Levenslessen van drie high-class esc*rts: ‘Wij maken mensen echt gelukkig’

Ja, vooroordelen genoeg over vrouwen die het oudste beroep uitoefenen. Over moraal, over uitbuiting en mensenhandel, over werk waarvan je liever niet hebt dat je dochter erin belandt. Als ik vlak bij Amsterdam Centraal een Hilton Double Tree in loop, heb ik me voorgenomen alle vooroordelen te vergeten. Ik wil een leeg blad zijn, ik wil luisteren en leren. 

Binnen wachten Amy, Abbey en Summer om geïnterviewd te worden over het vervullen van de diepste seksuele verlangens van, voornamelijk, mannen. Freud zei al dat seksuele drift de krachtigste motor is achter menselijk gedrag. Amy, Abbey en Summer hebben hier jarenlang mee gewerkt. En dan niet ergens in een steeg op de Wallen, waar die drift doorgaans wordt geblust in een korte, onpersoonlijke transactie.

Amy, Abbey en Summer werken of werkten als high-class escort, de Champions League van het sekswerk. Hier begint een date vanaf drie uur en kost de cliënt minstens 1200 euro. 

Het verlost de cliënt van allerlei hinderlijke obstakels als wederzijdse aantrekkingskracht, de tijd die het investeren in het daten vergt, de mogelijke afwezigheid van zijn charisma, zijn verplichte hoogwaardige sociale capaciteiten en waarschijnlijk ook de sociale conventies die een standaarddate omringen. Voor dat bedrag kunnen ze volledig zichzelf zijn, zeggen wat ze echt willen. 

Hoe is het om die vrouw te zijn? Wat kunnen wij door de ogen van de high-class escort leren over verlangens? Over de liefde? Over onszelf misschien zelfs? 

Wanneer ben je goed in dit werk? 
Amy, 29, eigenares Pink Sheets: ‘Ik zie gelijk als een dame voor een sollicitatie binnenkomt of ze het kan of niet, dat is de escort-radar. De green flags zijn: zelfverzekerdheid en een zelfstandig, stabiel leven, zowel emotioneel als financieel. Dit werk moet een financieel extraatje zijn, iets met avontuur en ook geld, maar meer als invulling dan als opvulling. Je moet echt een goede motivatie hebben om dit werk te doen, je moet echt goed hebben nagedacht over wat dit werk gaat brengen in je leven.

De red flags zijn: het alleen voor het geld doen, echt denken dat je heel snel en makkelijk geld kan verdienen. Dit werk is niet makkelijk. Bij ons werk je in principe ook maximaal twee keer per week. Zowel voor de dame als voor de klant moet het echt een avondje uit zijn. Als je dit te vaak doet, wordt het routine. De klant voelt dat, maar jij gaat ook minder kwaliteit leveren. Na twee keer is de energie-emmer ook wel leeg, als het goed is.’

Summer, 31, medewerker Pink Sheets: ‘Ik wist al voordat ik begon dat ik er goed in zou zijn. Mijn vrienden vonden het ook echt iets voor mij, het verbaasde ze niks, het lag in lijn met hoe ik in het leven sta, wat ik leuk vind om te doen. Voordat ik aan dit werk begon, kon ik iemand erg beoordelen op zijn uiterlijk.

Summer: ‘Ik wist al voordat ik begon dat ik hier goed in zou zijn. Mijn vrienden vonden het ook echt iets voor mij, het verbaasde ze niks’

Daar heb ik me flink op verkeken. Ik had nooit gedacht aan wat er kan gebeuren als je iemand die je op straat voorbij zou lopen beter leert kennen, daar een goed gesprek mee hebt, er zelfs intiem mee bent. Als je echt de tijd neemt om het verhaal van iemand te leren kennen – waar iemand vandaan komt, wat het pad is dat ze hiernaartoe bracht – dan ga je ook meer de diepte in.’ 

