Door: Redactie
Artikel
3

‘Bij Powned zal ik nooit de hoofdmanpositie krijgen.’

Jan Roos is een verrassend compleet mens. U kent hem als die rasprovocateur die arme huisvrouwen lastigvalt op de Huisho...

Jan Roos is een verrassend compleet mens. U kent hem als die rasprovocateur die arme huisvrouwen lastigvalt op de Huishoudbeurs, maar aan Revu toont Roos ook zijn serieuze, ongeremd ambitieuze gezicht. Zo blijkt Jan zich tussen al die vernederende grappen en grollen door, warm te lopen voor de rol van meesterinterviewer, maar dan wel bij een andere omroep dan Powned. Want daar zal zijn grote talent altijd in de schaduw staan van Rutger Castricum. Uiteindelijk verwacht Jan Roos de natie te redden van de ondergang. Als politicus.

Je zou het een godvergeten schande kunnen noemen dat je nog steeds geen eigen programma hebt, en Rutger Castricum nu wel weer.

‘Dat heb ik zelf ook wel uitgesproken. En dat is ook een godvergeten schande. Maar het is zoals het is.’

In hoeverre speelt het ‘Joep Meloen-syndroom’ daarin mee?

‘Niet. Alles is politiek natuurlijk. Dominique en Rutger zijn die omroep begonnen. Ik ben er later bijgekomen, precies het verhaal uit de serie All Stars. Degene die er later bijkomt, is uiteindelijk de pisang.’ Zo werkt dat echt? ‘Ik denk niet dat ik ooit de hoofdmanpositie krijg.’

Zelfs niet als je beter bent?

‘Zelfs dan niet. De hoofdmanpositie zal niet mijn positie bij deze omroep worden. Dat is gewoon niet de bedoeling.’

Hoe ga je daarmee om? Uiteindelijk ben je een man met een geldingsdrang.

‘Ja, ik heb een hele grote geldingsdrang. Ik ga ermee om door te wachten. Net zo lang totdat iemand mij die hoofdrol wél geeft. Als dat niet hier is, wat het blijkbaar niet is, is het ergens anders.’

Toch heb je bij Powned al een paar keer gezegd dat je wegging. Waarom bleef je toch altijd weer?

‘Ik ben een redelijk uitgesproken mens en hou ervan om flink op de tafel te rammen en te schreeuwen, maar het moet wel realistisch zijn. Je kan in een opwelling zeggen: krijg de tering met je pleuriszooi, ik neem ontslag. Maar ik heb gewoon een huis met drie kinderen en een hypotheek. Ik zou echt wel willen overkomen als een krachtige man, maar wil ook een goede baan hebben om die overstap te maken. Het is heel praktisch en saai, misschien wel risicoloos, maar dat is wat het is.’

Eigenlijk zit ik nu tegenover een man die een beetje vastzit.

‘Ik moet nu stappen maken. Ik zit niet vast, want dan zou ik geen uitweg weten. Er zijn uitwegen zat, die worden mij ook aangeboden. Ik ben op zoek naar een uitweg die ikzelf wil.’

Schets die gedroomde uitweg eens.

‘Die kan twee kanten op. Er is de serieuzere kant en dat is politiek.’

Je bedoelt Jan Roos als politicus?

‘Ja. Ik ben door twee politieke partijen gevraagd om in de Tweede Kamer plaats te nemen.’

Welke politieke partijen?

‘Die noem ik niet.’

Louis Bontes?

‘De VNL, ja.’

En de PVV?

‘Nee.’

Jan Roos en de politiek. Ik denk dat best veel lezers dat een gek idee vinden.

‘Dan moet ik inderdaad wel stoppen met het clowneske gebeuren. Maar aan de zijkant blijven schreeuwen dat alles kut is, vind ik ook te makkelijk. Toch weet ik niet zeker of ik nu al de politiek in moet gaan. Ik heb op tv ook echt iets neergezet. Een character waar ik nog veel mee kan. Ik heb nog niet het interviewprogramma dat ik wil doen.’

Foto door Corné van der Stelt

 

 

 

 

 

Lees deze week in de Nieuwe Revu het hele interview met PowNed-verslaggever Jan Roos.

Geen tijd om het hele tijdschrift te lezen? Je kan het artikel ook los lezen:

 

 

 

Gerelateerd nieuws