Gerard Joling wordt eind deze maand 66 en tikt dus volgend jaar de pensioengerechtigde leeftijd aan. Gaat hij stoppen met zingen?
Gerard Joling is bijna niet weg te denken uit ons showbizzlandschap, toch?
De immens populaire entertainer denkt steeds vaker na over het moment waarop hij het zingen achter zich zal laten. Hoewel Joling nog altijd volop in de spotlights staat, met nieuwe muziek, een succesvol album en de goed bekeken realitysoap Only Joling, beseft hij dat niets voor eeuwig is. In Shownieuws zegt hij daar openhartig over: ‘Iedereen is vervangbaar en ik ook. Daar ben ik me heel goed van bewust. Maar ik draai nu op alle fronten nog op volle toeren.” Toch kijkt hij voorzichtig vooruit naar de toekomst en sluit hij niet uit dat hij rond zijn zeventigste wil stoppen. Voorlopig geniet hij nog van elk optreden, zolang zijn gezondheid en stem hem niet in de steek laten. Wat daarna komt, weet hij nog niet precies, al lonkt een rustig leven met simpele dingen zoals thuis ontspannen op de bank of een kop koffie drinken bij de buren.
Gaat hij echt stoppen?
Volgens insiders is de kans klein dat Gerard Joling ooit echt stopt met zingen. Ze wijzen erop dat hij leeft voor het podium en de energie van het publiek. Zelfs als hij een week op vakantie is, kan hij het niet laten en staat hij spontaan te zingen in winkelcentra of op lokale podia. Optredens weigert hij zelden, ook niet rond feestdagen. Volgens kenners zal hij zijn ‘einddatum’ telkens opschuiven, eerst naar zijn zeventigste, daarna misschien naar zijn tachtigste. Ze vergelijken hem al met Charles Aznavour, die zelfs na zijn 90ste verjaardag bleef optreden. Dus hoewel Joling zelf liet doorschemeren na te denken over zijn zangerspensioen, denken mediakenners zeker te weten dat we Joling nog lang niet hoeven te missen…
‘Entertainen is zijn leven. Die houdt echt niet op’
Wat vindt Gerard Joling van zichzelf?
‘Als je te lang doorzingt op mijn leeftijd, wordt het uiteindelijk zielig. Het is nu al zielig.’
Wat vinden wij van Gerard Joling?
Wij vinden zelfs een zielige Gerard Joling onmisbaar.
Wat vinden anderen van Gerard Joling?
Ronnie Tober (80)- collega op leeftijd
‘Ik ken Gerard al heel lang. Mijn eerste kennismaking met hem was in een programma van Rudi Carrell, waar we met een groepje kerstliedjes moesten zingen. Dat was met Lex Goudsmit, Ciska Peters en ik, samen met drie mensen die niet bekend waren. Eén van hen was een jongen die zei: “Ik ben Gerard Joling en ik ben zanger.” We hebben altijd een leuke band gehouden, een mooie vriendschap. Ik kijk er eerlijk gezegd wel een beetje van op dat hij nu zegt dat het rond zijn zeventigste misschien afgelopen moet zijn met zingen. Ik word zelf volgende week 81 en ik zing nog steeds met heel veel plezier. Natuurlijk, voor de jeugd van nu sta ik niet meer, maar wel voor de jeugd van vroeger, zoals ik mijn publiek noem.
Zij genieten nog steeds van die liedjes. Dus ik vind helemaal niet dat Gerard zielig is, integendeel. Hij heeft een geweldige carrière gehad, ook financieel, maar uiteindelijk gaat het om plezier. Als hij er geen plezier meer in heeft, dan moet hij stoppen, dat is zijn goed recht. Maar ik weet zeker dat de mensen die met hem zijn opgegroeid, hem ook op zijn 70ste of 75ste nog willen horen zingen. Hij is altijd opgewekt, altijd vrolijk. In zijn realityserie doet hij af en toe wel een beetje chagrijnig, maar zoals ik hem ken, is het gewoon een topgozer.’
Ben Cramer (79)- collega op leeftijd
‘Ik zing nog steeds en wordt nog geregeld gevraagd. In Duitsland worden oudere artiesten op handen gedragen en geëerd, maar als je in Nederland een bepaalde leeftijd hebt bereikt, zeggen ze: zingt die oude lul ook nog? Zo wordt er vaak tegenaan gekeken. Dus je hebt het dubbel moeilijk als oudere artiest om het waar te maken. Zou Gerard daar bang voor zijn? Ik geloof het niet, want Gerard zingt prima, daar mankeert niks aan. Hij noemt het zielig, maar het woord zielig kan gebruikt worden als je op een gegeven moment als een slak over het podium kruipt. Of dat je krom loopt als een hoepel, dat zou dan weleens als zielig over kunnen komen. Ik vind dat hele verhaal over stoppen een beetje overdreven.
Gerard is natuurlijk een lachebek, die maakt overal een grap van en zit overal bovenop, zeker met die sociale media van nu. Als Gerard een scheet laat, ruikt heel Nederland ’m bij wijze van spreken, zo groot is zijn bereik tegenwoordig. Maar los daarvan: hij kan echt zingen. Of je ervan houdt is een tweede, maar ik heb nog nooit een verkeerde noot bij hem gehoord. Kijk, als je op een gegeven moment voelt dat het niet meer gaat, dat je stem je in de steek laat of dat het er niet meer uitziet, dan moet je eerlijk in de spiegel kijken. Maar zolang hij nog zo zingt en zo in de markt ligt, zie ik voor hem geen enkele reden om te stoppen.’
Gordon- aartsrivaal
In Open Casa: ‘Leuk televisie maken, dat is toch het leukst. Met Gerard zou ik nog wel een soort van finale willen, want het voelt niet af. Dat is de enige reden waarom ik dat zou doen. Komt het ooit nog goed? Ja, waarom niet? Soms als ik hem zie, heb ik best wel medelijden met hem. Want ik weet hoe hij is. Hij heeft gewoon zo’n ongelooflijke drang naar aandacht en succes, dat is niet te beschrijven. Dat heb ik niet, niet in die mate.
Bart Ettekoven- showbizzvriend
‘Met Gerard heb ik samengewerkt bij Shownieuws en bij Sterrenslag. Wat zijn succes is? Allereerst is het gewoon een enorme harde werker. Ik heb met eigen ogen gezien hoe hij soms geen zin had om ergens naartoe te gaan, maar dat hij door zijn manager en maatje Wino Omtzigt toch weer werd opgepept en in de auto werd gezet. En dat is belangrijk, want als je afspraken laat schieten, dan gaat het heel snel bergafwaarts. Hij heeft daarnaast natuurlijk gewoon heel veel talent en hij heeft ook mensen om zich heen die hem scherp houden.
Stoppen rond zijn zeventigste? Ik geloof daar helemaal niets van. Deze man gaat nooit stoppen. Hij is populairder dan ooit en vindt het simpelweg te leuk. Op het moment dat het applaus wegvalt, gaat hij dat enorm missen. Ik denk zelfs dat hij er ongelukkig van zou worden als hij stopt. Hij heeft die routine nodig, dat werken, die verplichtingen. Want als dat wegvalt, dan wordt zijn leven één groot feest met etentjes en borrels. En dat is misschien leuk voor even, maar uiteindelijk niks voor hem.’