Abbey, 36, medewerker Pink Sheets: ‘Toen ik net begonnen was, ging ik eens naar een koppeltje waarvan de dame heel onzeker was. Zij vond niks mooi aan zichzelf. Ik ben toen met haar voor de spiegel gaan staan en vertelde wat er mooi aan haar was, waarna ik haar ook zelf liet kijken en benoemen wat zij mooi vond aan zichzelf. Dat had ze nodig: ze durfde uiteindelijk echt in de spiegel te kijken en trots te zijn op zichzelf. Toen ik wegreed, voelde ik dat ze aan zelfverzekerdheid had gewonnen, dat ze meer eigenwaarde had.’ 

Amy: ‘Door dit werk doorzie ik mensen veel sneller, ik heb veel mensenkennis opgedaan. Je leert in korte tijd iemand kennen, zowel fysiek als mentaal. Je wordt samengebracht met mensen die ik in het normale leven nooit zou aanspreken of tegenkomen. Daardoor herken ik nu eerder mensen die authentiek zijn of juist leven volgens de normen van de maatschappij.

Doordat ik dit bedrijf heb, dit werk heb gedaan en daar ook open over ben, heb ik vrienden verloren. Ik heb veel geleerd van de reacties van mensen als ik ze over mijn werk vertel. Stelt iemand vragen, of juist niet? Zijn die vragen oprecht of zit er een vooroordeel in? Soms heb ik ook gewoon geen zin om het helemaal uit te leggen, want als iemand er niet voor openstaat, eindigt een gesprek heel negatief, met een oordeel als punt.’ 

Abbey: ‘Dat oordeel herken ik. Mensen hebben vaak een heel plat beeld van ons werk. Ze zien niet dat we echt een verschil kunnen maken in het leven van mensen. Wij zien veel mensen, spreken veel mensen en daardoor zien we heel snel waar iemand behoefte aan heeft, soms zelfs voordat diegene dat zelf weet. Dat komt door de voelsprieten die we hebben ontwikkeld. Veel mensen vinden het moeilijk om hun gevoel te verwoorden, waardoor een bepaalde aanraking al heel veel zegt.

Lichaamstaal vertelt vaak al een heel verhaal. Zo’n aanraking zegt niet alleen iets over geilheid, maar ook over geborgenheid. Vanuit daar ontstaat soms een verbazing, en daarna een soort lift naar een level waarvan ze niet eens wisten dat het bestond. Ik merk heel vaak dat mensen het gevoel gehoord en gezien te worden niet vaak meemaken. Van verbazing gaat het naar erkenning, blijdschap en soms ook verdriet. We zien veel emoties.

Voor sommige mensen kan een aanraking al de wereld betekenen, het gevoel dat ze er mogen zijn. Dat creëert zelfacceptatie. Veel mensen leren dat bij een psycholoog, maar ik denk dat wij ook een diepgang hebben en ook tot de kern kunnen komen. We leven in een maatschappij waarin geborgenheid een schaars goed is. Daardoor komen veel klanten terug. We maken weleens grappen met elkaar, dat we net sociale werkers zijn.’

Summer: ‘Omdat klanten weten dat ze alles kunnen vertellen omdat het tussen ons blijft, durven ze zoveel te vertellen. Regelmatig vertellen ze dingen die ze nog nooit eerder met iemand deelden, je komt heel snel tot een kern. Mensen denken vaak dat dit werk alleen om seks draait, maar het gaat veel meer over connectie.

De dates zijn ook vanaf drie uur, daardoor leer je elkaar ook echt kennen, dat vind ik zelf ook echt fijn. Ik durf wel te zeggen dat ik door dit werk ook persoonlijk ben gegroeid, mezelf heb leren kennen en mezelf heb kunnen ontwikkelen. Ik heb dit nu drieënhalf jaar gedaan en weet nu veel beter wat ik wil, wat mijn grenzen zijn en hoe ik die aangeef.

Ik ben veel meer geaard, zelfverzekerder geworden. Dat komt omdat ik zoveel verschillende mensen heb leren kennen. Ik heb meer van de wereld gezien. In dit werk moet je je vaak aanpassen aan een bepaalde situatie, hierdoor word je assertiever en verbreed je je horizon nog meer.’ 

