Door: Danny Koks
Artikel
7

Longread | Anthony Weiner: de politicus die over zijn eigen lul struikelde

Anthony Weiner (52) is alweer toe aan zijn derde sextingschandaal. Zijn politieke loopbaan was al naar de kloten, zijn h...

Anthony Weiner (52) is alweer toe aan zijn derde sextingschandaal. Zijn politieke loopbaan was al naar de kloten, zijn huwelijk nu ook. Over de faliekant mislukte poging van ‘Carlos Danger’ om de burgemeester van New York te worden, draait binnenkort de even briljante als gênante documentaire Weiner in de bioscoop.

Fotografie Getty Images

Pornoacteurs en dildomodellen daargelaten, zijn nogal wat mannen onzeker over hun pik. Is ie te klein, te groot, te dik, te dun, te krom, te recht, gaat ie altijd te vroeg af of juist te laat? Anthony Weiner is niet zo’n man. Die is megatrots op zijn apparaat. Wat verwacht je ook anders met zo’n voornaam (weiner is een Engels synoniem voor de jongeheer)? Anthony haalt hem te pas en te onpas tevoorschijn. Niet in het openbaar, dat zou geen slimme actie zijn voor iemand die tot voor kort gold als een van de grootste politieke talenten van Amerika.

Maar Anthony fotografeerde zijn weiner wel vaak, en met die dick pics probeerde hij de vrouwtjes een beetje op te geilen. Wat natuurlijk ook niet slim is voor een politicus. Zeker niet omdat Anthony gewoon getrouwd is.

Of was, beter gezegd. Nadat Anthony’s telefoonflirts vorige week aan het licht kwamen, gooide zijn beeldschone echtgenote Huma Abedin (40) definitief de handdoek in de ring. Na jarenlange pogingen hun huwelijk te redden, heeft zij nu definitief de echtscheiding in gang gezet.

De New York Post maakte het verhaal vorige week wereldkundig. De politicus blijkt voor de zoveelste keer met een vrouw pikante sms’jes en foto’s heen en weer te hebben gestuurd. Sexting dus, en het zou al meer dan anderhalf jaar aan de gang zijn. De vrouw stapte zelf met de berichtjes en dick pics naar de tabloidkrant. Op een van de foto’s ligt Weiner in bed, zijn geërecteerde penis duidelijk zichtbaar in zijn boxershort. ‘Er is net iemand bij me in bed geklommen,’ schreef hij erbij. Dat bleek zijn vierjarige zoontje Jordan te zijn.

Het was koren op de molen voor de New York Post, dat Weiner al op de korrel heeft toen hij zichzelf in 2011 voor de eerste keer ernstig in verlegenheid bracht met een uitgelekte dick pic. Sindsdien staan chocoladeletterkoppen op de voorpagina als Weiner Exposed, Weiner Is Too Hard To Stop, Weiner’s Second Coming, Hide The Weiner en Weiner Shows Off His Little One (toen hij met zijn pasgeboren zoontje poseerde) garant voor een dikke plus in de losse verkoop.

Schuimbekken

Democraat Anthony David Weiner, geboren in 1964 in Brooklyn, New York, met een advocaat als vader en een wiskundelerares als moeder, klom via de gemeentepolitiek omhoog om op 3 januari 1999 te worden beëdigd als lid van het Huis van Afgevaardigden. Daar maakte hij snel naam als een bijzonder bevlogen politicus, die zich onder andere inzette voor betaalbare gezondheidszorg voor iedere Amerikaan. Legendarisch is zijn speech uit de zomer van 2010 toen hij in het Huis schuimbekkend Republikeinen de huid vol schold die tegen de 9/11 Health And Compensation Act wilden stemmen. Deze wet regelde de vergoeding van medische kosten voor de brandweerlieden en politiemensen die ziek waren geworden als gevolg van hun reddingswerkzaamheden direct na de aanslagen op de Twin Towers.

Die bevlogenheid had ook zijn keerzijde. Het meubilair vloog regelmatig door zijn kantoor als Anthony Weiner weer eens uit zijn vel sprong. Geen enkel Congreslid kreeg dan ook zoveel ontslagbrieven van zijn eigen personeel onder ogen als hij. Toch leek niets een glansrijke politieke carrière in de weg te staan. Zeker niet toen hij zich in 2009 verloofde met de Indiaas/Pakistaanse Huma Abedin, de rechterhand van Hillary Clinton, met wie hij een jaar later trouwde.

Amper twaalf maanden later leek het huwelijk al op de klippen te lopen. Weiner had een foto van zijn penis verstuurd naar een 21-jarige studente uit Seattle. Via zijn openbare Twitter-account. Hoewel hij de foto vliegensvlug had verwijderd, was het kwaad al geschied: screenshots van zijn post werden opgepikt door de Amerikaanse media en binnen 24 uur was Anthony Weiner het middelpunt van een groot politiek schandaal. Weiner ontkende aanvankelijk, en suggereerde zelfs dat politieke opponenten mogelijk zijn account hadden gehackt om hem in diskrediet te brengen.

