Door: Jaime Donata
Artikel
14

Longread | Help, mijn vriendin is escortgirl

Hij werkt als advocaat bij een duur kantoor ergens in Amsterdam, zij doet ‘iets in de culturele sector’. En o ja, zo nu...

Hij werkt als advocaat bij een duur kantoor ergens in Amsterdam, zij doet ‘iets in de culturele sector’. En o ja, zo nu en dan laat zij zich neuken door vreemde mannen die daarvoor betalen. Op bezoek bij Sebastian en Anne. ‘Het is altijd al een fantasie geweest om seks met vreemden te hebben.’

Illustratie Kakhiel

Als je Sebastian en Anne over straat ziet lopen, zien ze eruit als een doorsnee well-to-do-stelletje. Hem zou je omschrijven als keurig en ietwat oubollig, haar als een bleekblozend Bridget Jones-meisje en toch ook een beetje kosmopolitisch. Anne zou met haar maillot, parelcollier en crèmekleurige kasjmier coltrui niet misstaan op de Champs-Élysées, waar ze als geboren Parisienne ook is opgegroeid. Nu zit ze met opgetrokken benen en een kop warme chocolademelk op de bank, tegen haar vriend aan gekropen, te knabbelen van een authentieke Nederlandse krentenbol. Niets doet vermoeden dat Anne gisternacht is blijven slapen in het Amstel Hotel, bij een wildvreemde Canadees die een slordige 1000 euro heeft neergeteld voor een girlfriend experience met de vriendin van mijn oude jaarclubgenoot.

Mijn eigen maag draait zich om als ik eraan denk. Hoe moet dit zijn voor Sebastian, vraag ik mijzelf af. En daarom zit ik hier ook. Om te praten over hoe het is als je vriendin een escort is. Sebastian: ‘Ik moet je eerlijk zeggen, ik heb je gebeld omdat ik er zelf ook met iemand over moest praten. Hoe open-minded ik ook ben: het is niet iets dat ik zomaar met iedereen kan en wil bespreken.’

Anne, die met haar Mona Lisa-glimlach naast hem zit, legt haar hand op zijn knie en kust mijn vriend in zijn nek. Een rossig boblijntje, twee dromerige azuurblauwe ogen – ze straalt een engelachtige onschuld uit van een piepjonge Mia Farrow. Maar toch schiet het woord ‘femme fatale’ door mijn hoofd. Al weet ik dat de twee zielsveel van elkaar houden. Dat moet wel.

Seksuele exclusiviteit

Sebastian: ‘Kijk nou naar haar. Zo mooi. Het zou toch waanzin zijn om dit alleen voor jezelf te willen houden?’ Ik grijns, ergens in mijn hoofd is er een stemmetje dat zegt dat mijn vriend gelijk heeft. Een vriendin als Anne heb je nooit helemaal voor jezelf. Het is onmogelijk. Maar als het mijn vriendin was, zou ik gek worden van jaloezie. Sowieso. Of ze zichzelf nu verhuurde of niet. Sebastian weet nog niet of Annes werk als escort voor hem een dealbreaker gaat worden of niet. ‘Ik weet het nu een paar weken en er zijn wel een paar dingen die ik nog moet processen, denk ik.’

Bij dat laatste kan ik mijzelf alles voorstellen, maar waar ik ook wel benieuwd naar ben is het verhaal van Anne. Hoe gaat zoiets eigenlijk in zijn werk, vertellen dat je een escort bent? En, in godsnaam, waarom escort worden? Anne: ‘Eigenlijk, als ik echt eerlijk ben, is het altijd al een fantasie geweest om seks te hebben met vreemde mannen. Als ik in de tram zit of over straat loop, word ik continu omgeven door seksuele energie. Je kunt je dat als man misschien niet zo voorstellen. Maar als vrouw, als je er goed uitziet en er open voor staat, ben je eigenlijk continu een object van begeerte. Ik trek een bepaald type man aan: het type dat valt op een soort onschuldige puurheid. Die aantrekkingskracht van de onschuld is bodemloos en ik ben daar heel erg bewust van. Maar het is ook dubbel, een opgedrongen keurslijf. Als vrouw is het zo ontzettend sociaal gewenst om jezelf te spiegelen aan die puurheid en kuisheid in de fantasie van mannen. Het is een mindfuck van jewelste, waar bijna alle vrouwen die ik ken onder gebukt gaan. Want ondanks de puurheid die blijkbaar zo aantrekkelijk is, willen mannen diezelfde puurheid toch helemaal kapotneuken. Ik denk trouwens dat mannen hier ook fucked up van raken, maar dan op een andere manier. Ik voel hoe mannen naar me kijken en ik heb besloten om te onderzoeken wat dat met mij doet in plaats van mijn gevoelens weg te drukken.’