Amy: ‘De eerste keer dat ik besefte dat ik goed ben in dit werk, was bij een date met een oudere man. Ik was 22, hij moet ergens midden in de veertig zijn geweest. Ik stelde hem vragen, hij bleek al lang te twijfelen en hij luisterde echt. Toen ik hem een half jaar later weer zag, had hij zijn bedrijf verkocht. Door ons gesprek had hij zijn koers volledig veranderd.

Ik zei niet eens heel gekke dingen, het ging er vooral over dat gezondheid belangrijk is en dat het belangrijk is je tijd goed in te vullen, maar hij zei dat niemand hem zulke vragen stelde, of dat hij het van anderen minder accepteerde. Dat voelt wel machtig, dat gaat dan ook veel verder dan de bedprestatie.’

Monogame relaties zijn nog steeds de norm: het idee van een leven lang samen met iemand zijn. Hoe kijken jullie daar door jullie werk naar?Abbey: ‘Ik vind het concept heel erg mooi en veel mensen willen geloven in de illusie dat het werkt, maar ik denk dat de realiteit wel laat zien dat het niet een natuurlijke modus is. Iedereen is nu voortdurend online, op allerlei apps. Mensen hebben vaak het idee dat het gras aan de overkant groener is. Daar wordt ook veel onzekerheid door aangewakkerd, zeker bij vrouwen.

Door die telefoon hebben we ook minder aandacht voor elkaar. Dat merk ik vaak tijdens een date voor werk: dan is er een echt gesprek, geen telefoon en daardoor juist een connectie. Ik zie wel dat mensen te weinig tijd en aandacht voor elkaar hebben. Iedereen heeft het druk, is overprikkeld, een relatie onderhouden gaat niet vanzelf. Dat moet je blijven voeden.’

Amy: ‘We hebben natuurlijk ook die calvinistische inslag: mijn vrouw, mijn kinderen, mijn huis. Maar we zijn helemaal niet gemaakt om met één partner te zijn’

Amy: ‘We hebben in Nederland natuurlijk ook die calvinistische inslag: mijn vrouw, mijn kinderen, mijn huis. Maar we zijn biologisch helemaal niet gemaakt om met één partner te zijn. Dat hebben we maatschappelijk ingeperkt, maar dat betekent niet dat het werkt. Ik geloof wel in monogame liefde, een emotionele hartsverbinding met één iemand. Dat met meer mensen delen, vind ik te ingewikkeld. Maar ik moet er niet aan denken met alleen één iemand mijn hele leven fysiek intiem te kunnen zijn. Daarom ben ik ervoor om het bespreekbaar te maken: dan voelt de ander zich ook niet belazerd of gekwetst.’

Veel lange relaties komen in een sleur. Wat zijn goede manieren om dat te doorbreken? 
Abbey: ‘Samen nieuwe dingen doen, uit de routine komen. Neem eens iemand mee als verrassing, zodat je weer een nieuwe impuls krijgt. Probeer zowel met daten als met seks dingen uit, er is meer dan penetratie. Ontdek iemands lichaam opnieuw, wellicht ontdek je dingen die je nog niet wist.’ 

Amy: ‘Koop eens een erotisch vragenspel, alleen al om te voorkomen dat je weer voor de tv gaat zitten. Haal gêne weg, koop een nieuw speeltje, pak het mooi in en maak er een echte date night van. Doe eens samen een tantrische massage, het hoeft niet altijd op seks uit te draaien. Houd het laagdrempelig, maar zorg voor stof om over te praten en ga voor een mooie verbinding.’

Er zullen stellen zijn waarbij het spontaan uitnodigen van een ander in bed tot jaloezie kan leiden.
Abbey: ‘Een hele milde vorm van jaloezie kan goed zijn. Maar het is een vorm van onzekerheid, angst.’

Amy: ‘Mensen praten te weinig. Als je jaloezie voelt, zeg het dan, probeer uit te leggen waar het vandaan komt, dat opent een gesprek. Maar vaak zeggen mensen niets, ze drukken het weg, waarna de boel uiteindelijk barst.

