Leon Verdonschot: 'Burgemeester Schouten wordt opgeroepen om de uitnodiging aan de Israëlische ambassadeur te verscheuren'

Beste burgemeester Schouten van Rotterdam,

In uw stad wordt op 30 juli de Holocaust herdacht bij Loods 24, nabij het Joods Kindermonument. Vanuit die locatie begonnen op 30 juli 1942 de deportaties van Joodse Rotterdammers. Het Joods Kindermonument vermeldt alle namen van Rotterdamse Joodse kinderen die werden gedeporteerd en vermoord. Dat waren er 686. Het programma van de herdenking bestaat uit enkele toespraken, gevolgd door twee minuten stilte, en het leggen van kransen. De eerste toespraak geeft u, de tweede wordt gegeven door de ambassadeur van Israël, Zvi Aviner Vapni.

Enkele actiegroepen en de partijen Denk en Partij voor de Dieren hebben u nu opgeroepen om de uitnodiging aan de Israëlische ambassadeur te verscheuren en hem te verbieden te komen spreken. Komt hij toch, dan zou u zélf moeten wegblijven.

Hun eis is dus dat de burgemeester van de tweede stad van ons land, de stad die rond het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog na Amsterdam en Den Haag de meeste Joodse inwoners had, wegblijft bij de herdenking van de moord op 6 miljoen Joden. Tenzij de man níét komt spreken die de staat vertegenwoordigt die rechtstreeks voortkwam uit de Holocaust; het enige land in de hele wereld waar Joden zich na de Tweede Wereldoorlog zich nog veilig voelden. 

‘Dat Joden niet mogen herdenken op hun eigen voorwaarden, onderstreept de pure Jodenhaat die onder deze oproep ligt’

Een populair cliché onder activisten van de organisaties die u hebben aangeschreven, is dat kritiek op Israël niks te maken heeft met antisemitisme. Dat sommige van die organisaties openlijk sympathiseren met Hamas, weerlegt die claim al. Maar dat Joden niet eens de moord op hun eigen familie en de poging tot uitroeiing van hun eigen volk mogen herdenken op hun eigen voorwaarden, onderstreept de pure Jodenhaat die onder deze oproep ligt. 

Tijdens uw installatie als burgemeester in 2024 hield u een sterke speech, waar u terecht veel lof voor kreeg. U haalde een persoonlijke herinnering, aan het moment waarop u als jonge student onverwacht zwanger werd en hulp van onbekenden kreeg: ‘Die wisselwerking – die wederkerigheid – staat voor mij symbool voor de Rotterdamse zielskracht. Ik was bevoorrecht deze te mogen ervaren. Dit wens ik iedere Rotterdammer toe. En daar ga ik me iedere dag voor inzetten. Het is die Rotterdamse ziel die, inderdaad, sterker wordt door strijd.’ U had het ook over de hoognodige vrijheid in uw stad voor Joden, moslims en queers om openlijk zichzelf te kunnen zijn.

Welnu. Die Rotterdamse zielskracht is nu hard nodig om Joden openlijk te laten herdenken zoals en met wie zij dat willen. Die strijd zal daar voor nodig zijn. Van u. Daarvoor is nodig dat u niet bang bent om stelling te nemen, en dat u zich aan uw woord houdt. Het is dan ook een geruststelling dat u afgelopen week blijk gaf van beide kwaliteiten, door ondanks uw hoogtevrees aan een touw van de Euromast af te dalen.