Bart Nijman: 'Boekholt gaat als eerste voor de bijl in het beunhazenkabinet van buitenlandpremier Jetten'

‘Boekholt is een kamikazepiloot die nog niet verteld is dat ze nooit levend van deze missie zal terugkeren,’ schreef ik half februari op deze plek. De missie van Elanor Boekholt-O’Sullivan is om ‘woongeneraal’ van het kabinet te zijn. Die titel gaf Rob Jetten zijn minister van Volkshuisvesting. Een maand later is ze de vleesgeworden meme van het hondje dat in een brandend huis aan tafel zit en ‘this is fine’ zegt.
Eén commissiedebat, één plenaire vergadering en één interview over douchemuntjes in The Guardian hebben al aangetoond dat Boekholt van z’n leven niet de honderdduizend huizen gaat bouwen die als stip op de horizon van de polder zijn gezet.

Omringd door maar liefst drie vrouwelijke ambtenaren die haar actief souffleerden, liep de voormalig luitenant-generaal van de luchtmacht tijdens haar eerste commissiedebat vast in een verhaal dat ze niet begreep, maar waarbij deze zogenaamde voorvechter voor vrouwen in topposities wel de dames die haar probeerden te helpen een sneer gaf over ‘te veel stemmen die tegelijkertijd tegen haar praatten’. Ja zeg. Je moest het verhaal zelf in je hoofd hebben, muts!

Vervolgens verscheen in een Engelse krant een interview over wat haar Nederlandse beleid zou worden, in bewoordingen waarover de Tweede Kamer nog niet geïnformeerd was. Zo lijkt ze van zins om woningen van lagere kwaliteit te bouwen. Daarbij viel het woord ‘douchemuntjes’ om aan te geven dat we zowel met minder genoegen moeten nemen, als rekening moeten houden met een infrastructurele onmacht om nieuwbouw van zowel stromend water als stabiele stroom te kunnen voorzien. Haar politieke ambitie is dus kennelijk dat Nederlanders wat minder ambitie moeten hebben.

Toen ze vervolgens plenair ook nog verkondigde dat de voorrang voor statushouders op woningen (die er dus niet zijn) weer in ere hersteld wordt, werden de contouren van het vervolg wel duidelijk: Boekholt gaat als eerste voor de bijl in een beunhazenkabinet waarvan de premier zich vooral in het buitenland bevindt, of met het buitenland aan het bellen is (zoals te zien op de vele foto’s daarvan op sociale media, waarmee Rob Jetten de term ‘beeldbellen’ nieuwe betekenis geeft).

Azc Ter Apel meldde ondertussen het grootste aantal asielzoekers in anderhalf jaar, want migranten geven hun ambitie niet zomaar op om in Nederland een gratis huis te komen ophalen. Als Ter Apel overstroomt, slapen ze daar in het gras en op stoelen. Huizen waar je alleen met douchemuntjes kunt wassen, zijn voor deze mensen al een enorme vooruitgang.

Ondertussen kijken wij in de persoon van minister Boekholt-O’Sullivan ook naar een metafoor voor water dat het laagste punt opzoekt: het politieke peil heeft zelden zo laag gestaan en toch is deze minister bezig erin te verdrinken. Geen douchemuntje nodig, D66 spoelt haar door het putje.