Ik kijk naar Sebastian, die bedachtzaam knikt.

‘Ik herken zeker wat Anne hier benoemt. Toen ik haar voor het eerst ontmoette, dacht ik: jezus, dit is het allerliefste en allermooiste meisje dat ik ooit heb gezien. Ik keek vroeger altijd naar van die Japanse tekenfilms van de EO – Nathalie, De Familie Robinson – en ik was altijd verliefd op die onschuldige manga-meisjes met van die grote trillende ogen. En zeg nou zelf, Anne is toch precies de verpersoonlijking van die jeugddroom?’

Ik kan niet anders dan Sebastian gelijk geven.

‘Maar natuurlijk zijn vrouwen ook gewoon seksuele wezens, net zoals wij. Ik heb zelf ook weleens fantasieën gehad over een carrière als gigolo. Waarom zou een vrouw dat niet kunnen hebben? En wat is er mis mee? We moeten echt af van dat reactionaire idee dat seksuele exclusiviteit key is voor een duurzame relatie. Ik zie dat om mij heen overigens wel veranderen, al blijft het in onze kringen wel een gevoelig onderwerp.’

‘Ga maar even zitten’

En toch kan ik mij voorstellen dat het idee dat je vriendin het voor de lol (en voor geld) met andere mannen doet wel even wennen is. Sebastian: ‘Het was wel even een klap in mijn gezicht, ja. Maar het gekke is dat jaloezie niet het eerste is dat speelt. Ik had al wel langer het vermoeden dat Anne er zo nu en dan een buitenrelationeel seksleven op na hield. Dat niet iedere businesstrip puur zakelijk was. Nu blijkt dat mijn intuïtie klopte – behalve dan wat dat zakelijke betreft, haha – is dat eigenlijk ook wel een opluchting.

Het haalt veel onduidelijkheid uit de lucht.’

Anne knikt: ‘We gaan momenteel best door een heftige, intense periode. Maar we voelen ons meer alive than ever. We naderen elkaar nu meer dan we ooit hebben gedaan in wie we werkelijk zijn, zonder façades. Ik doe het nu ongeveer een half jaar en durfde het al die tijd niet te zeggen omdat ik onze relatie niet in gevaar wilde brengen, maar ook omdat ik zelf nog niet helemaal wist hoe of wat ik er nu echt mee wilde. Dat was laf en niet fair. Maar Sebastian had natuurlijk wel iets door. Hij is niet gek. Ik voelde me schuldig, maar wist niet hoe erover te beginnen. Ik was heel ongelukkig toen.’

Ja, inderdaad – hoe begin je erover? ‘Zeg schat, ik moet je iets vertellen. Ga maar even zitten...?’ Sebastian: ‘Ja, zo ging het eigenlijk wel. Nou ja, het begon natuurlijk eerst met een zeikende en mokkende vriendin. Je weet wel, zo van: “Is er iets, ik vind je zo afstandelijk de laatste tijd... Ik heb het idee dat ik geen contact met je kan maken...” En ja, dat was ook zo. Maar toen ben ik ook eerlijk geweest en heb ik gezegd dat ik het idee had dat ze iets voor mij verborgen hield en dat dat de reden was dat ik wellicht wat afstandelijk was.’

Anne: ‘Dat was voor mij het moment dat ik me sterk genoeg voelde om het te vertellen. Nou ja, het duurde uiteindelijk wel een paar dagen voordat ik het echt kon vertellen. Toen heb ik wel gezegd dat er iets was, iets dat hij niet zo leuk zou vinden.’

Sebastian: ‘Nou, dan weet je het wel. Ik heb wel een paar dagen rondgelopen met een steen in mijn maag en er zijn ook wel een paar krachttermen gevallen, maar ik zag dat ze het nog niet kon vertellen. Dus wat moet je dan? Anne is toen een paar dagen bij een vriendin gaan slapen en ik moest sowieso naar een congres in Rotterdam. Dat kwam wel goed uit. Toen heb ik wel even de bloemetjes buitengezet, ja.’

