De wondere wereld van de gooners: samen op- en aftrekken

Wanneer was de laatste keer dat je porno keek? Wat precies? Hoelang? En zou je het samen willen doen? Voor gooners zijn dat geen gênante vragen, maar openingszinnen. Welkom in een subcultuur waarin porno gemeenschap wordt en seks verrassend genoeg niet altijd centraal staat.

In een alternatieve koffiebar aan een gracht in Utrecht komt NoodleDude (28) binnen. Hij draagt een mondmasker om herkenning te voorkomen. The Noodle Dude is namelijk wereldberoemd. Zijn community op Discord, een online-communicatieplatform, heeft meer dan honderdduizend leden en is daarmee de grootste in zijn soort.

Binnen de scene wordt zijn tweede video gezien als een scharnierpunt, te vergelijken met het debuut van Johan Cruijff of het moment dat Galileo Galilei bewees dat de aarde niet plat was. Toch zal niemand in deze koffiebar hem herkennen. Zelfs zijn ouders weten niet dat hij The Noodle Dude is, wereldkampioen PMV.

PMV staat voor Porno Music Video en in het evangelisch-christelijke milieu waar The Noodle Dude opgroeide, is er doorgaans wat minder waardering voor het met veel gevoel voor timing synchroon laten lopen van een EDM-beat op ongeveer elke denkbare seksuele handeling. 

Subcultuur

Ik stuitte op The Noodle Dude, die dus niet met zijn echte naam in dit artikel wil, in Harper’s Magazine, waar schrijver Daniel Kolitz een jaar lang onderzoek deed naar een online-subcultuur van gooners. Die subcultuur bestaat voornamelijk uit jonge mannen die schaamteloos of, beter gezegd, trots en gretig hun leven op een haast religieuze manier onderwerpen aan eindeloze masturbatie. 

De kern van goonen is edging: het bewust uitstellen van een orgasme. Niet één keer, maar soms urenlang. De bedoeling is niet om zo snel mogelijk klaar te komen, maar juist om dat moment steeds verder uit te stellen. Het doel hiervan is de zogenaamde goonstate, een soort runners high, maar dan door middel van een goonmarathon.

De kern van goonen is edging: het bewust uitstellen van een orgasme. Niet één keer, maar soms urenlang

Gooners goonen niet alleen, maar bij voorkeur samen, online. Op Discordservers met soms tienduizenden leden loggen ze tegelijk in om te kijken en met elkaar te chatten. Ze sturen elkaar ‘goon fuel’: zorgvuldig op de smaak van de ander afgestemde porno. Er zijn moderators, vaste streamers, inside jokes en regels. Wie goed monteert of een sterke livesessie draait, krijgt status.

De ultieme gooner ziet zichzelf niet als incel, die andere online-subcultuur voor mannen en seks. Gooners zijn niet verbitterd over de afwijzing van vrouwen, ze omarmen vol overgave het alternatief dat sinds de opkomst van het internet steeds makkelijker, steeds meer voorradig is. Zeker sinds de opkomst van OnlyFans is er zoveel porno te vinden die voor sommige mannen meer dan genoeg mogelijkheden biedt de afwezigheid van echte seks te vervangen. De pornoseksueel is opgestaan, en de pornoseksueel is een trots wezen. 

Ik was gefascineerd door het artikel. Porno kijken is, in ieder geval voor mij, iets dat ergens aan de schaduwkant van mijn geweten plaatsvindt. Het idee dat iemand zou zien wat ik kijk of hoe vaak ik het kijk, vervult me met angst en schaamte. Dat er mannen uren, soms zelfs dagen online samen masturberen, riep allerlei vragen in me op. 

Die vragen werden misschien nog wel het best verwoord door een doorgesnoven journalist in de tv-serie Industry, die vaststelt dat mannen vroeger in hun hele leven misschien één mooie vrouw als Marilyn Monroe zagen. ‘Die schilderden ze dan, uit pure adoratie, op hun bommenwerpers, waarna ze naar Dresden vlogen om de stad plat te bombarderen. Tegenwoordig kun je al voor je ontbijt kijken naar een dozijn squirtende Marilyns. En dan vragen we ons af waarom we niet de energie hebben om ten oorlog te gaan. We hebben een interface met de wereld gebouwd die ons geeft wat we willen, maar niet wat we zouden willen willen.’

