Artikel
12

Hoe een ontspoord hippiekind uit Amsterdam-Zuid een van de meest gezochte misdadigers ter wereld werd

Vier jaar geleden werd hij opgepakt na een grootschalige opsporingsactie van Interpol. De Amsterdamse Morgan Schreurs, v...

Vier jaar geleden werd hij opgepakt na een grootschalige opsporingsactie van Interpol. De Amsterdamse Morgan Schreurs, verdachte van de moord op een jonge Belgische vrouw in 1999, wist 14 jaar lang uit handen van de autoriteiten te blijven. Na een tip van een bekende liep Morgan eindelijk tegen de lamp. Vandaag begint de rechtszaak en op woensdag 30 april doet de Belgische rechtbank uitspraak. Heeft Schreurs de ten laste gelegde moord wel begaan? En hoe heeft hij zolang uit handen van de politie kunnen blijven? In juli 2012 schreven wij al een groot portret over het voormalige hippiekind gone bad.

Dertien jaar op de vlucht Hij komt uit een geëngageerd milieu vol hippies en muzikanten en wilde eigenlijk niets liever dan topsporter worden. Het pakte echter anders uit voor het Amsterdamse bloemenkind Morgan S.. Eind vorige maand pakte Interpol hem op in Kroatië voor een oude moord. Morgan was dertien jaar voortvluchtig.

Jane Huepgen is een bescheiden, rustig levende moeder van twee zoontjes van 10 maanden en 4 jaar. De Belgische vrouw is net een paar weken gescheiden en woont in Zaventem, een voorstad van Brussel. Op zaterdag 14 november 1999 wil ze haar zinnen verzetten en gaat stappen met een groepje vriendinnen. Daarom zijn haar kinderen dat weekend bij haar ex-man; Christophe Bajc.

Wanneer hij de kleintjes op zondagavond terugbrengt naar het appartement van hun moeder, wordt er niet opengedaan. Hij probeert het bij haar buren, maar ook zij weten niet waar Jane is. Omdat hij er vanwege de echtscheiding geen twijfel over wil laten bestaan dat hij de kinderen terug had willen brengen, neemt hij contact op met de politie. Die besluit de zaak nog een dag aan te zien. Het gebeurt immers wel vaker dat een jonge vrouw een weekend wegblijft.

Schrik van zijn leven De vader van Huepgen neemt de maandag daarop om 8 uur ’s ochtends ongerust poolshoogte bij de woning. Hij belt meerdere keren aan. Maar wanneer ook nu niet wordt opengedaan, gaat hij de VideoPress-shop onder het appartement binnen. Hij vraagt de winkelier of hij met een ladder op het dakje achter de winkel mag klimmen om zo in de woning van Jane te kunnen kijken.

Wanneer hij in de badkamer kijkt, krijgt hij de schrik van zijn leven. ‘De buurvrouw lag op de grond. Haar schedel was ingeslagen,’ vertelt Sven, de uitbater van de VideoPress-shop later. Vader Huepgen slaat een raampje stuk en klimt naar binnen, maar kan niks meer doen. Zijn dochter is dood. Haar hondje waakt bij haar in de plas bloed naast haar levenloze lichaam. ‘In de badkamer liep de kraan nog. Waarschijnlijk is ze vermoord voor ze een douche of bad zou nemen,’ beweert de buurman.

De toegesnelde politie stelt vast dat Jane Huepgen aan de gevolgen van zware slagen met een kolenschop op haar achterhoofd is overleden. Het tafereel is zo gruwelijk dat een rechercheur lijkbleek naar buiten strompelt om over te geven.

Wanneer het appartement wordt doorzocht, ontdekt de politie dat er waardevolle spullen uit de woning zijn verdwenen en ook de Mitsubishi Space Runner van Jane is weg. De auto wordt later in het hartje van Brussel, op het Paleizenplein, teruggevonden met daarin de handtas van Jane en een stereo-installatie.

