In Rotterdam is het hele seizoen met scherp geschoten. Niet op doel, maar op Robin van Persie (42). Ondanks de bakken met kritiek lijkt RvP toch op een keurige tweede plek af te stevenen met Feyenoord. Met dank aan Dick?
Waarom zijn deze weken zo spannend voor Robin van Persie?
Met nog een paar speelrondes te gaan, is de eredivisie veranderd in een zenuwslopende afvalrace waarin niet de titel, maar de tweede plek de hoofdprijs lijkt. Feyenoord, NEC, Ajax en FC Twente zitten elkaar op de hielen in een strijd die vooral draait om keiharde euro’s en een ticket naar het grote geld van de Champions League. Feyenoord lijkt de beste papieren te hebben, maar in Rotterdam weten ze ook: één misstap en ze donderen zo de Europa League in. Dat zou zuur zijn, zeker in de wetenschap dat Nederland vanaf 2027 nog maar één directe plek richting Champions League krijgt. Het is dus nu cashen of straks achteraan aansluiten. De druk ligt vol op de schouders van Robin van Persie, die als trainer het vlaggenschip richting die lucratieve tweede plek moet loodsen. In deze fase van het seizoen telt maar één ding: winnen, desnoods lelijk, en zorgen dat die miljoenen straks gewoon in De Kuip landen.
Niet echt een ontspannen seizoenseinde voor Van Persie...
Nou, zeg dat wel. Waar de slotfase bol staat van de spanning, heeft Robin van Persie er al een slijtageslag van een jaar opzitten. Vanaf dag één na zijn plotselinge vertrek bij Heerenveen – waar men daar intern overigens niet rouwig om was – lag hij onder het vergrootglas in De Kuip. Alles wat hij deed, of juist naliet, werd tot op het bot gefileerd. Zijn opstellingen, zijn communicatie, zijn omgang met spelers en staf: hij lag continu onder vuur, terwijl Feyenoord ook nog eens onnodig punten liet liggen en het kampioenschap vroegtijdig kon afstrepen. Het vertrouwen in zijn aanpak brokkelde zichtbaar af en het woord ‘ontslag’ hing meer dan eens in de lucht. De rust leek pas enigszins terug te keren toen er in maart met Dick Advocaat een ervaren klankbord werd binnengehaald, iemand naar wie Van Persie wél wilde luisteren. Sindsdien oogt het minder chaotisch, maar de vraag blijft of dat op tijd is geweest om het seizoen nog te redden.
‘Ik denk dat Van Persie minder snel iets aanneemt van zijn staf en heel veel respect heeft voor Dick Advocaat’
Wat vindt Robin van Persie van zichzelf?
‘Je probeert alles aan te halen om de jongens te bereiken en ze dat laatste zetje te geven. Uiteindelijk probeer je de jongens te raken.’
Wat vinden wij van Robin van Persie?
Hij heeft afgelopen seizoen vaker de jongens geraakt, dan dat de jongens het doel raakten.
Wat vinden anderen van Robin van Persie?
Lee Towers- ere-Rotterdammer
‘Als langjarige ambassadeur van Feyenoord onthoud ik mij natuurlijk van kritiek of commentaar. Langs alle kanten word ik gevraagd wat ik van de trainer vind, hoe ik naar de situatie van onze club kijk, enzovoort. Mijn antwoord is eigenlijk steeds hetzelfde: ik zeg er niks over. Van Persie is een kind van Feyenoord, ik heb nog gezongen op zijn afscheid als speler. Wie ben ik om iets over hem te roepen? Alles wat ik zeg, kan verkeerd worden uitgelegd. Ik wens hem oprecht het allerbeste. Ik ben van het positieve denken, die Champions League gaan we natuurlijk halen.