Porno over porno

The Noodle Dude wordt in het artikel in Harper’s Magazine neergezet als de held van de gooners. Zijn video’s gelden als het kroonjuweel van de scene. Voor de minder fanatieke pornokijker zijn ze het best te omschrijven als nogal overweldigend. Neem Kawaii vs Goth, de video waarmee hij wereldkampioen werd in 2022. De omschrijving van de video luidt: ‘A lighthearted game of ‘do not cum’ goes wrong when the game gets a mind of its own. Are you strong enough to endure? Will cute kawaii girls or hot goth chicks get the upper hand?’

In die als videogame vormgegeven productie nemen schattige Aziatische meisjes, kawaii girls, het op tegen ‘hot goth chicks’ in de strijd wie de kijker het eerst naar een climax brengt. Gemonteerd op een beat en vaak met meerdere screensplits binnen één scherm ziet de kijker in hoog tempo hoe de kawaii- en gothgirls zich door een zee van dildo’s, fors geschapen penissen en cumshots worstelen.

Voor de kijker wordt meteen duidelijk hoe de ontwikkeling van het internet porno heeft beïnvloed. In de klassieke pornofilm stuitte een pizzabezorger, klusjesman of baas vaak op een wonderlijk gewillige vrouw. Die bleek dan ontzettend van seks te houden volgens een zeer manvriendelijk script. De pogingen tot het vertellen van een verhaal zorgde voor memorabel slechte acteerprestaties. En, voor de huidige generatie pornokijkers, vooral voor onnodige vertraging.

In de PMV is die vertraging volledig verdwenen. Dit genre is een aaneenschakeling van penetratie, indrukwekkende pijpacrobatiek en al die andere catharsismomenten waar de klassieke porno veel te traag naartoe werkt. Er is geen tijd om je te focussen op een vrouw, een scène of zoiets overbodigs als een verhaal. Je kijk niet meer naar porno, maar naar porno over porno. Metaporno. Of porno-brainrot, geoptimaliseerd voor het brein dat gewend is geraakt aan constante overprikkeling. En dat allemaal kundig gesynchroniseerd op de beat.

Baken van diversiteit

Voor de man die overweegt een afgietsel van zijn penis te maken om dat als merch te verkopen, komt hij bescheiden over. Schuchter bijna. The Noodle Dude is eind twintig, draagt een mangashirt en tijdens de twee uur dat we in de koffiebar zitten, hoeft hij niets te drinken.

Opgevoed worden door het internet geldt vaak als de snelste route naar radicalisering, maar voor de maker van video’s waarin vrouwen ongeveer elke seconde vanuit alle hoeken worden genomen, werkten de Discordservers als een progressieve heropvoeding.

Hij begon als een FvD-stemmer, vertelt hij, maar zijn Discordcommunity is nu een baken van diversiteit en inclusie. ‘Een groot gedeelte van de mensen in mijn community zijn mannen, maar ook een heel groot gedeelte is transgender of queer. Veel mensen zoeken naar hun identiteit, en wij bieden een plek waar mensen vaak helemaal zichzelf kunnen zijn.’

De community van The Noodle Dude is opvallend woke. Een terugkerende reden om leden te bannen, zijn video’s met transpersonen die gewoon tussen de hetero-gerichte content verschijnen. ‘Er zijn mensen die dat niet kunnen hebben en bij zo’n post reageren met een kots-emoji. Dan denk ik meteen: dat is transfoob, je kraakt mensen af om wie ze zijn, dat past niet binnen deze community.’ 