Travestietenbar Aan de hand van getuigenverklaringen reconstrueert de recherche de novemberavond die uiteindelijk fataal afloopt voor Jane Huepgen. De stapavond van Jane en haar vriendinnen eindigt in de bekende Brusselse travestietenbar Chez Maman, een tent waar het feest altijd tot in de vroege uurtjes doordendert. Daar zit ook Morgan S. aan de bar. Het klikt tussen de blonde Amsterdammer en Jane en de twee hebben het gezellig. Er wordt gedanst en gedronken en de twee vertrekken rond 6 uur ’s ochtends naar het appartement van Jane in Zaventem, na eerst een vriendin thuis te hebben afgezet.

Eenmaal daar aangekomen, weigert ze in te gaan op zijn avances. De ruzie die daardoor ontstaat, mondt uiteindelijk uit in de fatale slagen met de kolenschop.

Omstreeks 9 uur zou Morgan vervolgens spullen uit het appartement hebben ingeladen in de auto van Jane. Omdat er nogal wat weg is, vermoeden de speurders dat Morgan meerdere keren in en uit de woning is gelopen.

Daarnaast gaat de politie af op een verklaring die een homovriend van Morgan S. aflegt bij de recherche. Deze zegt dat Morgan het verhaal aan hem verteld heeft. Op basis van die getuigenis meent de Belgische justitie dat S. de enige is geweest die Huepgen kan hebben vermoord.

Wie is de Amsterdamse jongeman van wie op dat moment ieder spoor ontbreekt? Waarom is hij op dat moment in Brussel en waar is hij nu? En hoe is hij tot zijn gewelddadige daad gekomen na een avondje stappen? Het zijn vragen waar zowel de Belgische politie als de nabestaanden van Jane Huepgen meer dan een decennium mee zullen worstelen.

Commune Morgan S. komt uit een artistiek Amsterdams hippiemilieu. Zijn vader Huib is een bekende hippie uit de hoofdstad. Hij is zanger en mondharmonicaspeler van de band CCC Inc., een Nederlandse folkband waarin ook Ernst Jansz speelt, een van de latere leden van de bekende popgroep Doe Maar. De band van Morgans vader krijgt in de sixties veel aandacht als de leden in 1969 met vrouwen en kinderen gaan wonen in een commune in Neerkant op het Brabantse platteland. Geheel in de tijdgeest experimenteren de communeleden met wiet en lsd.

Met de populariteit van de hippieband gaat het crescendo, maar in de commune ontstaan problemen. Nadat zijn relatie begin jaren zeventig verbroken is, gaat Huib terug naar Amsterdam. Niet lang na zijn vertrek uit Neerkant krijgt hij een nieuwe vriendin. Hun baby’tje Morgan wordt in mei 1973 geboren.

De vader van Morgan blijft een belangrijke figuur in de Nederlandse popscene. Hij is een van de oprichters van het Nederlands Popinstituut. Hij wordt directeur van Paradiso. Daarna bekleedt hij een hoge functie binnen de VPRO en is hij een tijdlang directeur van De Groene Amsterdammer. Toch blijft hij deels de hippie van weleer. Tot op de dag van vandaag is hij betrokken bij het Ballongezelschap dat feesten organiseert in Paradiso en op Ruigoord waar de geest van de vrije jaren zestig rondwaart.

Cocaïne en xtc In de vrijgevochten wereld vol kunstenaars en mediamensen groeit Morgan op. Hij woont in het chique gedeelte van Amsterdam-Zuid op een steenworp afstand van de PC Hooftstraat. Mensen die hem uit die tijd kennen, omschrijven hem als een beetje een introvert dromerig jongetje dat gek was op sport. Hij is dol op fietsen en voetballen en blinkt uit in atletiek. Hij droomt van een carrière als profsporter. Die droom jaagt hij ook na wanneer hij naar de ietwat kakkineuze middelbare school Hervormd Lyceum Zuid gaat.

Maar daar gaat het mis. Net als veel andere pubers begint hij daar met blowen. Al snel zit hij hele dagen in de coffeeshop. Zijn schoolprestaties lijden eronder en hij wordt van school gestuurd.

Het is begin jaren negentig. De jaren waarin de housemuziek in alle hevigheid door Amsterdam klapt. Niet alleen zit Morgan veel in de coffeeshop, hij dompelt zichzelf onder in de housescene. Hij gaat naar feesten in de Mazzo, RoXY en Paradiso, maar schuwt ook de hardere scene van de gabberfeesten niet. Hij begint met xtc en later met cocaïne.

