Dit artikel is gebaseerd op een exclusief interview met Syb van der Ploeg in Nieuwe Revu 17, vanaf woensdag 22 april verkrijgbaar in de schappen of hier online te bestellen.
Na het stoppen met De Kast mislukte zijn nieuwe Engelstalige band en begon de vrije val. 'Ik was mijn oorsprong kwijt en zakte steeds verder weg,' vertelt hij. De problemen stapelden zich op: zijn relatie liep stuk, zijn manager ging er met het geld vandoor en hij raakte failliet, met belastingschulden en beslaglegging tot gevolg. Van het succes hield hij naar eigen zeggen 'niks over'. Hij was een 'slaaf van zijn eigen zijn,' constant onder hoogspanning om te voldoen aan een beeld waar hij niet meer achter stond.
De crisis was totaal. 'Ik was radeloos en zat met mezelf in de knoop,' bekent van der Ploeg. Hij zocht zijn toevlucht in verdoving: 'Hele nachten haalde ik door met drank en drugs.' De volgende dag strafte hij zichzelf met marathons. Het was een levensgevaarlijke cyclus. 'Het is een wonder dat mijn hart dat allemaal volhield. Ik had hartstikke dood kunnen zijn.'
De enige weg was omhoog
Het roer moest om. De ommekeer kwam toen hij om hulp vroeg en zijn huidige vrouw ontmoette, die hem dwong verantwoordelijkheid te nemen. Daarnaast was het God die hem ertoe bracht om het roer om te gooien. Het bracht Van der Ploeg terug bij de kern van wie hij wilde zijn. De belangrijkste les uit die donkere tijd was om dicht bij zichzelf te blijven. Reflecterend concludeert hij: 'Kennelijk was de enige manier om daar weer naar terug te keren dat ik drie, vier jaar in de shit leefde om daarna weer terug op te kunnen krabbelen.'