Door: jwevertz
Artikel
3

Een rondje langs de foutste tenten van Amsterdam

[caption id="attachment_14733" align="aligncenter" width="600"] Foto: Sander Nieuwenhuys[/caption] Rijksmuseumbaas Wim...

Foto: Sander Nieuwenhuys

Rijksmuseumbaas Wim Pijbes vindt Amsterdam ‘vuig en vies’. Maar wat is daar mis mee? Nieuwe Revu’s gids Mark Koster leidt je langs de foutste tenten waar we stiekem allemaal weleens naartoe willen.

Barretje Hilton Barretje Hilton was ’s lands eerste hangout voor anarchistische artiesten, stoute beurshandelaren, doorgedraaide drugsgangsters en voetballers met een drank- en drugsprobleempje. Herman Brood nuttigde aan de bar zijn ontbijt in de vorm van Grand Marnier met melk, cokeliefhebber Wim Kieft werd er recent weleens katterig wakker na een laveloze nacht in de suite van John & Yoko.

Meest beroemd werd het Amsterdam Hilton natuurlijk doordat Godfather Klaas Bruinsma er op 27 juni 1991 op de stoep werd geliquideerd nadat hij in de nabijgelegen discotheek Juliana’s een laatste wilde nacht had doorgehaald.

Penoze De heren van de oude penoze zaten hier graag, maar ze zijn er zelden meer te vinden, vooral omdat ze niet meer komen opdagen als gevolg van te veel kogels in hun lijf, ouderdom of opname in het gevang. De status van Barretje Hilton is tanende. Natuurlijk zit er nog weleens een ondernemer met een vlekje. De van belastingoplichting verdachte Henk Keilman mocht er graag een glas Sancerre heffen in een van de zitjes en de stoerste musicalactrice van het land Lone van Roosendaal laat zich er graag interviewen.

Harry Mens kon je er in de lente altijd aantreffen als hij met een schrijfmap op zijn schoot zat om gasten te enthousiasmeren om een paar pr-minuten bij hem in te kopen in zijn programma Business Class. En ander tegenvallertje: Roberto Payer, de Italiaanse gastheer van het Hilton, heeft een transfer gemaakt naar het Waldorf Astoria. Tussen al de non-descripte types viel de tiptop geklede locatiebaas altijd op door zijn voorkomendheid, zijn kennis van etiquette en zijn talent om geen onderscheid te maken tussen mis, fout en ronduit crimineel.

We gaan verder, mensen. We kunnen lopen naar de volgende plek.

Lexington Opvolger van Barretje Hilton leek even Lexington te worden, de uitspanning aan de Willemsparkweg. Halverwege het vorige decennium was het er een komen en gaan van boevige beursbengels, ondernemers met boze schuldeisers, maffiamaatjes & maffiameisjes en wijlen Willem Endstra met zijn voluptueuze Anita.

In ‘Lex’ bedachten beroepscriminelen Sam Klepper (zie ook Gelderlandplein) en John Mieremet afpersmogelijkheden, vertelde Mieremet ooit in een roemrucht gesprek aan John van den Heuvel van ?De Telegraaf: ‘Klepper en ik waren de drugshandel zat. We hebben toen een plan uitgewerkt om zakenmensen te chanteren. De tactiek kwam erop neer ?dat via Willem Endstra contact werd gelegd met vermogende vastgoedhandelaren die veel samenkwamen in Lexington.

Op zeker moment werd dan het verhaal opgehangen dat Sam en ik het op een bepaalde zakenman hadden voorzien. Heineken-ontvoerder Willem Holleeder, die ook in het complot zat, kwam met een oplossing: hij kon zogenaamd voorkomen dat er geweld zou worden gebruikt, maar dan moest er wel grof worden betaald.’

'Dubieus' We moeten voorzichtig zijn om Lexington, dat tegenwoordig Willemsparkweg heet, als ‘dubieus’ af te schilderen. Oud-eigenaar Huis in ’t Veld, de schoonvader van oud-voetballer Richard Witschge, is er allergisch voor dat hij wordt gelinkt aan de voormalige columnist van dit blad en Mieremet.

Wie er tegenwoordig een bezoek brengt, kan Richard Witschge er nog steeds aantreffen, iets gezetter, maar nog altijd goedgeluimd en vol Amsterdamse bravoure. Hij is tegenwoordig mede-eigenaar, want hij heeft het belang van zijn schoonvader overgenomen. En – dat is een trendbreukje – je kunt er tegenwoordig aanbotsen tegen gesoigneerde intellectuelen, zoals Rinus Ferdinandusse. Wie dát is? Dat is de oude hoofdredacteur van Vrij Nederland, een weekblad dat altijd kritisch rapporteerde over de coterie rondom het café. De seniore Ferdinandusse mag graag een praatje maken met de jongedames achter de bar. Zo zie je maar weer! Alleen maar nette mensen daar.

Loop je even verder?

De hele reportage lees je deze week in Nieuwe Revu!

Het hele verhaal staat in de nieuwste editie van Nieuwe Revu. Deze ligt vanaf 13 augustus in de winkels. Nieuwe Revu is ook online los te bestellen. Daarnaast verschijnt Nieuwe Revu ook op de iPad via de app van Tijdschrift.nl. Downloaden doe je hier. Ook eerder verschenen nummers zijn daar te downloaden.