‘Hij ging keihard,’ herinnert een stapvriend zich. ‘We waren toen allemaal wel wat aan het rommelen met dope, maar hij was al snel bezig op een ander level.’

Anderen herinneren zich Morgan als iemand die er niet helemaal bij leek te zijn. ‘Zijn afwezige houding kan natuurlijk door zijn drugsgebruik gekomen zijn’.

Met school wordt het niks meer. Zijn ouders sturen hem naar Frankrijk om van de drugs af te komen. Tevergeefs. Terug in Amsterdam begint hij weer. Volgens sommigen gaat Morgan in het leger, er wordt zelfs gesproken over het Vreemdelingenlegioen. Het is niet na te gaan of dit klopt, maar iedereen is het erover eens dat de wereld van Morgan volledig instort als hij in die periode een zeer zware knieblessure oploopt. Vanaf dat moment kan hij een sportcarrière definitief vaarwel zeggen.

Rambo-mes Daarna gaat het snel bergafwaarts met Morgan. Hij gebruikt steeds meer drugs en draagt, nadat hij ’s nachts voor discotheek Dansen bij Jansen in elkaar geslagen is door een beruchte jeugdbende, vaak een groot mes bij zich. Stapmaatjes herinneren zich hoe hij, als hij weer eens uit zijn dak gaat, voor de grap een Italiaanse toerist die in de Vijzelstraat loopt, de stuipen op het lijf jaagt. De man wil een trekje van de joint van Morgan. Wanneer hij hem het stickie overhandigt, trekt hij zijn Rambo-mes, richt het op de Italiaan en begint angstaanjagend te schreeuwen.

Hij gaat in die dagen ook veel om met de zoon van toenmalig Hells Angel-president Big Willem. Zijn oude vrienden uit Amsterdam-Zuid worden soms een beetje bang van zijn verhalen. Zo vertelt hij tijdens een benevelde avond ineens over die keer waarop hij met zijn mes een man heeft doodgestoken die hem had willen beroven.

Of het waar is of dat hij het verhaal onder invloed van drank en drugs verzonnen heeft, wordt niet duidelijk. Maar sommige vrienden willen niet langer met hem omgaan.

Morgan S. raakt steeds dieper in de problemen. Wanneer hij een tijdje bij een vriendin heeft gelogeerd, staat hij, nadat hij een paar dagen uit beeld is geweest, ineens weer voor haar deur met een pak geld. Wanneer hij opnieuw verdwijnt, melden zich mensen uit de onderwereld die ‘dringend’ op zoek zijn naar Morgan. Hij is er met hun geld vandoor gegaan.

Het verhaal is exemplarisch voor zijn gedrag in die tijd. Ook bij zijn ouders komen regelmatig mensen langs die nog geld van hem krijgen. Wanneer hij geen huis meer heeft, vlucht hij voor zijn problemen in Amsterdam en vertrekt naar Brussel. Daar loopt hij in de nacht van zaterdag 14 november 1999 Jane Huepgen tegen het lijf.

Verwilderd Het hardnekkige verhaal gaat dat Morgan na de dramatische gebeurtenissen in Brussel nog kort in Amsterdam was. Hij zou verwilderd en erg in de war zijn geweest. Daarna lijkt hij van de aardbodem verdwenen. Het nieuws over de dood van Huepgen verschijnt wel in de pers, maar Morgan wordt niet gevonden.

Naar nu blijkt, is hij gevlucht naar München. Daar werkt hij op een bouwplaats en wordt hij in 2001 in het ziekenhuis opgenomen omdat hij een leverbeschadiging heeft opgelopen.

Een jaar later werkt hij in Dublin als barman en dj onder de naam Morgandroid. Maar hoewel Interpol in 2004 nog intensief onderzoek doet naar aanleiding van een gestolen Ierse Visa-card die hij in zijn bezit zou hebben, loopt daarna ieder spoor dood.

Sommige oude vrienden en stapmaatjes uit Amsterdam vragen zich in die tijd weleens af of hij überhaupt nog in leven is. Gezien zijn heftige levensstijl gaan sommigen ervan uit dat hij dood moet zijn. Een enkele keer sluipt het gerucht nog door de hoofdstad dat Morgan een oude vriend gebeld heeft, maar de laatste jaren is het doodstil.

