Gered of gegijzeld? Moerdijkers eisen harde garanties in plaats van loze Haagse beloftes

Eind vorig jaar sloeg het nieuws in als een bom: het complete dorp Moerdijk zou mogelijk van de kaart worden geveegd om plaats te maken voor de grootschalige uitbreiding van de haven en nieuwe nationale energieprojecten. Jaren van onzekerheid leken hiermee te culmineren in een dramatisch, gedwongen einde voor de hechte lokale gemeenschap en haar ondernemers.

Onlangs bracht staatssecretaris Jo-Annes de Bat plotseling een alternatief op tafel. In dit onderzochte derde scenario worden de expansiedrift en de zware ruimteclaims ingeperkt, waardoor het Brabantse dorp Moerdijk fysiek behouden kan blijven. Wat in de oren van het kabinet wellicht klinkt als een politieke verlossing, zorgt lokaal echter vooral voor grote verwarring en een diep geworteld wantrouwen, meldt Hart van Nederland.

Zowel bezorgde bewoners als lokale politici, waaronder burgemeester Aart-Jan Moerkerke en diverse raadsleden, noemen de nieuwe overheidsplannen ronduit ongeloofwaardig. Zij wijzen stellig op het schrijnende ontbreken van structurele, juridische en financiële garanties. Zonder deze harde borging vrezen zij dat de industriële uitbreidingen in de nabije toekomst alsnog via een bestuurlijke sluiproute zullen oprukken richting de dorpsgrenzen.

Fysiek behoud betekent nog geen leefbaarheid

Het pure voortbestaan van de stenen is voor de dorpelingen bovendien absoluut niet voldoende. Zelfs als Moerdijk niet direct door bulldozers wordt gesloopt, dreigt het dorp langzaam maar zeker te worden ingesloten door zware industrie en gigantische hoogspanningsnetwerken. Een woongemeenschap die volledig wordt omringd door transformatorstations en rokende schoorstenen verliest razendsnel haar ziel en essentiële woonkwaliteit, waardoor een sluipende leegloop onvermijdelijk wordt.

De roep aan de politiek in Den Haag is deze week dan ook luid en volstrekt helder: stop per direct met het rekken van tijd en bied de inwoners eindelijk absolute duidelijkheid. De steeds verder uitgestelde besluitvorming trekt inmiddels een onmenselijk zware wissel op de gemeenschap. Moerdijk eist dat de Tweede Kamer ingrijpt: óf het dorp wordt onvoorwaardelijk en leefbaar beschermd, óf men hakt alsnog de pijnlijke knoop definitief door.