James Worthy: 'Voordat je geboren was, had een voetbalclub zich al in jouw leven genesteld'

In de Griekse mythologie komen weinig normale vaders voor en daarom las ik er zo graag over tijdens de zwangerschap. Neem Cronus. Hij was de zoon van Uranus (de hemel) en van Gaia (de aarde). Hij was een van de voorouders van de Griekse goden. De heerser van tijd. En nog was hij als man zo onzeker dat hij zijn eigen kinderen opat. Op het moment dat ze geboren werden, slikte hij ze door. Hij was als de dood dat zijn macht zou krimpen als zijn kinderen zouden groeien.

Als je over de heerser van tijd leest, is het nagenoeg onmogelijk om jezelf een slechte vader te vinden. De enige fout die ik soms maak, is dat ik boterhamworst op jouw boterhammen doe in plaats van gekookte worst. 

‘Boterhamworst is voor kleuters. Gekookte worst is voor volwassenen,’ mopper je dan.

Nee, ik heb wel meer fouten gemaakt. Misschien ben ik geen heerser van de tijd, maar angst heeft mij als vader ook onverwachte dingen laten doen. Zo kocht ik, nog voordat je een nek had, al een Liverpool-sjaal voor je. Nog voordat je een romp had, kocht ik een thuisshirtje voor je in de allerkleinste maat. Nog voordat je geboren was, had een voetbalclub zich al in jouw leven genesteld.

Nog voordat je wist wat winnen was, leerde je dat verliezen erbij hoort. En ergens tussen wieg en eerste stap werd rood niet zomaar een kleur, maar een belofte. Jij koos niet zelf, maar je zult het ooit verdedigen alsof het altijd de jouwe is geweest.

Zoon, je was al rood voordat jouw bloed rood was. 

Mijn ouders hadden me tenminste nog een keuze gegeven: Ajax of Liverpool. Voor jou was loyaliteit geen multiplechoicevraag. Ik plakte één planeet in jouw heelal, wees naar de lucht en vroeg je welke planeet jouw favoriet was.

Ik heb je misschien niet zelf opgeslokt, maar ik heb je wel laten opslokken.

Ik heb je laten kiezen uit wat ik al had uitgekozen.

Soms bracht ik mijn lippen naar de bewoonde buik van je moeder toe en zong ik You’ll Never Walk Alone voor je. Ik zong het al voordat je kon lopen. Het is waanzin. Soms las ik feitjes voor over topscorers, memorabele wedstrijden of culthelden. Het was allemaal goedbedoeld en ik deed het uit liefde, maar ik besef nu dat ik met deze liefde van de navelstreng een rode sjaal heb gebreid. 

Men zegt weleens dat de appel niet ver van de boom valt, maar misschien komt dat doordat sommige ouders elk weekend de takken snoeien.