Leon Verdonschot: 'Jij gaat vooral rechtse mensen confronteren met vooral linkse meningen. Fantastisch!'

Beste Renske Leijten,

Welkom in columnistenland! Als voormalig Kamerlid van de SP ben je sinds afgelopen week columnist voor het platform van Bart Nijman. Het is niet onopgemerkt gebleven. Nijman is een van mijn collega’s bij Nieuwe Revu. Ik lees hem graag, al ben ik het vaak met hem oneens. Maar hij is een autonome denker en hij kan schrijven, mijn twee belangrijkste criteria voor een goede columnist. Gebrek aan een van beide vind ik een doodzonde, gebrek aan beide vind ik Angela de Jong. 

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Om een of andere reden vinden veel mensen het onprettig, om niet te zeggen aanstootgevend, om columns te lezen waar ze het mee oneens zijn. Als ik een mail of bericht van iemand krijg die een column van me heel erg slecht vindt, is dat altijd omdat hij zelf een andere mening heeft. Als ik complimenten krijg over een column, geldt steevast het tegenovergestelde. ‘Goede column!’ betekent: ‘Vind ik ook!’

Toen het linkse NRC vorige week aankondigde voormalig NSC-Kamerlid Rosanne Hertzberger terug te nemen als columnist, las ik op de socials enkele boze reacties. Die mensen wilden liever nóg een columnist met wie ze het altijd volledig eens zijn. Maar die reacties verbleekten in aantal en felheid bij die op jouw beslissing om te gaan schrijven voor het platform van Nijman, die iemand omschreef als ‘wandelend hakenkruis’. Een ander schreef vanuit Zweden dat jij ‘wat te veel in het slachtofferschap van De Gewone Man geloofde’ en nu ‘helemaal naar de dark side’ was overgestoken.

Grote woorden voor een kleine man: volgens mij heb jij je samen met Pieter Omtzigt onvermoeibaar ingezet voor de slachtoffers van de toeslagenaffaire. Allemaal gewone mensen, allemaal slachtoffers. Wie dat een ‘geloof’ noemt, heeft uit privileges cynisme gekleid. En wat is er dark side aan de mooie columns van Theodor Holman, of aan een interview met de moedige Perzisch-Nederlandse schrijver Keyvan Shahbazi? Beiden vind ik op het platform van Nijman.

Nijman is rechts, jij links. Dus jij gaat vooral rechtse mensen confronteren met vooral linkse meningen. Fantastisch! Dat zou veel meer moeten gebeuren, net als het omgekeerde. Zoals de linkse Ewald Engelen, die ik zeer hoog heb zitten, te gast is bij de rechtse Wierd Duk, en zoals de Vrij Linkse Eddy Terstall een column heeft in de rechtse Telegraaf, zo ben ik ook blij met het conservatieve geluid van sociologe Jolande Withuis in de linkse Volkskrant. 

Een van de beste columnisten van Nederland vind ik Carolina Trujillo. Ze schrijft voor NRC. Maar ik zou willen dat haar vlijmscherpe aanklachten tegen de bio-industrie in De Telegraaf verschenen, of liever nog: in vakblad Boerderij. Ik wil Jan Dijkgraaf op Joop, Arthur van Amerongen op One World, Peter Breedveld op GeenStijl. Dezelfde preek voor een ándere parochie. Eén die niet instemmend knikt bij iedere regel, maar zich kan opwinden over de preek, en er wellicht door bekeerd wordt. Een werkelijke uitwisseling van meningen en gedachten. Je zou het de kracht van een vrije samenleving kunnen noemen. Niet the dark side dus, maar eerder: The Force.