doorheeft.’