Grenzen opzoeken

En hoe gaat het dan eigenlijk verder in een relatie, nadat je hebt gehoord dat je vriendin een dubbelleven heeft als... ehm? Anne grijnst: ‘Zeg het maar hoor: hoertje.’ Sebastian: ‘Tja, dan moet je wel even een paar dingen met elkaar afspreken. Gek genoeg merk ik dat ik niet zo heel veel last heb van jaloezie nu ik het weet. Dat komt ook omdat ik nu veel meer te weten kom over wat er in dat mooie koppie omgaat. Hoe meer je weet, hoe minder ruimte er is voor allerlei gekke fantasieën, angsten en paranoia. Dingen die ik vaak om me heen hoor in relaties. We hebben wel afgesproken om elkaar alles te vertellen wat we voelen en willen. Nog meer dan dat we al deden. In die zin is deze hele situatie eigenlijk heel therapeutisch en verhelderend, op allerlei vlakken.’

Anne: ‘Seksueel tekort is nooit een issue geweest binnen onze relatie. We kennen elkaar al meer dan vijf jaar en we neuken elkaar nog steeds helemaal the brains out. En er zijn dingen die ik echt alleen met Sebastian doe. Waar ik ook geen behoefte aan heb met andere mannen. Eigenlijk doe ik het echt voor mijn eigen fantasie en voor niemand anders. Ik wil de grenzen opzoeken van mijn eigen seksualiteit en behoefte en wil mijzelf ook mentaal bevrijden uit het toch wel bourgeois keurslijf en alle patriarchale, morele kaders die vrouwen in al die eeuwen hebben geïnternaliseerd. Dit werk is een radicale breuk met alle regels die ik mezelf al mijn hele leven heb laten opleggen door familie, vrienden en de maatschappij, die hypocriet is tot in de haarvaten. De begeerte van een vreemde man windt me op. Een man hoeft niet per se knap te zijn. Ik heb er weleens over nagedacht om een echte affaire te beginnen, maar dat heb ik eigenlijk nooit gedaan. Te tijdrovend, te veel psychologisch gedoe ook. En ik ben ook niet echt op zoek naar liefde en bevestiging naast mijn relatie met Sebastian. Het is meer een soort nieuwsgierigheid naar het nieuwe. Ik zou ook verrassingseieren kunnen gaan sparen, maar dat kost alleen maar geld. Dit levert tenminste nog iets op. In mijn werk doe ik dagelijks dingen tegen mijn zin omdat het moet: aardig zijn tegen mensen die ik echte assholes vind. Dat ervaar ik echt als exploitatie van mezelf. Mijn werk als escort is een hobby en een experience – tenminste, zoals ik het doe. Ik ben er financieel niet van afhankelijk, ben de baas over mijn eigen lichaam en ik doe ermee wat ik wil, wanneer ik wil en met wie ik wil.’

Emotionele afstand

Sebastian kijkt Anne aan en dan naar mij, alsof hij wil zeggen: kijk dan, dat is mijn meisje. En ook ik ben even stil van dit radicaal feministische betoog. Maar wat betekent een dubbelleven als escort in de praktijk? Heeft het geen invloed op hun normale seksleven? Anne: ‘In het begin, ik zal eerlijk zijn, moest ik er wel aan wennen. Sebastian wist van niks – ik wilde eerst uitproberen of het echt wel iets voor mij was – en omdat ik in die zin een dubbelleven leidde, was er toen ook wel wat emotionele afstand van mij uit. En zoiets vertaalt zich lichamelijk door. En daar voelde ik mij dan ook nog eens schuldig over. Terecht ook. Allemaal niet bevorderlijk voor een goed seksleven. Ik heb er wel veel spijt van dat het zo is gelopen, maar achteraf weet ik niet of het anders had gekund. Nu gaat het goed. Sebastian weet nu altijd precies wat ik doe en wanneer.’

Sebastian: ‘Je denkt er wel over na. Ziet het voor je, in je gedachten. Maar ze houdt daar rekening mee door alles te vertellen als ik dat wil en niks te vertellen als ik daar geen zin heb. Haar werk als escort mag niet tussen ons in komen te staan, dat willen we allebei niet. Dat is het Anne ook niet waard. Dus we hebben afgesproken dat ze, als ze thuiskomt na een klant, helemaal beschikbaar is voor mij. Ik mag dan alles doen met haar wat in mij opkomt. Die gedachte maakt veel goed als ik last heb van jaloezie. Het windt mij zelfs ook wel op, die gedachte, en Anne ook. Die mannen worden dan eigenlijk een element in een fantasie van mij en Anne.’

