Duurste Amerikaanse vliegdekschip nadert Iran maar faalt op bizarre manier

De USS Gerald R. Ford, het nieuwste en duurste vliegdekschip van de Amerikaanse marine, kampt met een aanhoudend probleem met de toiletten aan boord. Ondanks een prijskaartje van 13 miljard dollar (11 miljard euro) en geavanceerde technologie, werkt het vacuüm-gebaseerde afvalsysteem niet naar behoren, wat het dagelijkse leven van de bemanning aanzienlijk bemoeilijkt, meldt Forbes.

Sinds de eerste inzet van het schip in 2023 melden officieren en bemanningsleden herhaaldelijk storingen in het Vacuum, Collection, Holding and Transfer (VCHT)-systeem. Als dit systeem een storing heeft, zijn alle toiletten aan boord tijdelijk buiten gebruik. Zelfs met een gespecialiseerd onderhoudsteam blijft het probleem zich voordoen, wat betekent dat dure en complexe onderhoudsprocedures, zoals regelmatige chemische spoelingen, noodzakelijk zijn.

Eerder kampte het schip USS George H.W. Bush met soortgelijke storingen, wat laat zien dat de Ford-klasse worstelt met uitdagingen die mogelijk zijn onderschat tijdens ontwerp en bouw. Bemanningsleden moesten soms noodgedwongen improviseren, bijvoorbeeld door alternatieve voorzieningen zoals flesjes en andere geïmproviseerde middelen te gebruiken.

De fatale fout in het ontwerp

Het probleem van de USS Gerald R. Ford illustreert hoe geavanceerde technologie onverwachte gevolgen kan hebben. Het VCHT-systeem gebruikt minder water en geavanceerde vacuümtechniek, maar de complexiteit ervan maakt het onderhoud intensief en kostbaar. Onderhoud kan alleen plaatsvinden in gespecialiseerde scheepswerven, waardoor reparaties tijdens operaties op zee beperkt zijn.

Het schip is ontworpen voor een bemanning van meer dan 4.500 personen en kan meer dan 75 vliegtuigen lanceren. Wanneer een fundamenteel systeem zoals de toiletten uitvalt, beïnvloedt dat direct de operationele capaciteit en het welzijn van de bemanning. Marine-experts waarschuwen dat systemen die voor commerciële cruiseschepen ontworpen zijn, niet altijd probleemloos functioneren op nucleair aangedreven supercarriers die maandenlang op zee blijven.

Marinefunctionarissen evalueren nu structurele oplossingen, zoals meer regelmatige onderhoudsintervallen en aanpassingen in het ontwerp van kritieke voorzieningen.