Bart Nijman: 'Deze week verscheen een rapport over verkrachtingen en seksuele mishandelingen door Hamas op 7 oktober 2023'

Op 12 mei verscheen het rapport ‘Silenced No More’, over verkrachtingen en seksuele mishandelingen door Hamas op 7 oktober 2023. In de nasleep van 7 oktober heb ik veel videomateriaal van de gruwelijkheden in Israël gezien – moord en doodslag, bloed, brand en het afschieten van huisdieren door Hamas.

Maar de samenvatting die de Daily Mail van dit rapport maakte, is bijna te gruwelijk om door te komen. ‘Silenced No More’ baseert zich op tienduizend foto’s, 1800 uur videomateriaal plus getuigenverklaringen van honderden slachtoffers, overlevenden en vrijgelaten gijzelaars. Tot in de meest banale details wordt beschreven wat de maniakken van Hamas aanrichtten bij voornamelijk vrouwen, maar ook bij mannen.

Het rapport beschrijft ook het afhakken van lichaamsdelen, het in brand steken van slachtoffers en onthoofdingen van levende mensen met messen en schoppen.

‘Het rapport beschrijft het afhakken van lichaamsdelen, het in brand steken van slachtoffers en onthoofdingen van levende mensen met messen en schoppen’

In wereldwijde media, politieke gremia en tot aan Francesca Albanese, behartiger van Palestijnse belangen namens de Verenigde Naties, werd (en wordt) dit bloeddorstige seksuele en sadistische cynisme door velen nog altijd ontkend, en anders wel weggewuifd tegen de gruwelen in Gaza – alsof die niet een direct gevolg waren van de daden van Hamas op 7 oktober 2023.

Groepsverkrachtingen gevolgd door een nekschot, afgesneden borsten bij levende vrouwen, seks met lijken – allemaal nooit gebeurd. Hoewel de Palestijnse terroristen hun daden vaak zelf filmden en de bewijzen al jaren voor iedereen te zien zijn. 

Wat is dat toch, dat deze waarheden moeten worden uitgegumd, teneinde de Joodse en Israëlische slachtoffers beter als daders van een vermeende ‘genocide’ (die het niet is) te kunnen afschilderen?

Hoe kun je beweren Israël langs een meetlat van westerse waarden te houden, wanneer die waarden achteloos verworpen worden in het aanzien van het overvloedige bewijs hoe genocidale gekken zich aan een letterlijke orgie van lustmoord overgaven, en de overlevenden misschien nog wel meer beschadigden dan degenen die ze vervolgens vermoord hebben?

Dat in Israël een wet is aangenomen die de doodstraf mogelijk maakt voor veroordeelde daders van 7 oktober, kwam groter in het nieuws dan de nieuwe, driehonderd pagina’s tellende litanie aan gruwelijke feiten en getuigenissen. 

Ik ben geen ‘fan’ van de doodstraf – het maakt juridische vergissingen onherstelbaar en bovendien zou een democratische staat niet over het leven van een individu moeten kunnen beschikken. Maar het risico dat er ooit weer honderd van zulke Hamas-maniakken uitgeruild zouden kunnen worden tegen één of twee Israëlische gijzelaars, drukt hier toch wel op de weegschaal in het voordeel van de doodstraf.

Lichamen van vermoorde vrouwen werden bewust verminkt, vernield en verwrongen, van het uitsteken van ogen en afhakken van handen tot het vernietigen van genitaliën – om ook nabestaanden tot in de eeuwigheid te traumatiseren.

Maar weet je wat óók erg is? Dat Israël deelneemt aan het Eurovisie Songfestival.