Ik kijk uit het raam van hun mooie appartement aan de Amstel. Het schemert, ik neem nog een slok van mijn kopje thee. Sébastien Telliers La Ritournelle staat op, wat de algehele melancholie nog versterkt. Anne: ‘Het is misschien vreemd, maar voor mij gaat het ook om een ultieme controle over mijn geest en lichaam, het bewust en vrijwillig overnemen van andermans begeerte. Het kan goed zijn dat het spannende er op een bepaald moment af raakt, dan is het gewoon een interessant experiment geweest. Het feit dat Sebastian mij deze vrijheid en fantasie gunt, maakt mij heel erg dankbaar. Ik vind het dan ook niet meer dan normaal dat ik dan ook volledig tegemoetkom aan zijn fantasieën. Het is geven en nemen.’

Sebastian: ‘Voor mij is het belangrijk om te weten dat Anne precies doet wat ze wil en dat ze een beetje voorzichtig is. Ze staat niet ingeschreven bij een escortbureau, dus dat brengt wel een risico met zich mee, denk ik. Maar ze beweert dat ze klanten vooraf altijd goed checkt. Ik ga daar dan maar vanuit. Het is ook een stukje eigen verantwoordelijkheid. Maar als iemand haar ooit iets aan zou doen, dan heeft die persoon wel een serieus probleem. Ik heb door mijn werk de nodige contacten, in allerlei werelden, als iemand haar ooit iets aandoet dan sloop ik hem.’

Anne: ‘Sowieso doe ik het alleen veilig met klanten. Ook pijpen. En A-level krijgt alleen Sebastian. Ik ben natuurlijk wel een keurig meisje...’

Pornofilm

Ze blijkt onlangs ook benaderd om een pornofilm te schieten in Hongarije. ‘Ik heb er wel even over getwijfeld: het zou gaan om een vrij heftige video, een trio met een man en een vrouw, voor iets meer dan 1000 euro, inclusief reiskosten en verblijf. Het lijkt me wel opwindend om mezelf op film terug te zien in zo’n setting. Maar er waren te veel factoren die de deal toch onaantrekkelijk maakten. Het moest bijvoorbeeld allemaal onveilig – wel met aidstesten en zo. Maar toch.’

Sebastian: ‘En ik heb haar toch ook wel even gevraagd om goed na te denken over de vraag of het wel echt zo relaxed is als er pornofilmpjes van je bestaan waar iedereen bij kan. Voor de rest van je leven. Voor mij was dat misschien toch wel een brug te ver geweest.’

Anne: ‘En zo’n filmpje maken kan natuurlijk ook gewoon zelf, voor eigen gebruik.’

Om ongemakkelijke situaties in de toekomst te voorkomen, hebben Anne en Sebastian ook afgesproken dat hij vanaf nu Nederlandse klanten eerst even bekijkt. ‘Tot nu toe heeft ze alleen maar buitenlandse mannen gehad, toeristen die hier een weekje op vakantie zijn. Dat vind ik ook wel een fijne gedachte. Niet dat ik straks op een feestje sta met een of andere bobo uit het bedrijfsleven die mijn vriendin kent als escort. En nee, vrienden van mij komen ook niet in aanmerking als klant.’

Anne knipoogt: ‘Dat is niet iets persoonlijks hoor, maar ik vind: je moet dingen wel een beetje professioneel houden en geen bestaande relaties gaan mengen met dit werk.’

Sebastian lacht. ‘Soms denk ik ook wel: jongen, waar ben je nou helemaal mee bezig? Waarom kun je niet een gewoon normaal vriendinnetje zoeken? Maar ik heb nu zelf ook wat meer bewegingsruimte om zo nu en dan in te gaan op oneerbare voorstellen van vrouwelijk schoon. Niet dat ik dat echt nodig heb, want ik kom niks tekort met Anne. Maar het voelt wel vrij dat ik nu weet dat het zou kunnen. En kijk haar nou. Dit laat je toch niet gaan? Zo gemakkelijk komt ze niet van me af. En ergens, als ik eerlijk ben, vind ik het ook wel een beetje stoer van mezelf. Ergens. Zo’n stijve, keurige lul als ik, en dan een vriendin die eruitziet als een meisje uit Wassenaar en ondertussen escort is. Dat zijn toch wel extra kudo’s voor mijn personality, vind ikzelf. Al ben ik nog niet zover dat ik het zou vertellen aan collega’s of familie. En zelfs niet tegen vrienden. Eigenlijk ben jij de enige die het weet, maar jij bent net zo’n fucked upidioot als ik. En, nou ja, ik moet er toch met iemand over praten?’

Word nu abonnee van Revu!

JA, IK WORD NU ABONNEE!

Gerelateerd nieuws