Hoe Oleksandr Usyk per ongeluk bokser werd

Als jonge knul in Simferopol op de Krim had Usyk maar één idool: AC Milan-legende Andrij Sjevtsjenko. De toen nog dribbelende Kozak had flink wat talent in zijn poten en speelde zich in de jeugdopleiding van SC Tavriya Simferopol. Maar waar voetballers normaal gesproken theatraal naar de grond duiken na een schouderduwtje, loste Usyk de zaken liever op z’n straats op.

In 2002 sloegen de stoppen volledig door tijdens een verhit potje. Een tegenstander vond het nodig om Usyk net iets te vaak stijf te schelden. De Oekraïner twijfelde geen seconde en trakteerde de treiteraar op een verwoestende rechtse directe. De gast ging direct knock-out.

De scheidsrechter trok logischerwijs rood. Met zijn borst vooruit en kin omhoog marcheerde de tiener naar de kleedkamer. Zijn coach was woest en stelde een keiharde eis: als Usyk zijn excuses aanbood aan het slachtoffer én het team, mocht hij blijven. De reactie van Usyk was veelzeggend voor de meedogenloze killer die hij later in de ring zou worden. Hij weigerde te buigen en sneerde dat hij er alleen maar spijt van had dat zijn klap niet nóg harder was aangekomen. Einde voetbalcarrière, hallo boksschool.

Bekijk ook

Oekraïense zwaargewicht met een missie: Oleksandr Usyk gaat de strijd aan met Rico Verhoeven | Nieuwe Revu

In meerdere opzichten een zegen

Die overstap bleek niet alleen een zegen voor zijn opvliegende karakter, maar ook voor de portemonnee van zijn straatarme ouders. Voetbal kostte destijds zo'n vijf euro per maand, een rib uit het lijf in de grauwe getto's van de Krim. Boksen was een stuk voordeliger. De trainer zag direct goud in de agressieve ex-voetballer, regelde gratis handschoenen voor hem en liet de bokskleding in elkaar naaien door zijn eigen vrouw. Het was het startschot van een bizarre reis die hem via olympisch goud nu naar een absurd miljoenengevecht met Rico Verhoeven leidt.