Ik kan me voorstellen dat jullie eventuele partner de zwarte band in niet-jaloers-zijn moet hebben. Wat kunnen we van hen leren?
Amy: ‘Allereerst eerlijkheid. Als je een relatie ingaat en dit geheim houdt, is de relatie kansloos. De partner moet goed kunnen delen, niet bezitterig zijn. Je moet ook afstemmen: wat wil je wel weten, wat niet. Het vertellen is ook wel een ding. Er is altijd een omslagpunt, waarin je besluit of je met iemand een stap verder wil, dat het serieus wordt.

Dat moet je niet te vroeg doen, want het is best een heftig ding om te delen. Dan moet je een ander ook de ruimte geven om een keuze te maken. Je moet het dus zeker weten, ook of je denkt dat je dat wil delen met die persoon. Dat gebeurt niet heel vaak. Ik heb bijvoorbeeld geen zin om iemand op te leiden tot open-minded persoon.’

Abbey: ‘Het is vaak ook een beetje aftasten. Je legt eens wat handboeien op bed om te kijken hoe iemand reageert. Als diegene in paniek raakt, weet ik genoeg. Of je vraagt: hoe sta je tegenover trio’s? De vijver is nu eenmaal wat kleiner, dat kan lastig zijn, maar daar kies je zelf ook voor. Je bent er zelf bij als je dit werk gaat doen. Een relatie werkt alleen als je goed afstemt: heeft iemand er problemen mee als je iemand heel vaak ziet? Als je een partner hebt, kan je niet alleen maar je eigen ding doen, je moet dat afstemmen op de gevoelens van een ander.’ 

Is het een slecht teken als een man in een relatie jullie bezoekt, of kan het juist ook een nieuwe impuls zijn voor zijn eigen relatie?
Abbey: ‘Het kan beide kanten op gaan, waarbij mannen leren om een nieuwe verbinding te maken. Maar het kan ook inzicht geven in waarom iemand niet gelukkig is.’

Summer: ‘Inderdaad. Het kan ook zo zijn dat ze thuiskomen en denken: ik heb weer nieuwe energie, inzichten, seksuele prikkels die juist thuis een impuls zijn.’

Jullie hebben een buitengewoon inkijkje in de seksuele kwaliteiten van de Nederlandse man. Wat kunnen we direct beter doen? 
Abbey: ‘Allereerst meer aandacht voor de vrouw. Neem de tijd om iemands lichaamstaal te lezen, laat het niet alleen om je eigen orgasme gaan. Het is niet klaar als de man is klaargekomen. Leg de vrouw op bed en ga haar lichaam af en ervaar hoe ze reageert op je aanrakingen.’

Amy: ‘Het komt eigenlijk altijd op hetzelfde neer: aandacht. Verdiep je in het vrouwelijke lichaam, wat zijn de erogene zones? Dat zijn er geen honderd, maar een stuk of vijf, tien, daar kom je vrij snel achter.’ 

En stel dat een man het heel goed doet, ontstaan er bij jou dan weleens gevoelens?
Summer: ‘Je bent nooit helemaal jezelf tijdens een date, je blijft toch in je alter ego en het blijft een dienstverlening. Daarbinnen mag je even vergeten hoe je bij elkaar bent gekomen, maar als de date afgelopen is, ga je ook allebei weer je eigen weg.’

Amy: ‘Andersom gebeurt het sneller. Er is een groot verschil tussen seks met en seks zonder liefde. Bij betaalde seks zet je dat deurtje op een kiertje open, maar blijft er een gepaste afstand. Ik ben door dit werk privé veel kritischer geworden, ik weet veel beter wat ik wel en niet wil. Waar ik vroeger nog weleens dacht: ik kijk dit nog even aan, weet ik nu al hoe het zal aflopen, wat voor persoon iemand is.’ 

Waar knap je nu sneller op af?
Abbey: ‘Als iemand weinig diepgang heeft. Profvoetballers bijvoorbeeld: zij hebben meestal een ego dat niet matcht met hun bedprestatie. Wij weten denk ik beter wat we willen, we hebben natuurlijk veel gezien. Vergelijk het met iemand die veel Tinderdates heeft gedaan: als jij er tien dates per week uitgooit, weet je ook wel hoe en wat.’

