Meindert Talma’s muzikale portretten: een ode aan de tragiek of een pijnlijke confrontatie?

Muzikant Meindert Talma heeft een fascinatie voor de menselijke tragiek. In zijn liedjes staan vaak personen centraal wier dromen en ambities niet helemaal, of zelfs helemaal niet, zijn uitgekomen. Van filmsterren tot voetballers, Talma bezingt hun haperende levensloop met een zekere mildheid. Daarbij hanteert hij een duidelijke regel: hij vraagt zijn onderwerpen nooit vooraf om toestemming. Hij wil immers 'geen slapende honden wakker maken,' liet hij weten in Nieuwe Revu 22.

Vaak leidt deze ongefilterde aanpak tot verrassend positieve reacties. Een mooi voorbeeld is cultvoetballer Barry van Galen. Talma schreef een lied over Van Galens late debuut in Oranje op 35-jarige leeftijd. In het nummer wordt niet alleen zijn recordaantal gele kaarten benoemd, maar ook de pijnlijke anekdote dat de zenuwachtige voetballer door de spanning de tekst van het Wilhelmus was vergeten.

Je zou verwachten dat een sporter daar liever niet aan herinnerd wordt, maar het tegendeel bleek waar. Tijdens een optreden in Haarlem was Van Galen zelf aanwezig. Hij vond het muzikale eerbetoon prachtig en ging zelfs pontificaal naast de zanger staan toen het nummer werd gespeeld. Ook spelers als Oekie Hoekema en Stijn Vreven konden Talma's odes prima waarderen toen ze hem ontmoetten.

Bekijk ook

Muzikant Meindert Talma: 'Mislukkingen horen bij het leven' | Nieuwe Revu

Liever vergeten

Toch valt niet elk lied bij de hoofdpersoon in de smaak. Waar de één de poëzie van het eigen falen wel kan inzien, wordt de ander liever niet meer geconfronteerd met een bepaalde periode. Dat ondervond Talma na zijn muzikale portret van André Hoekstra, de oud-Feyenoorder die door het leven ging als de 'Koning van de Kluts'.

Hoekstra zat aanzienlijk minder te wachten op de blijvende herinnering aan zijn roemruchte bijnaam. Toen presentator Kees Jansma het nummer ooit enthousiast in zijn televisieprogramma De Tafel van Kees liet horen, was de reactie van de oud-speler veelzeggend en pijnlijk eerlijk. 'Ik was het lied eindelijk kwijt,' verzuchtte Hoekstra. Het bewijst dat Talma's werk doel treft, of het onderwerp dat nu wil of niet.