Acteur Nasrdin Dchar: 'De genocide in Gaza, daar moet ik iets mee'

Het gehele interview met acteur Nasrdin Dchar is te lezen in Nieuwe Revu 3, vanaf woensdag in de schappen of hier online te bestellen.

Hoop en zijn taak als vader

Hoewel zijn hoofd pessimistisch is, wil Nasrdin Dchar naar buiten toe zo optimistisch mogelijk blijven. 'Wat blijft er nog over als er geen hoop meer is?' vraagt hij zich af, vooral met het oog op zijn kinderen. Volgens Dchar hebben kinderen niets aan ouders die de hoop opgeven, maar wel aan eerlijkheid.

Hij merkt dat kinderen, net als hij vroeger, niet het hele verhaal meekrijgen, bijvoorbeeld over Palestina. Wanneer hij met zijn kinderen naar het Jeugdjournaal kijkt, vindt hij dat er dingen worden weggelaten. 'Dan is het mijn taak om te zeggen: ja maar jongens, jullie moeten niet vergeten dat dit en dat er ook nog bij hoort.'

De geschiedenis begint niet bij 7 oktober

Hoe leg je het conflict uit aan kinderen op de basisschool? Voor Dchar begint dat bij het erkennen van de verschrikkelijke gebeurtenissen van 7 oktober 2023 in Israël, maar ook van wat er al 77 jaar in Palestina gebeurt. 'De geschiedenis begint niet bij 7 oktober, die begint al veel eerder,' stelt hij.

Hij probeert zijn kinderen de context te geven van waarom Palestina is geworden wat het is, waarbij hij woorden als bezetting, apartheid en etnische zuiveringen gebruikt. Zonder gruwelijke details te delen, wil hij ze laten inzien 'dat er wordt gemeten met een rare dubbele maat.'

Ontmaskering van de westerse moraal

Activisme is de afgelopen twee jaar een groot onderdeel van Dchars leven geworden. 'De genocide die daar plaatsvindt, daar moet ik iets mee,' zegt hij stellig. Hij is nog op zoek naar de juiste vorm, maar voelt de drang om zijn machteloosheid, verdriet en boosheid te delen. Tegelijkertijd wil hij een groter verhaal vertellen over irrationaliteit.

Hij verbaast zich over hoe Nederlanders, die zeggen ergens voor te staan, 'nu effe niet' thuis geven. 'Medemenselijkheid, internationaal recht, mensenrechten. Noem al die dingen maar op, ze zijn allemaal geschonden.' Hij ziet het als een 'ontmaskering van de zogenaamde westerse moraal' en blijft zich hierover verbazen en uitspreken.