Leon Verdonschot: 'U wist precies wat u deed: uw islamistische ideologie uitrollen over ons land'

Beste Denk-Kamerlid Dogukan Ergin,

Wanneer het in een parlement over het eten van de parlementariërs zelf gaat, is dat altijd om ideologische redenen. Wanneer bijvoorbeeld de Partij voor de Dieren voorstelt de parlementaire barbecue van de Tweede Kamer te boycotten, dan komt dat voort uit de manier waarop de partij tegen dierenrechten aankijkt, en tegen de lobby van de vleesindustrie. Wanneer de VVD in gemeenteraden met een bitterballenmotie komt, of voorstellen voor meer plantaardig aanbod op gemeentelijke evenementen wegstemt, is dat even ideologisch geladen. Liberaal, keuzevrijheid: dat idee. 

Wanneer u voorstelt, zoals u afgelopen week deed, dat de Tweede Kamer een vergadering schorst vanwege de ramadan, is dat een al even ideologisch voorstel. U verpakt het weliswaar als een kwestie van beleefdheid, gewoon even een beetje rekening houden met elkaar, vandaar ook uw gebruik van verkleinwoordjes: u wilde gewoon even ‘een soepje en een dadeltje’ eten. En ik maar denken dat alleen rokers houden van verkleinwoorden, met hun sigaretje. 

Statistisch gezien moeten er Kamerleden zijn die diabetes hebben, of die aan intermittent vasten doen. Die moeten ook zelf om de vergadertijden heen bewegen met hun insuline, en hun tijden waarop ze wel of niet eten. Nog nooit heb ik een Kamerlid om die reden horen vragen om een schorsing van een vergadering. Omdat dat namelijk geen politiek geladen vraag is. 

Ik zag vooral ter linkerzijde veel mensen zich afvragen waar tegenstanders van de schorsing zich druk over maken. De tv-recensent van de Volkskrant, Lotte Krakers, stelde over die tegenstanders: ‘Dat hun Nederland zoveel mohameddaanser is dan het mijne, het blijft me verbazen.’ De ironie is dat ze een term gebruikt die veel moslims beledigend vinden, omdat ze immers Allah aanbidden, en niet de profeet. En dat moeten ze ook vooral doen wanneer ze dat willen, in hun eigen tijd, in hun eigen huis, in de moskee. En ook in de Tweede Kamer. Maar de grens moet ook helder zijn: onze volksvertegenwoordiging gaat zich niet schikken naar een islamistische agenda. 

De Kamerleden die het allemaal geen probleem vonden, eerder schorsen, waren vooral links. Ik vind linkse mensen doorgaans socialer dan rechtse mensen. Maar ik vind ze ook vaker naïef, omdat ze in de basis veronderstellen dat hun medemens net zo sociaal is, en goede bedoelingen heeft. Vaak is dat terecht. Soms niet. U vertegenwoordigt die ‘soms’. U wist precies wat u deed: uw islamistische ideologie uitrollen over ons land, namelijk in het hart van de democratie ervan: ons parlement. Had u uw zin niet gekregen, dan had u het slachtoffer uit kunnen hangen en bijvoorbeeld kunnen wijzen naar de SGP, de eeuwige jijbak tegen iedere kritiek op de islam. Nu u uw zin wel kreeg, kon u zich de triomfantelijke overwinnaar tonen voor de goede verstaander, die precies wist wat u daar deed. U misbruikte de goede bedoelingen van anderen. Dat overwinninkje smaakte vast nog beter dan het soepje en het dadeltje.