Column

Foute Jongens: 'Het maakte me geen reet meer uit wie dit WK ging winnen'

Na een WK waaraan geen einde leek te komen, moeten de Foute Jongens toch even hun gram kwijt over dit megalomane evenement en de onwaarschijnlijke samenzweringstheorieën die gaandeweg het toernooi loskwamen.

Column Foute Jongens
WK Voetbal

ROB: Als ik terugkijk op mijn leven, mijnheer Van Amerongen (een andere keuze heb ik als hoogbejaarde niet, wil ik in de toekomst kijken, dan stuit ik op een muur met een poort die door een veelbetekenend grijnzende man met een zeis wordt bewaakt), dan zie ik best wel een paar leuke dingen, maar ook veel verprutste periodes.

In retrospectief stel ik mezelf daar vragen over, stuk voor stuk varianten op: had ik net als Robert Frost een minder voor de hand liggend pad moeten volgen? ‘I took the one less traveled by, and that has made all the difference,’ dichtte deze Amerikaan in The Road Not Taken, dat in Nederland vooral vermaardheid verwierf nadat de toenmalige PvdA-leider Wouter Bos het als zijn leidraad had geopenbaard.

Waarom nam ik de afgelopen dikke maand ook niet ‘the road less traveled by’, bijvoorbeeld in de vorm van het herlezen van de Odyssee van Homerus, het oerboek dat dankzij de meesterlijke verfilming door Christopher Nolan ineens weer helemaal hot is? Ik sloeg toch weer ‘the road much traveled by’ in. Voetbalverdwazing maakte zich van mij meester. In de VS, Canada en Mexico werd het WK 2026 afgewerkt en ik zat onthutsend vaak voor de kwelbuis, óók nadat Oranje in een veel te vroeg stadium uitgerekend door de Mocro’s was uitgeschakeld.

Goedbeschouwd was deze editie van het wereldkampioenschap voetbal een walgelijk evenement, dat iets te nadrukkelijk naar corruptie riekte, ofschoon ik weiger mee te gaan in al die door algoritmes gestimuleerde, uit de duim gezogen verhalen over de bevoordeling, door de FIFA aan de arbiters opgelegd, van Argentinië in het algemeen en van Lionel Messi in het bijzonder. Ik geloof daar domweg niet in.

'Van mij mochten de Vikingen van Noorwegen het WK winnen, maar dan zou ik meteen door Sander Schimmelpenninck zijn afgeserveerd als domrechtse fascist'

Wat ik mij wél afvraag is wat de mensen bezielde die uitspraken waarmee dat werd gesuggereerd zomaar in de mond legden van Zlatan Ibrahimovic, José Mourinho en andere voetbalgrootheden, die in werkelijkheid helemaal niets van die strekking zeiden. Het geschiedde ontelbare malen op de socials en de anonieme trollen die voor die verzinsels verantwoordelijk waren werden opvallend vaak vanuit landen met een islamitische persuasie (Iran, Algerije, Egypte) aangestuurd. Het leek wel of de persdienst van Hamas was ingezet.

Zeker, er waren mooie wedstrijden bij, toch durf ik ook in dit geval over een verprutste periode te spreken. Het was allemaal veel te megalomaan, met die 48 deelnemers (FIFA-baas Gianni Infantino speelt inmiddels zelfs al met het plan om er 64 van te maken). Het was ook te poenerig, met die buitensporige entreeprijzen en die krankzinnige dehydratatiepauzes ten behoeve van de commercie halverwege beide helften. En het was dus te corrupt.

Alleen al het feit dat het überproleet Donald Trump in een eentweetje met Infantino lukte – hij maakte er zelfs schaamteloos melding van – om de schorsing van de Amerikaanse spits Folarin Balogun ongedaan te maken, had mij moeten doen besluiten om mij niet langer op dat WK aan de overkant van de grote plas te richten, maar op Odysseus’ barre, twintig jaar vergende terugreis naar Ikatha.

