Hoewel Marcel Musters decennialang schitterde in talloze producties, kijkt hij met gemengde gevoelens terug op zijn werktempo. Hij realiseert zich dat balans cruciaal is, iets wat hij lange tijd miste. Als hij opnieuw kon beginnen, zou hij drastisch anders kiezen en de helft minder werken om veel meer van het leven te genieten, gaf hij toe in een interview met Nieuwe Revu.
Zijn enorme werklust kwam deels voort uit ongeloof over zijn eigen succes. Ooit begonnen als psychiatrisch verpleegkundige, droomde hij stiekem van het acteursvak. Omdat hij niet wilde afwachten, richtte hij Mugmetdegoudentand op. Toen de film- en televisieaanbiedingen binnenstroomden, kon hij nergens 'nee' op zeggen. Hij voelde zich als een gretig kind in een snoepwinkel.
Die onverzadigbaarheid eiste helaas zijn tol. Jarenlang kampte hij met overgewicht, ongezond eten en loodzware vermoeidheid. Ook de aanzienlijke roem door series als Oud geld voelde vaak ongemakkelijk. Hoewel vluchtige complimenten leuk waren, geneerde hij zich vreselijk als nieuwsgierige mensen in de supermarkt naar de zakken chips en koekjes in zijn karretje keken.
Een absolute bevrijding
Ondanks deze schaduwzijden voelde Musters zich erg op zijn plek in de acteerwereld. Hij was bevoorrecht met fijne collega's en de vrijheid om zelf projecten te kiezen, mede dankzij zijn eigen theatergroep. Hierdoor hoefde hij niet, zoals veel bevriende acteurs, eindeloos op telefoontjes te wachten. Omdat auditeren hem weinig kon schelen, ging het hem ironisch genoeg bijzonder makkelijk af.
Uiteindelijk was het zijn gezondheid die hem deed besluiten om definitief te stoppen. De onregelmatige werktijden en het urenlange wachten op filmsets braken hem simpelweg op. Die kostbare tijd spendeert hij nu veel liever aan zijn huis of vrienden. Dat hij van binnenuit voelt dat hij niet meer hoeft te presteren in die wereld, ervaart hij als een enorme bevrijding.