James Worthy: 'Doe dingen voor jezelf, niet voor complimenten'

Het regent en het is 5 graden. Ik sta in een nieuwe zwembroek op het strand. Vraag me niet waarom, maar ik heb altijd al een keer mee willen doen aan de nieuwjaarsduik. Niet omdat het zo massaal is, of omdat ik hoop dat mijn leven beter wordt, maar gewoon omdat ik, als ik een zee zie, erin móét duiken. Wat het weer ook is. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat ik van de Vikingen afstam.

Ik weet nog tientallen jaren terug. In de nacht voor de bruiloft van mijn zus stond ik met twee neven naar de Franse zee te kijken. Ze daagden me uit, maar voordat ik überhaupt antwoord kon geven, lag ik al in het water. Sinds die dag hou ik van alle zeeën. Zelfs van onze Noordzee.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Er staan vijf vrienden naast me. Ik heb ze uitgenodigd omdat ik van ze hou, maar ook omdat ik vandaag naar iets anders op zoek ben. Complimentjes. Ik ben de afgelopen drie maanden flink aan het sporten en mijn lichaam heeft er in dertig jaar niet zo goed uit gezien. Twee dagen geleden lag ik bijna een uur onder een zonnebank en vanochtend keek ik in de spiegel. Ik leek op een volkszanger met een strafblad. 

Hoe dan ook, ik sta hier, en ik zie er fantastisch uit. Mijn buikspieren zijn Bløf: harder dan ik hebben kan. Samen rennen we op het grafsteengrijze water af. Duizenden voeten laten het strand trillen. Als een zongebruinde meerval duik ik het water in.

Het water is ijskoud. Mijn longen protesteren. Mijn lichaam schreeuwt: ‘Waarom doe je dit, ouwe krimplul?’ Maar ergens diep vanbinnen weet ik waarom ik dit doe. Als ik straks omhoogkom en het water verlaat, zal het complimentjes regenen. En terecht. Ik dook in het water als een zongebruinde meerval, maar als ik straks bovenkom ben ik een zeemeerman. Ik zou niet misstaan op erotische kalenders voor bijziende vrouwen. Ik ben de perfecte belichaming van oktober. 

Met een souplesse die je niet van een 45-jarige man zou verwachten, doem ik weer op uit het water. Ik vinger het water uit mijn oren en wacht op de lieve woorden van mijn vrienden. Maar ik hoor niets. Ze kijken naar me, maar ze zeggen niets over de 10 kilo die ik ben verloren. Ze zeggen niets over mijn strakke buikje en mijn zomerse teint.

Beste lezer. Laat dit een wijze les zijn voor 2026. Doe alles wat je niet laten kunt, maar doe dit alles voor jezelf. Wacht niet op goedkeurende knikjes of steuntjes in de rug. Neem een wasbordje, maar verwacht geen schoonheid van anderen. Doe dingen voor jezelf, niet voor complimenten. Vergeet likes, schouderklopjes of goedkeurende knikjes. Wie zijn geluk laat afhangen van erkenning van anderen, geeft de macht over zijn leven uit handen. Je handelt dan voor erkenning en niet voor plezier of groei. En zo ga je kopje-onder in een zee van onrealistische verwachtingen.