Gordon over Ferry Doedens: 'Is hij wel toerekeningsvatbaar op dit moment?'

De ellende lijkt zich op te stapelen voor Ferry Doedens. Wat moeten we weten voordat we ons op de docu storten?
Ferry Doedens werd bekend als Lucas Sanders in Goede tijden, slechte tijden, maar zit momenteel in een diep dal. In 2015 verloor hij al zijn rol bij GTST door een ernstige cocaïneverslaving, waarbij hij afspraken niet nakwam en regelmatig niet op de set verscheen. Jaren later blijft zijn leven onrustig. Volgens sommige media is hij in de periode 2024-2025 meerdere keren aangehouden voor rijden onder invloed van harddrugs, waaronder GHB, speed en crystal meth, wat leidde tot verlies van zijn rijbewijs, een taakstraf en zelfs een korte gevangenisstraf omdat hij de taakstraf niet uitvoerde.

Recentelijk verschenen beelden van de documentaire Ferry Lost op Prime Video tonen hem op een kwetsbaar moment: verward en worstelend met oude en nieuwe verslavingen. Behalve drugs laat de docu zien dat hij geobsedeerd is geraakt door handelen in cryptomunten, waarbij hij naar eigen zeggen tot circa 50.000 euro verloor. In de serie komt ook zijn fysieke en mentale toestand aan bod: hij heeft een kaakontsteking en een opgezwollen gezicht en familie en vrienden spreken schokkend openlijk over hun zorgen. De documentaire legt een schrijnend portret neer van een bekende Nederlander die nog midden in zijn problemen zit, waarbij de vraag is of hij de grip op zijn leven en gezondheid weer kan terugvinden.

Is het toeval dat juist Ferry Doedens in deze situatie is beland?
Nee. Zijn achtergrond laat zien hoe vroeg patronen zijn ontstaan. Als kind kreeg hij weinig aandacht omdat zijn ouders een speelgoedwinkel runden in Drachten. Hij vertelde later dat hij daar zelfs Pokémonkaarten stal, op zoek naar spanning en gezien worden. Het talent voor entertainment was er vroeg, hij werd op zijn zestiende kampioen Living Statue.

Tegelijk worstelde hij in Friesland met zijn homoseksualiteit, iets wat daar minder vanzelfsprekend werd geaccepteerd. De scheiding van zijn ouders en het volledig wegvallen van zijn vader, die naar Thailand vertrok en nooit meer terugkeerde, hebben diepe sporen nagelaten. Zijn ADHD-diagnose past bij die kwetsbaarheid. Ook dat zijn moeder en zus hem inmiddels hebben losgelaten, onderstreept hoe zwaar deze geschiedenis doorwerkt.

‘Ik zie heel veel onrust bij jou, is het niet goed om gewoon even je rust te pakken?’

Wat vindt Ferry Doedens van zichzelf?
‘Ik zit heus niet in een hoekje met een spuit in m’n arm.’

Wat vinden wij van Ferry Doedens?
Het enige stabiele in het leven van Ferry Doedens is dat niets stabiel blijft.

Wat vinden anderen van Ferry Doedens?

Annie van der Meulen- moeder
Op Facebook: ‘Je moeder is niet je vijand. Ze staat je niet in de weg, ook al kan het soms zo voelen. Zij is je eerste thuis. Je stille kracht. De aanwezigheid die blijft, in goede én moeilijke tijden. En in haar hart leeft altijd één wens: dat jij gelukkig bent, veilig bent en werkelijk geliefd. Soms betekent liefde loslaten terwijl je eigenlijk strakker vast wilt houden.’

Michelle Doedens- zus
In de docu: ‘Je ziet een jongen die heel erg hard hulp nodig heeft, maar die dat zelf niet ziet. Hij is gewoon heel ziek, hij is verslaafd.’

Gordon- presentator & vriend
Op Radio 10: ‘Is hij wel toerekeningsvatbaar op dit moment? Dat hij aan het eind toestemming geeft voor uitzending en bij het terugzien van de beelden denkt dat het wel meevalt, maakt het extra zorgelijk. Juist het feit dat hij dat niet zelf ziet, is natuurlijk een heel groot probleem. Hoe kun je zo’n jongen nou zo in beeld brengen? Ze hadden het ook op een andere manier kunnen insteken, meer hulpbehoevend. Ik raad mensen af om te kijken. De totale ontreddering die ik zie bij iemand... Ik heb zelf mijn problemen gehad met drank en drugs en ik weet wat het met je kan doen.

Ik denk dat heel veel mensen die ook deze problemen hebben en die deze documentaire zien, denken: o mijn hemel, hoe kan het dat je jezelf zo te grabbel gooit en dit laat zien? Dit doe je niet om andere mensen te helpen. Ik reageer zelden op iets wat op zenders verschijnt, maar dit dieptrieste document over Ferry Doedens had nooit mogen worden uitgezonden. Het is werkelijk ver beneden alle peil hoe de maker hier te werk is gegaan. Als zender heb je ook je verantwoordelijkheid en als deze jongen er binnen afzienbare tijd misschien niet meer is of dat iets hem overkomt, dan hebben Prime Video en regisseur Sascha Visser hiertoe bijgedragen. Als ik de zender was, zou ik per onmiddellijk deze serie van de buis halen.’