Maar hij begreep al snel dat liegen geen zin had en belegde twee weken later een persconferentie in zijn thuisstad. Daar bekende hij de laatste drie jaar met ‘ongeveer’ zes vrouwen expliciete berichtjes en foto’s te hebben uitgewisseld via Twitter, Facebook en e-mail. Soms mondde dat uit in telefoonseks, maar tot een ontmoeting kwam het nooit, verklaarde hij. Verder zei Weiner zich ‘diep te schamen’ voor zijn ‘ontzettend domme daden’ en de pijn en schande die hij niet alleen zijn kiezers, maar vooral zijn echtgenote Huma had berokkend. Een week later volgde hij president Obama’s advies op, die in een interview tegen NBC News zei: ‘Als ik Weiner zou zijn, was ik opgestapt.’

Vergeven & vergeten?

Josh Kriegmans documentaire Weiner pikt de draad op als de politicus die uitgroeide tot het nationale pispaaltje een nogal stoutmoedig plan heeft opgevat om zijn politieke carrière nieuw leven in te blazen. Anthony Weiner wil Michael Bloomberg opvolgen als de nieuwe burgemeester van New York en kondigt in april 2013 zijn kandidatuur aan. Aanvankelijk geeft niemand hem een schijn van kans. Logisch ook, wie wil er een man aan het roer hebben die zo graag met zijn pik loopt te pronken? Toch lijkt hij met het kleine campagneteam dat hij om zich heen heeft verzameld, het onmogelijke voor elkaar te boksen: de New Yorkers beginnen hem zijn misstap te vergeven. Fouten maken we immers allemaal en een politicus is ook maar een mens van vlees en bloed, geen robot. Bovendien, zijn vrouw Huma heeft hem een tweede kans gegeven, dus waarom de stad niet? In de populariteitspolls kruipt hij omhoog en overvleugelt hij zelfs de gedoodverfde favoriet, Bill de Blasio. In de metro van en naar zijn campagnekantoor krijgt hij niet langer vuile blikken van zijn medereizigers, maar schouderklopjes en bemoedigende knikjes.

Shit hits the fan op 23 juli 2013 wanneer website The Dirty een nieuw sextingschandaal van Weiner de wereld inslingert. Van eind 2012 tot april 2013, toen hij zijn kandidaatschap voor de burgemeesterspost aankondigde, heeft hij pikante berichtjes en foto’s uitgewisseld met Sydney Leathers, een 22-jarige serveerster uit Las Vegas. Hij deed dat onder het alias van Carlos Danger, maar een beetje kenner herkent de penis in kwestie direct als die van Weiner.

De burgemeesterskandidaat doet een vlucht naar voren en belegt in allerijl een persconferentie. Met zijn vrouw Huma aan zijn zijde, kruipt hij voor het oog van de nieuwscamera’s opnieuw door het stof. Weiner komt ook met wonderlijk nieuws: hij zal zich niet terugtrekken uit de strijd om de volgende burgemeester van New York te worden.

Het McDonald’s-plan

Nog wonderlijker is dat hij Josh Kriegman toestemming geeft om alles te blijven filmen. De camera legt de frontale crash van Weiner haarfijn vast. We zien de pijnlijke stiltes die er in de keuken vallen tussen Anthony en Huma terwijl hun pasgeboren zoontje huilt om een flesje, en hoe Huma zich daarna terugtrekt in de slaapkamer om even alleen te zijn. We zien hoe Anthony in zijn woonkamer het boetekleed aantrekt ten overstaan van zijn verbouwereerde campagneteam en hen de onmogelijke vertrouwensvraag stelt: ‘Geloven jullie nog in mij en deze verkiezingen?’ We zien hoe de pers hem aan stukken scheurt. Hoe zijn kiezers hem uitkotsen.

En we zien hoe Sydney, de serveerster uit Las Vegas, zich laat opnaaien door de immer op sensatie beluste Howard Stern. De radio-dj weet haar zo gek te krijgen om Weiner buiten op te wachten bij de bar waar hij op de verkiezingsavond het handjevol mensen toe zal spreken dat hem is blijven steunen. Doodsbenauwd voor een confrontatie tussen haar en Weiner terwijl de pers er met zijn neus bovenop staat, zet het campagneteam hun ‘Mcdonald’s-plan’ in werking. Dat komt erop neer dat de politicus en zijn gevolg het fastfoodrestaurant naast de bar in vluchten en een sprintje trekken naar de achteruitgang, om zo alsnog ongezien de bar te bereiken. Dat lukt deels, want meerdere cameracrews én Sydney Leathers sprinten achter hem aan de trap op, waar de deur net voor hun neus in het slot valt.

Daarmee eindigt een politieke documentaire die je in meerdere opzichten ademloos achterlaat. Een must-see van een clusterfuck, die door Weiner’s meest recente sextingschandaal en zijn aanstaande echtscheiding een totaal nieuwe lading krijgt.