Leon Verdonschot
Column

Leon Verdonschot: 'Hans Spekman: een ouderwetse arbeider als probaat vaccin tegen een pokkenbende'

'Ik hoorde Hans Spekman praten in programma’s als Buitenhof, en werd er op slag een beetje weemoedig van'

Leon Verdonschot Leestijd 2 minuten

Beste Hans Spekman,

U bent die man van die truien. Daar werd vaak een beetje schamper over gedaan, een politicus (in uw geval: partijvoorzitter) die altijd in een soort jutezak op tv verscheen, maar ik vond het wel iets hebben. De truien vertegenwoordigden uw arbeideristische afkomst. ‘Een rood nest,’ zoals u het zelf altijd noemt. En laten we eerlijk zijn: geen marketeer zou u die truien ooit hebben geadviseerd, zoals ook geen marketeer Geert Wilders zijn kapsel zou hebben aangeraden – de beste ideeën blijken uiteindelijk de ideeën die zo persoonlijk mogelijk zijn.

U verscheen de afgelopen week veel in de media, omdat uw afscheid neemt van het Jeugdeducatiefonds, waar u acht jaar directeur van was. Ik hoorde u praten in programma’s als Buitenhof, en werd er op slag een beetje weemoedig van. Een echte ouderwetse sociaaldemocraat aan het woord, met de tongval en het vocabulaire die daarbij horen. Uw partij, de PvdA, is dood, of voor wie daar in gelooft: gereïncarneerd. Maar zoals we weten: bij reïncarnatie wordt de ziel opnieuw geboren, maar wel in een ánder lichaam. 

Ik denk dat Nederland veel te danken heeft aan de sociaaldemocratie. Ik denk ook dat de sociaaldemocratie veel mensen in Nederland uiteindelijk enorm heeft teleurgesteld. Zo diep teleurgesteld, dat ze helemaal aan de andere kant van het politieke spectrum terecht zijn gekomen. Pim Fortuyn was een teleurgestelde sociaaldemocraat. Voormalig PVV-Kamerlid Harm Beertema en voormalig Kamervoorzitter Martin Bosma (PVV) zijn teleurgestelde sociaaldemocraten. Rechtse opiniemaker Wierd Duk is een teleurgestelde sociaaldemocraat. 

Waar Nederland ook veel aan te danken heeft: de vakbeweging. En bij de grootste daarvan, de FNV, is het al een hele tijd een zooitje. De bond is vooral met zichzelf bezig, en ‘zichzelf’ is een voor een buitenstaander volstrekt niet te volgen verhouding tussen het ledenparlement, het algemeen bestuur, het dagelijks bestuur, de raad van toezicht, de ondernemingsraad, het interim-bestuur, het tweede interim-bestuur, een opgestapte voorzitter en een vicevoorzitter. Talloze conflicten tussen al die organen en mensen, inclusief beschuldigingen van wantrouwen, miscommunicatie en onveiligheid. Als de FNV een huwelijk was en het woord ‘relatietherapeut’ viel, zou je denken: te laat. ‘Een pokkenbende,’ noemde de rechter het.

Maar de FNV is nog steeds wel degelijk onze grootste vakbond, die miljoenen werknemers vertegenwoordigt en aan tafel zit bij het afsluiten van honderden nieuwe cao’s. Een krachtige vakbond is níét een vakbond die dagelijks in de spiegel woedend naar zijn eigen navel staart. En een krachtige vakbond hebben we nodig. Bij Buitenhof legde u nog maar eens uit hoeveel er de komende jaren op mensen met lagere en middeninkomens afkomt: de verhoging van de AOW-leeftijd, het korten op de WW, op arbeidsongeschiktheidsverzekeringen. 

Sinds 1 mei, de Dag van de Arbeid, bent u de nieuwe voorman van de FNV. Als iemand dit kan, bent u het volgens mij. Een ouderwetse arbeider: lijkt me een probaat vaccin tegen een pokkenbende.