Tuurlijk worden we tweede! En als straks de scherpe kantjes er weer vanaf zijn, is iedereen de kritiek vergeten. Dat Dick Advocaat als een steun in de rug is gekomen, daar ben ik heel erg blij mee. Ik heb een kort lijntje met Dick, een man naar mijn hart. Met zijn ervaring en professionaliteit heeft hij al menig club hogerop geholpen, net als het Nederlands elftal en Curaçao. Samen met Cor Pot heeft Dick zo links en rechts menig probleempje opgelost. Het is fijn dat Robin daar ook voor openstaat, dat is niet onbelangrijk. ’
Gertjan Verbeek- lotgenoot
‘Het klopt dat ik net als Van Persie ook trainer ben geweest bij Heerenveen en Feyenoord, maar bij mij waren de omstandigheden wel compleet anders. Dat kun je niet vergelijken. Wij streden niet om de Champions League te halen, maar om aansluiting te vinden bij de subtop. Dat moesten we doen met een schuld van 40, 50 miljoen, waarbij liquidatie op de loer lag en de licentie in gevaar kwam. Intussen is de begroting enorm omhooggegaan, die schuurt nu volgens mij tegen de 100 miljoen aan. Een overeenkomst is dat ik ook van alle kanten werd aangevallen.
Ik kan me dus voorstellen hoe dat voelt voor hem. De kritiek en de druk die je bij Feyenoord ervaart, zijn tientallen keren groter dan bij regionale clubs als Heerenveen of Heracles waar ik heb gewerkt. Dat komt doordat de grote landelijke media er voortdurend aandacht aan besteden en de achterban veel groter is. Een andere overeenkomst is dat er bij de club intern kritiek is op zijn aanpak. Dat was bij mij ook zo, ik ben niet voor niets vertrokken. Ik ken Van Persie niet, ik kan alleen oordelen op basis van hetgeen ik meekrijg uit de media. Communicatie wordt als voetbaltrainer steeds belangrijker. Ik had twee assistenten en een keeperstrainer; Van Persie moet een team van vijftien man aansturen.
In het begin is hij erg enthousiast geweest richting de pers, maar naarmate de druk toenam, heeft hij er een extra vijand bij gekregen door de strijd aan te gaan met verslaggevers. Dat is niet al te slim, want dat win je nooit, weet ik als geen ander. Hij reageerde soms wat achterdochtig, soms wat agressief en soms vanuit emotie. Dan zeg je meestal niet de meest verstandige dingen. Of Van Persie met Feyenoord de tweede plek haalt? Met pijn en moeite zullen ze die wel weten vast te houden.’
Dick Advocaat- adviseur
‘Wat ik voor hem doe? Precies wat jullie zeggen, ik fungeer als zijn klankbord. Ik ben twee dagen op de club en bij de wedstrijd, maar uiteindelijk komt het allemaal op Robin neer. Hij is een professional van beneden tot boven. Hij is supergeorganiseerd, het ziet er allemaal heel professioneel uit wat hij doet. Daar stelt hij vragen over. Hoe ik het doe, hoe ik het zou doen, hoe een ander het doet. Hij vraagt gewoon. Maar aan het eind heeft hij de verantwoordelijkheid. Die neemt hij ook altijd. De staf praat mee, en daar ben ik een klein onderdeel van. Maar dat moet je ook weer niet overdrijven.
Als Robin er niet voor open had gestaan, had ik het ook niet gedaan. We hebben met elkaar gewerkt in seizoen 2016-2017 bij Fenerbahçe, waar hij toen speler was en ik trainer. Hij weet dus hoe ik ben: ik zeg wat ik voel en wat ik denk. Dat kan leuk zijn en dat kan niet leuk zijn. Maar we maken het een beetje groter dan het is, ik ben zoals gezegd maar een klein element van de technische staf, uiteindelijk is het Robin die bepaalt. Hij heeft de eindverantwoordelijkheid, ik ben een soort sparring-partner. De ontknoping? Feyenoord wordt zeer zeker tweede.’