Door: jwevertz
Artikel
3

De PvdA discrimineert zichzelf kapot

De PvdA gaat kapot en dat is een goede zaak. Tweede Kamerleden Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk verlieten vorige week hun f...

De PvdA gaat kapot en dat is een goede zaak. Tweede Kamerleden Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk verlieten vorige week hun fractie, omdat ze het niet eens zijn met het beleid van vicepremier Lodewijk Asscher. De twee heren, beiden van Turkse afkomst, menen dat Asscher zich schuldig maakt aan uitsluitingspolitiek, in het bijzonder door een onderzoek in te stellen naar Turkse organisaties die een twijfelachtige rol in het integratieproces zouden hebben vervuld.

De PvdA heeft jarenlang niets anders gedaan dan mensen uitsluiten, maar daar hoor ik de twee relschoppers niet over. Kuzu en Öztürk begrijpen niet dat ze hun zetel in de Kamer te danken hebben aan discriminatoir beleid van hun voormalige partij. De PvdA heeft gemiddeld zo’n vijf allochtonen in de Kamer die niet op basis van kwaliteit worden geselecteerd, maar in eerste plaats vanwege hun afkomst. Dat zit zo: Turken en Marokkanen nemen voorkeurzetels mee. Vaak ronselen ze die in moskees en andere instellingen met een etnisch profiel, en daarmee zijn ze aantrekkelijk voor een deel van de politieke partijen.

De PvdA is uitblinker in deze opportunistische vorm van zieltjes winnen. De kwaliteit van politici is niet belangrijk: als het verhaal maar verkoopt. Hoewel er veel betere opties zijn, mensen met meer knowhow en kwaliteit, krijgen types als Kuzu en Öztürk een blauwe stoel in het parlement, omdat ze aansprekende figuren zijn voor hun electoraat – een groep allochtonen die normaal gesproken niets met politiek heeft. Dat is pas uitsluitingspolitiek!

Iedereen met een beetje verstand zag van mijlenver aankomen dat deze heren bad news zijn. Het duo laat zich in met dubieuze organisaties en behartigt voornamelijk de belangen van conservatieve Turken in Nederland. Bovendien sympathiseren zij openlijk met Erdogan en werken zij nauw samen met moslimorganisaties die niet van onbesproken gedrag zijn. Ik denk aan de Grijze Wolven en Milli Görüs, een politiek-islamitische beweging.

De PvdA heeft er maling aan - alles voor extra zetels - of zou die club ondertussen zo amateuristisch in elkaar steken dat er geen screening van potentiële parlementariërs plaatsvindt? De partij is al een tijd het spoor bijster en verkeert in een identiteitscrisis. Zouden Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk trouwens überhaupt weten wat sociaaldemocratie behelst? Ik vrees van niet. In elk geval hebben ze wel gelijk als ze zeggen dat de Partij van de Arbeid hen monddood wil maken. Als je als partij de lusten van de allochtonen wil, de stemmers, dan moet je ook naar hen luisteren.

De twee deserteurs gaan zelfstandig verder. Nu zullen wij hun ware gezichten zien, voor zolang het duurt natuurlijk, want bij een volgende verkiezing zijn ze kansloos: niemand stemt op een bende incapabele allochtonen. Die paar duizend voorkeurstemmen zetten uiteindelijk weinig zoden aan de dijk als er een nieuwe partij wordt opgericht. Het ergste is dat de PvdA tegen die tijd natuurlijk ook aan de verkiezingen meedoet en dan weer een nieuw blik allochtonen heeft opengetrokken dat hun achterban moet bedienen.

En als het zover is, wanneer de nieuwe PvdA-allochtonen in de Kamer zijn geïnstalleerd, zal er ongetwijfeld weer een hoop tumult ontstaan over de kwaliteit, nevenactiviteiten en belangen van deze verse krachten. Iemand van de partij vertelde me ooit dat ze een representatieve afspiegeling van de maatschappij willen zijn. In dat geval zijn ze heel goed op weg: onze samenleving kent een hoop losers. En gek genoeg zijn ze altijd welkom bij de Partij van de Arbeid.

Valt Lodewijk Asscher dan niets te verwijten? Natuurlijk wel. Dat blijft een hautaine kakker die heel goed de tweespalt binnen zijn partij symboliseert. Enerzijds willen de sociaaldemocraten de belangen van minderheden vertegenwoordigen, maar aan de andere kant doen ze hijgerig mee aan het stigmatiseren van een grote groep allochtonen. Toen Motivaction vorige week schreef dat negentig procent van de Turken tegen het Kalifaat is maar vóór IS, mocht Asscher reageren. Hij sprak niet over de vreemde tegenstelling in deze cijfers, maar zei dat hij actief ging onderzoeken. Ja, ja, de PvdA en onderzoek, dat belooft wat.