Zelf ziet hij zich niet als een typische gooner. Uren masturberen doet hij niet, hij maakt liever video’s. Op dit moment bouwt hij de activiteiten van zijn bedrijf in webdesign af om zich zo snel mogelijk volledig te kunnen richten op het maken van PMV’s. Naar zijn video’s wordt dan ook uitgekeken als naar nieuw werk van Frank Ocean of Taylor Swift. 

Hij brengt jaarlijks zo’n drie video’s uit. Daar zit geen uitgekiend marketing-idee over schaarste achter. De productie vergt gewoon monnikenwerk. ‘Ik heb per video minstens een paar honderd clips nodig,’ vertelt hij. Die clips zijn fragmenten uit bestaande video-content. 

Een bescheiden leger vrijwilligers werkt vervolgens mee om te checken of de deelnemers aan die video meerderjarig zijn. Dat ging weleens mis. ‘En dat wil je niet meemaken,’ verzucht hij. ‘Ik heb daarom weleens video’s offline moeten halen.’ De pijn van de maanden aan arbeid die daarmee ook in de prullenbak verdween, is van zijn gezicht af te lezen. Tegenwoordig vermeldt The Noodle Dude keurig de bron van de video’s en de porno-acteurs die daarin figureren. 

Het gebruiken van bestaand materiaal om daar iets nieuws van te maken, is te vergelijken met de oorsprong van hiphop, waarin ook veel met samples werd gewerkt. De oorsprong van de PMV ligt ook ongeveer in die periode. Liefhebbers plakten toen videobanden aan elkaar. 

‘Wat ik doe zie ik als een hyperreële weergave van de realiteit, dus ik stop er vaak ook parodie in, of sociaal commentaar’

The Noodle Dude is meer dan een moderne sample-kunstenaar. Zo produceert hij vaak ook zelf de muziek in zijn video’s. ‘Daar begin ik vaak mee. Daarna bedenk ik daar een thema bij, een bepaalde fetisj of outfit. Dan plaats ik alle content in een tijdlijn, een narratief en een boodschap. Wat ik doe, zie ik als een hyperreële weergave van de realiteit, dus ik stop er vaak ook parodie in, of sociaal commentaar.’

Een avond op de server

Op een vrijdagavond log ik in op zijn Discordserver en bevind ik me al snel in de livestream van iemand die zich Markus Fiddlewood The Ancient noemt. Markus heeft zijn T-shirt opgerold tot zijn borst, waardoor zijn harige buik goed te zien is.

Ik bedenk me dat ik nog weinig penissen heb gezien in mijn leven, laat staan van glijmiddel glimmende exemplaren, toebehorend aan een man die daar met zijn rechterhand achterstevoren aan trekt in langzame slagen. Zo kan het dus ook, bedenk ik me terwijl ik het volume omlaag zet om mijn vriendin niet te storen met het gezucht en gekreun. Zijn linkerhand ligt op zijn dij en zo nu en dan knijpt hij in zijn behaarde, eveneens glimmende balzak. Het met omgekeerde hand aftrekken, wisselt Markus af door zijn penis in de vuist te nemen, waarna hij in snellere bewegingen zijn masturbatiesessie voortzet.

Op mijn beeldscherm zie ik dat ik samen met tien anderen naar Markus kijk. Rechts in het scherm, in de chat, sturen ze goon fuel, porno bedoeld om Markus’ sessie naar grotere hoogten van opwinding te stuwen. Iemand stuurt een GIF met de tekst ‘get together with friends online and watch people fuck’. De chat stroomt vol met video’s, afbeeldingen en memes van vrouwen met enorme borsten, billen en plezier in seks. Iemand deelt in de chat de planning voor het weekend. ‘Hey there my beautiful fellow gooners and porn addicts. It’s Friday evening and I have the whole weekend for myself. What better way to spend this time than to goon all weekend long together with you all.’ 

Een andere streamer, Lily Dove, sluit haar livestreamsessie waarin ze zichzelf met een vibrator naar een hoogtepunt werkt, af met de woorden: ‘Thanks for the goon, now i have to feed my puppies.’ Onbekend met het lokale jargon, vraag ik me af of ze bedoelt wat ik denk. 

