Het bondgenootschap wankelt op zijn grondvesten nu de Verenigde Staten hun militaire garanties per direct intrekken. NAVO-topman Mark Rutte probeert de gemoederen in Brussel nog te sussen met sussende woorden over 'uiterste inzet bij nood', maar de realiteit is bikkelhard. Europa staat er defensief gezien plotseling nagenoeg alleen voor, en de paniek achter de schermen is voelbaar, aldus AD.
De Amerikaanse minister Pete Hegseth windt er geen doekjes om: de NAVO is geen gratis beschermingsparaplu meer. De komende maanden heroverweegt Washington zelfs de aanwezigheid van zijn troepen en bases op Europese bodem. Het is een ijskoud zakelijk ultimatum aan het adres van Europese bondgenoten die jarenlang hebben geprofiteerd van de Amerikaanse miljarden.
Nederland springt direct in het diepe en belooft bij monde van defensieminister Dilan Yeşilgöz de gaten te dichten met F-35’s, fregatten en Reaper-drones. Maar deze gulle toezegging is een gevaarlijke gok. Onze eigen krijgsmacht is na decennia van bezuinigingen nog lang niet hersteld en kampt met enorme personeels- en materiaaltekorten.
Europese heroverweging
Het overnemen van de Amerikaanse taken dwingt tot een ongekende en peperdure herbewapening die jaren in beslag zal nemen. Landen krijgen simpelweg de tijd niet om fatsoenlijk op te schalen, terwijl de geopolitieke dreiging aan de oostgrens onverminderd groot blijft. De vraag is of de Europese economieën deze plotselinge, massale miljardeninvesteringen in defensie wel kunnen dragen.
Of dit het definitieve einde van de NAVO betekent, zal afhangen van Europa’s vermogen om razendsnel volwassen te worden. Als de lidstaten er niet in slagen om gezamenlijk een vuist te maken zonder Washington, is het bondgenootschap feitelijk klinisch dood. De Amerikaanse dominantie is voorbij; de tijd van gratis veiligheid is definitief geschiedenis.