En daarmee vervaagt het verhaal van Morgan steeds meer tot een van de zovele weet-je-nog-die-gozer-van toen-verhalen die vrienden elkaar vertellen als ze in de kroeg over de wilde dagen van vroeger praten.

Interpol Terwijl het verhaal van Morgan in Amsterdam steeds verder in de vergetelheid raakt, draaien de raderen van de Belgische politie gestaag door. ‘Wij zijn de hyena’s van justitie,’ zegt Martijn van Steenbrugge van het coldcaseteam van de federale politie niet zonder trots. ‘Als een zaak morsdood lijkt, blijven wij eromheen cirkelen.’

Nog één keer zetten de agenten op 11 juni alles op alles om Morgan te pakken te krijgen. Zijn naam wordt op de lijst van de 25 meest gezochte misdadigers van Interpol geplaatst. Daarnaast wordt er in Ierland een grote mediacampagne opgestart omdat Dublin de laatste stad is waar hij in 2004 gezien is.

Er wordt aandacht aan de zaak besteed in de Ierse versie van Opsporing verzocht en hoewel het een long shot is, heeft de actie succes. Een oude Ierse kennis herkent Morgans foto in de krant en stapt naar de politie. Hij weet te vertellen dat Morgan in 2006 naar de Kroatische kust verhuisd is.

Op 22 juni 2012 komt er een eind aan zijn vlucht. Op last van het Fugitive Investigative Support-team van Interpol valt de Kroatische politie een klein appartement binnen aan de Starcevic-straat in het kustplaatsje Rovinj.

Stomverbaasd Wanneer hij na al die jaren toch nog opgepakt wordt, is Morgan stomverbaasd. Hij dacht dat hij nooit meer gepakt zou worden. Hij lijkt bij zijn aanhouding in niets meer op de magere twintiger die hij in 1999 was. Zijn haar is dunner geworden en hij is flink aangekomen. Het teruggetrokken leven dat hij leidde, stond in schril contrast tot zijn wilde jaren in Amsterdam. Al jarenlang gebruikte hij zijn eigen achternaam niet meer. Bij de huiszoeking trof de politie vervalste, gestolen Italiaanse documenten aan.

In het pittoreske plaatsje op het schiereiland Istrië had hij een nieuw bestaan opgebouwd met zijn 25-jarige vriendin Ivo Brknjac. Ook zij wist helemaal niks van het duistere verleden van haar vriend.

Na de aanhouding van Morgan liet haar familie weten ‘geschokt en verbitterd’ te zijn door het nieuws van de arrestatie.

Familie Jane Huepgen opgelucht ‘Eindelijk hebben ze hem,’ verzucht de vader van Jane opgelucht in de Belgische krant Het Nieuwsblad. Ook de ex-man van Huepgen is opgetogen over de aanhouding. Op het moment van de moord waren hun kinderen nog jong. ‘Het is cruciaal dat mijn twee kinderen binnenkort een antwoord krijgen op de vraag waarom Jane dood moest. Al bestaat de kans dat dat er nooit komt. En eigenlijk maakt het weinig uit: Jane zijn we voor altijd kwijt.’

Uitlevering duurt nog even Omdat Kroatië geen lid is van de Europese Unie heeft de uitlevering van Morgan S. aan België nogal wat voeten in de aarde. Inmiddels is er een uitleveringsverzoek gedaan via het ministerie van Buitenlandse Zaken van Kroatië. De verwachting is dat Morgan uiterlijk begin augustus in België zal arriveren. Dan zal hij verhoord worden door de Belgische recherche over zijn rol bij de moord op Jane Huepgen op 14 november 1999.

Dit artikel is tot stand gekomen op basis van getuigenissen van bronnen die anoniem hun verhaal hebben gedaan. De familie van Morgan S. heeft van tevoren inzage gehad in dit stuk. Zij hebben ervoor gekozen niet mee te werken aan dit verhaal.

Door Wouter Laumans

Beeld Spaarnestadphoto

Gerelateerd nieuws