Kenan de Leeuw- psycholoog Jellinek
‘Wat je in de documentaire vooral ziet, is de enorme hoeveelheid tijd die door Ferry Doedens wordt besteed aan het volgen van cryptokoersen. Dat is iets wat lang niet iedereen herkent als een mogelijke verslaving, maar wat wij in de verslavingszorg de afgelopen jaren juist steeds vaker tegenkomen. Het gedrag dat je daarbij ziet, is vergelijkbaar met gokverslaving: voortdurend koersen in de gaten houden, grote bedragen inzetten, risico’s nemen, verliezen proberen terug te winnen en soms obsessieve gedachten ontwikkelen.

Wat opvalt, is dat je in de documentaire geen middelengebruik ziet. Het wordt enkel gesuggereerd. Daarom mogen we er geen conclusies over trekken. Het enige dat we steeds zien is de fixatie op cryptokoersen. Er worden middelen genoemd, maar het blijft onduidelijk in hoeverre hij op dit moment daadwerkelijk gebruikt. Wat je wél ziet, is iemand die met zichzelf lijkt te worstelen. Het lijkt erop dat hij zich heeft teruggetrokken en zich isoleert. Hij zegt zelf ook dat hij geen behoefte heeft aan mensen om zich heen. Terwijl we juist weten dat, als er sprake is van verslavingsproblematiek, mensen hun netwerk nodig hebben: familie, vrienden en behandeling of steungroepen. Je ziet in de docu niet de weg naar herstel. Daardoor kan onbedoeld het beeld ontstaan dat verslaving een hopeloze strijd is, terwijl we weten dat herstel met de juiste hulp en steun absoluut mogelijk is, mits iemand daar zelf voor openstaat.

Als organisatie zijn wij terughoudend met media-aandacht rondom mensen die nog midden in een verslaving zitten of in herstel zijn. Verslaving trekt veel aandacht, maar zo’n filmploeg en die openbaarheid brengen ook stress met zich mee en kunnen op lange termijn gevolgen hebben. Mensen vormen een oordeel dat later lastig bij te stellen is. Tegelijk kan het tonen van de menselijke kant ook begrip oproepen. Dat hangt uiteindelijk af van de kijker. Wat ik persoonlijk lastig vind, is dat zo’n documentaire soms meer richting entertainment of reality-tv gaat, zonder voldoende context of deskundige duiding. Dan is de vraag wat het toevoegt aan de maatschappelijke discussie over verslaving en herstel.’

Zabeth van Veen- imagodeskundige
‘Mensen die bekend worden of artiest zijn, krijgen dopamine door aandacht, bewondering en bevestiging van buitenaf. Als dat minder wordt of wegvalt en je grijpt naar drugs, dan wordt dat een vervanging. Uiteindelijk is dit gewoon een heel triest verhaal. Dat hij nu alles doet wat niet mag – liegen, bedriegen, afspraken niet nakomen en onverantwoorde risico’s nemen – is funest voor zijn imago. Dat wil niet zeggen dat hij nooit meer kan terugkomen, maar hij zal eerst moeten afkicken, zijn verantwoordelijkheid nemen, spijt betuigen en moeten uitleggen hoe hij eruit is gekomen, in de hoop dat het publiek hem nog een kans geeft.

Hij zal waarschijnlijk altijd wel dat stempel houden, maar als hij er bovenop komt, dan kan er een nieuw verhaal worden opgebouwd. Dan moet hij een nieuw narratief creëren dat past bij wie hij is en wat hij wil doen. Dat lukt sommige acteurs en artiesten. Een tip aan Ferry Doedens: je ziet vaak dat mensen met ADHD een dopaminetekort hebben. Mensen met ADHD zijn verslavingsgevoeliger, omdat ze van nature een lager en instabieler dopamineniveau in het brein hebben, waardoor ze onbewust sterk op zoek gaan naar prikkels of middelen om dopamine te verhogen. Ze zoeken kicks in spanning, aandacht, likes of bewondering. Maar niets geeft zo snel dopamine als drugs.

Daarom zijn mensen met ADHD gevoeliger voor verslaving. Wat bij hem kan helpen, is na herstel van de verslaving serieus naar zijn ADHD te laten kijken, bijvoorbeeld bij een gespecialiseerd centrum voor volwassenen. Daar wordt door specialisten met ADHD uitgebreid getest en gekeken welke medicatie past. Als je die dopamine krijgt die je nodig hebt, wordt de neiging om drugs te gebruiken een stuk kleiner. Maar de eerste stap blijft altijd hetzelfde: eerst van die verslaving af.’