James Worthy: 'Ik geloof gewoon niet dat mensen serieus geloven dat ze de liefde in een tv-programma gaan vinden'

Een zoon van een vriendin van mij heeft over een paar weken opnames voor het televisieprogramma First Dates. Hij zegt dat hij op zoek is naar liefde, maar ik denk dat hij zijn muziekcarrière een boost wil geven. Noem me een cynische, oude karnemelklul, maar ik geloof gewoon niet dat mensen serieus geloven dat ze de liefde in een tv-programma gaan vinden.

Ik geloof niet dat mensen die slecht zijn in daten beter gaan daten dankzij de aanwezigheid van een camera. Dat is hetzelfde als een camera plaatsen naast het bed van iemand die niet zo bedreven is in het bedrijven van de liefde. 

Noem me een ouderwetse, romantische engnek. Maar ik geloof niet dat liefde zich laat regisseren. Ze houdt niet van spotlights, microfoons of montagekamers. Liefde is ongemakkelijk en stroperig, als je buurman die zichzelf aftrekt met een pannenkoek. Liefde is anders. Ze ontstaat juist daar waar niemand kijkt. En precies dát is het probleem met daten op televisie. Het moment dat de camera aangaat, verandert niet alleen het gedrag van de mensen, maar ook hun bedoelingen.

En psychologisch gezien is dat natuurlijk helemaal niet zo vreemd. Zodra we weten dat we bekeken worden, schakelen we over op een versie van onszelf die beter verkoopbaar is. We worden manager van ons eigen imago. We lachen net iets harder, luisteren net iets aandachtiger en zeggen dingen waarvan we denken dat ze goed zullen vallen bij een onzichtbaar publiek. Maar noem het dan ook geen daten, noem het performen. En performen is iets heel anders dan naar verbinding zoeken. 

‘Op wat voor meisje hoop je dan?’ vraag ik, als ik hem tegenkom in de kledingzaak waar hij werkt.

‘Gewoon een bescheiden meisje. Zo eentje dat niet te veel praat, waardoor al haar zinnen binnenkomen. Begrijp je? Een singer-songwriter type. Weinig woorden, muzikaal, veel betekenis,’ zegt hij. Ik kijk naar hem. Als hij niet zo knap was, had hij dit nooit gezegd. Hij zegt alleen maar dingen die bij zijn bovengemiddelde uiterlijk passen. Vanwege zijn lange wimpers en zijn bizarre kaaklijn, kan hij wegkomen met gebakken lucht. 

‘Denk je echt dat je een bescheiden meisje gaat vinden op de televisie? Iemand die misschien wat emotioneel onhandig is, gaat toch niet ineens handiger worden omdat er drie camera’s en een geluidsman bij staan?’

‘Ik geloof gewoon in de liefde. Ik heb recht op het mooiste meisje van de universe.’

‘Ik heb dat nooit begrepen. We noemen die wedstrijd Miss Universe, maar alle winnaressen waren op de aarde woonachtig.’

‘Waar heb je het over, James? Wees gewoon blij voor me.’

‘Ik ben blij voor je. Ik hoop dat je de ware gaat vinden,’ jok ik. Ik weet dat hij geen liefde gaat vinden op de televisie. Liefde begint pas als de kijker is gaan slapen. Je kunt haar pas ontvangen als alle zenders zijn gestopt met uitzenden.