Als ik mijn laptop dichtklap, moet ik denken aan eenzaamheid. Dat voelt cliché, maar kennelijk is dat vooroordeel over masturberende mensen onverwoestbaar, ook al doen ze dat gezamenlijk en met zichtbaar plezier. 

Eenzaamheid is zowel universeel als voor iedereen ook weer op een eigen manier uniek. Daarom zeggen we vaak dat eenzaamheid minder wordt als je het aandurft jezelf te laten zien. Vaak kom je er daardoor achter dat je niet alleen bent in je eenzaamheid. Dat anderen, net als jij, prachtig kunnen zijn. En verschrikkelijk. En dat het loont dat allemaal te voelen, te delen, te zijn. Misschien was ik net in het utopia van de pornoseksueel.  

Maar misschien ook niet. Ik merk dat ik me ook afvraag hoe gezond het eigenlijk is om op een vrijdagavond in te loggen op een server om daar te kijken naar iemand die onvoorstelbaar lang aan het masturberen is. Laat staan dat zelf te doen. Die bommenwerpers die naar Dresden vlogen, de bommen die vielen voor onze vrijheid, vielen die zodat wij weekenden lang kunnen goonen?

Verslaving of stigma?

Hoeveel gooners er wereldwijd zijn, laat staan in Nederland, weet niemand. Dat heeft ook met de ongrijpbaarheid van internetcultuur te maken. Voor de een is goonen bloedserieus, voor de ander een grap, voor velen iets daartussenin. De tevreden gooner ziet het goonen ook niet als een probleem. Voor mensen die wel last ervaren rondom hun pornogedrag is de drempel naar hulp hoog, mede door schaamte. 

Iris Harmsen, seksuologe van Jellinek, ziet in de gooncultuur niet direct een probleem. Veel of langdurig porno kijken is niet per definitie problematisch. Voor een gezonde seksualiteit heeft ze een handige vuistregel: het moet passen bij iemands eigen normen en waarden, plezierig zijn voor alle betrokkenen en geen schade veroorzaken.

Er zijn verhalen van mannen die, omringd door hun eigen uitwerpselen en muren vol zaad, blijven doormasturberen

Bij goonen kan dat dubbeltje beide kanten op vallen. Er zijn verhalen van mannen die, omringd door hun eigen uitwerpselen en muren vol zaad, blijven doormasturberen. Er melden zich bij Jellinek regelmatig mensen die hulp zoeken bij hun relatie met porno. 

Ook The Noodle Dude ziet ongezond gedrag, maar hij vraagt zich af of porno daarvan de kern is. ‘Veel mensen zijn verslaafd aan sociale media, die jagen constant nieuwe prikkels na en dat vinden we normaal. Maar op porno rust een stigma.’

Hij roemt dat in zijn community ‘een festivalvibe hangt’, waar mensen op elkaar letten. ‘We hebben veel kwetsbare mensen. Ze durven zich bij ons kwetsbaar op te stellen en voelen zich thuis. We willen geen bron van hun pijn zijn.’

Volgens Harmsen kan de dopaminerush die je krijgt als je porno kijkt wel degelijk gevolgen hebben. ‘We zien mensen die door porno geen voldoening meer halen uit seks met een partner. Ze raken gewend aan sterke visuele prikkels die ontbreken bij daadwerkelijke seks, waardoor ze soms niet kunnen klaarkomen.’

‘Normale seks bestaat niet,’ benadrukt ze. In de hulpverlening draait het niet om frequentie of intensiteit, en ook niet om wat buitenstaanders ervan vinden. De vraag is simpel: ervaart iemand het zelf als een probleem? 

Een seksloos huwelijk

The Noodle Dude is niet alleen naar het interview gekomen, hij heeft zijn Amerikaanse vrouw Ginger mee. Nadat ze online een video van hem zag, werd ze lid van zijn Discord, op zoek naar vrienden en een gemeenschap waar ze zichzelf kon zijn.