Abbey: ‘Ik knap af op iemand die weinig diepgang heeft. Profvoetballers bijvoorbeeld: zij hebben meestal een ego dat niet matcht met hun bedprestatie’

Amy: ‘Als we werken en het is lastig om een goed gesprek te voeren met iemand, moeten we vaak nog wel uren door. Dat vergt skills, maar zorgt er ook voor dat als ik privé met iemand date en het is saai, ik na één drankje wel weg ben. Ik weet nu wel dat ik val op mannen met wat meer ervaring, die aan zelfontwikkeling hebben gedaan, weten wie ze zijn, invoelend zijn naar de vrouw. Niet op mannen die heel erg in hun masculiene energie zitten en de avond willen domineren.’

Summer: ‘Eens. Mannen zonder emotionele intelligentie, daar haak ik nu echt bij af. Ik vind daten nu ook wel snel saaier. Mijn vrienden zeiden laatst ook: logisch dat je het saaier vindt, jij maakt de avond leuker, jij stelt goede vragen, jij draagt de avond. Ik ga daarom bijna liever aan het werk, want dan ontmoet ik een leuke man en word ik ook betaald.’

Jullie beoefenen het oudste beroep ter wereld, dat gaat over het diepste verlangen, maar lijkt soms ook op sociaal werk. Is dat een goede samenvatting? Summer: ‘Wij krijgen bij ons bureau ongeveer duizend aanmeldingen per jaar binnen, daarvan spreekt Amy er maar een paar en uiteindelijk gaan er maar zo’n acht aan het werk voor ons. We screenen heel goed.’

Amy ‘Iedereen heeft behoefte aan oprechte aandacht, terwijl dat juist steeds schaarser is geworden. Dan is het fijn dat je dat kan kopen, maar dan moet het wel van een hoge kwaliteit zijn. Als jij de baas bent van een multinational, wil je wel kunnen levelen met een dame. Onzekere vrouwen bijvoorbeeld, dat werkt niet. Mannen voelen dat, maken er misbruik van en dan raak je jezelf kwijt.’

Summer: ‘Je moet altijd alert zijn. Wij doen dit ook niet voor het geld, daardoor ben ik ook niet gevoelig als een klant me extra geld biedt, me wil opkopen. Amy staat ook altijd achter ons, dus als wij besluiten dat iets over onze grenzen gaat, dan staat ze aan onze kant.’ 

Abbey: ‘En soms sparen mensen ook specifiek voor een date met ons. Dan moet jij ook wel echt iets leveren, en het is dan ook heel dankbaar als het werkt, dat je ze gelukkig hebt gemaakt.’

Summer: ‘En over drie maanden weer een afspraak maken.’

Amy: ‘Mensen mogen soms wel wat verder kijken dan het vooroordeel. Er is veel vraag naar wat wij doen, en wij voegen echt wat toe. Wij maken mensen echt gelukkig. Ik vind dat er wel wat meer waardering voor dit werk mag zijn. Daarom geven we ook een interview, om dat wat meer op gang te brengen.’

Mens & Maatschappij | 19 uur geleden

Ruben Terlou over de transformatie van China: 'Ik ben er wel een beetje klaar mee'

Column | 19 jan. '26

James Worthy: 'In een gevangenis is het enger als de deur van je cel openblijft'

Mens & Maatschappij | 16 jan. '26

Dit is waarom er nu al paaseitjes in de winkels liggen

Mens & Maatschappij | 15 jan. '26

Van jazzlegende tot heilige: het bijzondere verhaal van de 'Sint' John Coltrane Kerk in San Francisco

Mens & Maatschappij | 15 jan. '26

Wikipedia bestaat 25 jaar: test met de quiz welk type Wikipedia-gebruiker jij bent

Mens & Maatschappij | 15 jan. '26

Hype én hel: medewerkers worden uitgebuit in Labubu-fabriek

Mens & Maatschappij | 14 jan. '26

Schokkende fraude met keukenkruiden: dít onverwachte ingrediënt zit mogelijk ook in jouw kruiden

Mens & Maatschappij | 14 jan. '26

Dit lees je deze week in een knisperend verse Nieuwe Revu