Door: jeroendehaas
Artikel
3

Hugo Borst is blij dat Oranje de WK-finale verloor

Zijn biografie over bondscoach Louis van Gaal is hard op weg een sportieve bestseller te worden. En in juni maakt Hugo B...

Zijn biografie over bondscoach Louis van Gaal is hard op weg een sportieve bestseller te worden. En in juni maakt Hugo Borst (51) als geliefde en gevreesde voetbalanalist zijn comeback in het WK Journaal. Eenmalig, welteverstaan. 'Televisie is een prachtig medium, maar het hele circus dat erbij hoort, kan me gestolen worden', vertelt Borst deze week in Nieuwe Revu. 'Er kleeft aan dit medium ook een hijgerigheid en aanstelleritis die ik niet trek.'

'Ik reageer nogal heftig op de reacties die mijn verschijning op tv losmaakt. Voordat je het weet, ben je de zoveelste BN'er die zich zo nodig moet vergalopperen aan een mening over iets waar-ie geen verstand van heeft of iemand anders. Voor mijn psychisch welbevinden is het beter dat ik zo min mogelijk op tv kom.'

Borst vertelt in Nieuwe Revu over zijn haat-liefde-verhouding met Louis van Gaal. Over die passage in het boek waarin Van Gaal zo hard schreeuwt tijdens de training, dat zijn kunstgebit eruit vliegt ('Vind je dat te hard?'). Over de aanpak van Van Gaal die slopend slopend zijn voor spelers die al wat ouder zijn en meer durven uit te gaan van hun eigen kracht. En ook over waarom Van Gaal misschien Wesley Sneijder niet meeneemt naar het WK in Brazilië omdat hij de nummer 10 wantrouwt.

Over dat WK heeft Borst wel wat eigen ideeën. Hij hoopt ‘dat het weer ouderwets ongezellig wordt in Brazilië tussen Van Gaal en de media'. 'En dat we dan in de achtste finale eruit vliegen. Ik zou het helemaal niet erg vinden als we naar huis moeten met attractief voetbal tegen Brazilië dat als gastland natuurlijk koste wat kost in het toernooi moet blijven. Of nog erger: dat we volkomen onverdiend verliezen of zelfs genaaid worden door een Aziatische scheidsrechter die, naar later blijkt, wordt aangestuurd door een goksyndicaat in Hongkong. Alles beter dan geraffineerd, mazzelend, berekenend en schoppend de finale halen, zoals in 2010 gebeurde', zegt Borst.

Blij met verlies in 2010 'Hier spreekt een ouderwetse romanticus die zijn hart voor altijd heeft verpand aan mooi voetbal. Stel nou dat die bal van Robben in de WK-finale tegen Spanje er wel in was gegaan. Ik moet er niet aan denken. Dan zouden we met vreselijk betonvoetbal en wat mazzel wereldkampioen zijn geworden. En dan zou Bert van Marwijk ineens de geschiedenis zijn ingegaan als een wereldtrainer. We hebben het dan wel over dezelfde coach die bij Feyenoord niet helemaal serieus gevonden werd en in 2002 de UEFA Cup won vooral dankzij individuele bevliegingen van Pierre van Hooijdonk. Om maar te zwijgen van Mark van Bommel, captain van Oranje in 2010. Die zou met een wereldtitel op zak een lange neus trekken richting Van Gaal en Cruijff als hartstochtelijke pleitbezorgers van aanvallend en voetbal in de stijl van de Hollandse school.'

'Natuurlijk hoop ik dat Nederland ver komt. Lukt dat niet, dan word ik openlijk supporter van het Duitse team. Dat speelt sprankelend en aanvallend voetbal en barst van jong talent. Wij hebben ze vijftien jaar geleden op het spoor gezet van investeren in jeugdopleidingen en dat hebben de Duitsers zo goed en grondig overgenomen dat ze voorlopig op de rest van de wereld vooruit lopen. Duitsland zal in elk geval nooit meer naar het afgrijselijke resultaatvoetbal teruggaan van de Mannschaft van vroeger.'

Het volledige interview staat in de nieuwste editie van Nieuwe Revu. Deze ligt vanaf 19 maart in de winkels. Nieuwe Revu is ook online los te bestellen. Daarnaast verschijnt Nieuwe Revu ook op de iPad via de app van Tijdschrift.nl. Downloaden doe je hier. Ook eerder verschenen nummers zijn daar te downloaden.