Dat was pas bijzonder, mijnheer Van Amerongen!

Gianni Infantino en Donald Trump tijdens het WK.

ARTHUR: Don Roberto, ik heb een bloedhekel aan kantoorklerken die de hele dag met oneliners en aforismen van Johan Cruijff strooien, maar ik kom toch even aankakken met een banale voetbalwijsheid en wel van Gary Lineker, die na de uitschakeling van Engeland door West-Duitsland op het WK van 1990 verzuchtte: ‘Football is a simple game; 22 men chase a ball for 90 minutes and at the end, the Germans win.’

Das war einmal, Jungchen. Vroeger kon ik dolblij worden als Duitsland verloor, maar nu voelde ik slechts medelijden. Man man, wat haatte ik de tronies van Horst Hrubesch (Das Ungeheuer), Rudi Völler, de arrogante Beierse rotkop van Lothar ‘Schwalbe’ Matthäus en verder natuurlijk Oliver Kahn en Andreas Brehme. Nu herinnert alleen Nick Woltemade met zijn zuurkoolbakkes aan de tijd van de lelijke moffen, onze ultieme angstgegners, maar volgens mij is Nick een schat van een gozer die oude vrouwtjes helpt bij het oversteken.

Ik wilde trouwens helemaal niet naar de wedstrijden kijken omdat ik net als jij de FIFA haat. Maar ik ben natuurlijk geen Teun van de Keuken die in het op sterven na dode blaadje Vrij Nederland ter meerdere eer en glorie van zichzelf brulde dat Nederland het WK moest boycotten. Ik weet zeker dat die fatsoensrakker terwijl hij een Lotte Houwink ten Cate-achtige (hij schopte een buitenechtelijk kind bij deze kijfzieke feministe) actie ondernam, stiekem naar Nederland-Tunesië keek.

Ik geloof trouwens net als jij ook helemaal niet in al die samenzweringstheorieën op X, bijvoorbeeld dat de Argentijnen in de finale kwamen omdat de Mossad en de Joden van Buenos Aires dat eisten. Dat volslagen gelul komt uit de koker van mohammedaanse landen als Egypte en Marokko. Ik was trouwens altijd een Argentinië-gek en dol op Diego Maradona. Nog regelmatig kijk ik op YouTube naar de schitterende documentaire over hem van de Servische filmmaker Emir Kusturica. Een vriend van mij in Rio de Janeiro, Leo Wery, deed de productie daarvan.

Overigens woonde ik in de Cidade Maravilhosa tijdens het WK 2010, en huilde ik van geluk toen we van Brazilië wonnen. Kort daarna vloog ik met toenmalige Spaanse vriendin Paula naar Madrid, voor de bruiloft van haar broer. Ik zag de finale tegen Spanje daar in een bomvolle kroeg en werd bijna gelyncht na de karatetrap van Nigel de Jong.

Daarna verloor ik mijn interesse in voetbal en het maakte me ook geen reet meer uit wie dit WK ging winnen. Het liefst de Vikingen van Noorwegen natuurlijk, maar dan zou ik meteen door Sander Schimmelpenninck zijn afgeserveerd als een domrechtse fascist. Ik vond Haaland echt de koning van dit WK, en niet Messi met al die inktvlekken op dat lijf. Het zal me niks verbazen als hij een aarsgewei heeft, in de wereld van de porno ook wel bekend als de trampstamp. 

Op X zag ik trouwens een geweldig twiet met de tekst: ‘Why doesn’t Argentina have more Black players in the World Cup? Because we are a country, not a Disney movie.’

Eat that, Teun van de Neuken en SS Schimmeldwerg!


Je hebt zojuist een premium artikel gelezen.

Online onbeperkt lezen en Nieuwe Revu thuisbezorgd?

Abonneer nu en profiteer!

Probeer direct
Nieuwe Revu 31 NL Beeld / Avalon