De voortdurende zoektocht naar de uitgestorven 'Tasmaanse Tijger'

De legende leeft voort

De Tasmaanse tijger, of buidelwolf, was ooit het toproofdier in Australië en Tasmanië. Na de komst van Europeanen daalde hun aantal drastisch, en in 1936 stierf het laatst bekende exemplaar in een dierentuin in Hobart. Sindsdien is de diersoort officieel als 'waarschijnlijk uitgestorven' bestempeld. Toch blijven er hardnekkige geruchten en vermeende waarnemingen bestaan in de uitgestrekte wildernis van Tasmanië.

Hoewel er geen hard bewijs is, geven deze verhalen hoop aan velen dat de Tasmaanse tijger misschien toch niet volledig verdwenen is. Zelfs de officiële natuurbeheerders in Tasmanië erkennen de mogelijkheid, alhoewel ze de hoop als ijdel bestempelen zonder concreet bewijs.

Jagers van toen en nu

De zoektocht naar de tijger wordt op verschillende manieren gevoerd. Enerzijds zijn er traditionele jagers zoals Col Bailey, die al sinds 1967 zoekt en beweert in 1995 een exemplaar te hebben gezien. Hij vertrouwt op oude methoden en bushcraft, en heeft weinig op met moderne technologie zoals cameravallen, die tot nu toe enkel onscherpe beelden van andere dieren hebben opgeleverd.

Anderzijds zijn er moderne groepen zoals de Thylacine Research Unit (TRU). Dit team gebruikt een wetenschappelijke aanpak met drones, warmtecamera's en geluidsanalyse. Hoewel ze sceptisch zijn, onderzoeken ze veelbelovende meldingen op locaties waar de habitat en historische gegevens overeenkomen.

Wetenschap en de toekomst

Terwijl jagers het veld afspeuren, kijken wetenschappers naar de toekomst. Velen zijn ervan overtuigd dat de soort is uitgestorven, gezien het gebrek aan fysiek bewijs sinds 1936. Professor Michael Archer vertegenwoordigt echter een andere stroming: de-extinctie. Zijn team aan de Universiteit van New South Wales werkt aan het terugbrengen van de Tasmaanse tijger via gentechnologie.

Archer stelt dat de herintroductie van dit toproofdier de ecologische balans in Tasmanië kan herstellen, vergelijkbaar met de succesvolle terugkeer van wolven in Yellowstone Park. Hij gelooft dat het uitsterven van de tijger heeft bijgedragen aan de verspreiding van de dodelijke gezichtstumor onder Tasmaanse duivels. Volgens hem is het geen kwestie óf, maar wanneer de Tasmaanse tijger weer tot leven wordt gewekt.