Ze vertelt dat ze al snel een actief onderdeel werd van de community, vooral in de safe for work-kanalen, waar ze haar tekeningen deelde en al snel op aandacht van The Noodle Dude kon rekenen. Door medicatie tegen haar bipolaire stoornis is ze inmiddels minder creatief, maar ze vond wel wat ze zocht: vrienden, een gemeenschap waar ze zichzelf kan zijn en, als kers op de taart, een echtgenoot.

Ze viel voor het open-minded karakter van de gemeenschap. ‘Ik kan volledig mezelf zijn, er is veel body positivity, er zijn veel mensen met neurodiversiteit. Veel mensen die zich niet altijd thuis voelen in de reguliere wereld, vinden hier gelijkgestemden.’

Hun liefdesverhaal is bijna een PMV, het sloeg veel vertragende stappen over. Dertien maanden nadat ze elkaar voor het eerst ontmoetten, trouwden ze. Ginger: ‘Hij was een maand bij mij in Washington en nadat hij vertrok, voelde ik dat we samen moesten zijn. Ik kocht een ring en een paar maanden later, bij onze volgende ontmoeting, vroeg ik hem ten huwelijk. Tien dagen later trouwden we. Het was de mooiste dag van mijn leven.’

Voor een man die voor zijn werk meer porno heeft gezien dan 99,9 procent van de mannelijke mensheid en een vrouw die haar partner vond in een Discordserver gewijd aan porno, delen ze een onverwachte eigenschap: ze noemen zichzelf aseksueel.

‘Maar,’ vraag ik ongemakkelijk, maar vooral verbaasd. ‘Jullie hebben elkaar ontmoet in een Discord voor gooners, maar nog nooit, euh, nou ja, jullie hebben dus nog nooit seks met elkaar gehad?’

‘Nee,’ zegt Ginger. ‘Daar hebben we allebei geen behoefte aan. We zijn wel intiem, hoor. We knuffelen heel veel. Maar seks klinkt gewoon als veel gedoe.’

Industriële hoeveelheden porno, maar geen seks. Dat klinkt als een tegenstelling, zeker als je porno ziet als een voorportaal van seks. Maar op internet is het iets anders geworden: een oneindige stroom content die je zelf kan vormgeven. Of: de basis van een gemeenschap waar je gelijkgestemden ontmoet. 

Voor The Noodle Dude is zijn aseksualiteit een verklaring voor zijn succes. ‘Doordat ik de emotie met seks niet heb, kan ik er veel vrijer over nadenken.’ 

‘Maar masturbeer je dan ook niet?’ vraag ik. ‘Soms,’ vertelt hij. 

‘Heb je dan specifieke prikkels nodig? Je hebt zoveel porno gezien.’ 

Hij denkt even na en zegt: ‘Ik kijk graag naar mijn eigen video’s.’

Voor Ginger is het een resultaat van ‘vreselijke seksuele ervaringen’ die ze had. ‘Die hebben mij fundamenteel veranderd. Ik kan daardoor niet meer zijn wie ik had kunnen zijn en daar kan ik niks aan veranderen. Maar ik heb dat lot omarmd en omgezet in iets dat krachtig voelt en me het gevoel van controle geeft.’

Als ik uit de koffiebar loop, denk ik aan een bekend verhaal van David Foster Wallace. Twee jonge vissen zijn rustig aan het zwemmen als ze een oudere vis tegenkomen, die de andere kant op zwemt. De oudere vis vraagt met een knikje: ‘Môge, jongens, lekker water?’ De twee jonge vissen zwemmen nog een stukje door, maar dan kijkt de een de ander aan en vraagt: ‘Wat is in godsnaam water?’

Het internet is het water waarin we allemaal zwemmen. Toen ik het artikel in Harper’s las en kennismaakte met de gooners, dacht ik dat ze eenzaam waren. Zonder vrienden, laat staan seks, trokken ze daarom maar samen, online. Maar de zee is groter dan ik dacht. En Ginger en Noodle Dude zwemmen daar ook. Samen, knuffelend.